Προστατέψτε το κύρος της Ελλάδας

Συχνά πυκνά τα τελευταία χρόνια στην Αυστραλία, αλλά και σε άλλες χώρες όπου υπάρχουν μεγάλες κοινότητες αποδήμων και ομογενών «Ελλήνων», παρατηρείται μια επαναλαμβανόμενη τάση άξια ανάδειξης και σχολιασμού. Είτε μιλάμε για επισκέψεις Ελλήνων βουλευτών, είτε μιλάμε για την αποστολή αγημάτων της ελληνικής προεδρικής φρουράς, τους Εύζωνες, οι εκπρόσωποι της Ελλάδας, χωρίς αξιακό πλαίσιο, χωρίς στρατηγική στόχευση, χωρίς ουσιαστική προστασία από τις διπλωματικές αρχές, άγονται και φέρονται από ομογενειακούς παράγοντες, που έχουν μια ιδιότητα στο θεσμικά συγκροτημένο μικρόκοσμο της Ελληνοαυστραλίας, αλλά, μέχρι εκεί...

Η συντριπτική πλειοψηφία του θεσμικά συγκροτημένου μικρόκοσμου των αποδήμων και των ομογενών, εκπροσωπεί ή επηρεάζει με τη δράση του, κοινωνική ή εκπαιδευτική, μονάχα ένα πολύ μικρό ποσοστό της ευρύτερης Ελληνοαυστραλίας. Όσο για την ευρύτερη κοινωνία της Αυστραλίας... Η επιρροή της είναι είτε ελάχιστη, είτε ανύπαρκτη! Η συντριπτική πλειοψηφία της θεσμικά συγκροτημένης παροικίας φυτοζωεί, συντηρείται με μικροεπιχορηγήσεις από το κράτος της Αυστραλίας, αλλά και χρησιμοποιείται από την πολιτεία της, ως άλλοθι και ως απόδειξη συνήθως, για το πόσο πολυπολιτισμική χώρα είναι η Αυστραλία, ή για το πόσο πολύ αναγνωρίζει και σέβεται την πολυπολιτισμική της ετερότητα.

Ο σεβασμός του κράτους της Αυστραλίας στην πολιτισμική ετερότητα, φτάνει συνήθως μέχρι τα φεστιβάλ με “εξωτικούς” χορούς, “εξωτικές” εθνοτικές ενδυμασίες και “εξωτικά” φαγητά, που ναι μεν φέρνουν τον κόσμο πιο κοντά για λίγες ώρες, αλλά...
Υπάρχουν επίσης και βραβεύσεις μεταναστών που πρόσφεραν ουσιαστικά ή επιφανειακά στον πολυπολιτισμό. Όταν όμως πρόκειται για κάτι ουσιαστικότερο... Οι εθνοτικές γλώσσες δε στηρίζονται και δε διδάσκονται επαρκώς στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Ούτε η μεταναστευτική ιστορία της Αυστραλίας αποτελεί μέρος των αναλυτικών προγραμμάτων διδασκαλίας στα σχολεία, για να αναφέρω δύο ενδεικτικά παραδείγματα.

Ο θεσμικά συγκροτημένος μικρόκοσμος των μεταναστευτικών κοινοτήτων, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχει πάψει πλέον εδώ και δεκαετίες να εκπροσωπεί αλλά και να διεκδικεί πολιτικά, καθολικά δικαιώματα στο όνομα των πολλών μελών των μεταναστευτικών κοινοτήτων. Αυτός ο μικρόκοσμος, ελεγχόμενος πλέον από επαγγελματίες και τεχνοκράτες της δεύτερης και της τρίτης γενιάς, με διαφορετικά από τους γεννήτορές τους κοινωνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά, περιορίζεται στη διαχείριση των όσων κληρονόμησε, περιορίζεται σε αιτήματα για επιχορηγήσεις, αυτοσυντηρείται και αυτοαναφέρεται με ευχολόγια και με δοξαστικά!

Η ευρύτερη δυνατή εκπροσώπηση των ελληνικής καταγωγής κατοίκων της Αυστραλίας στην περίπτωσή μας, ο αναστοχασμός, καθώς και η διεκδίκηση καθολικών δικαιωμάτων, είτε από την Αυστραλία, είτε από την Ελλάδα, για το σύνολο της Ελληνοαυστραλίας, στο όνομα της ευνομίας και της ισονομίας, δεν αποτελούν πλέον προτεραιότητα για την περιορισμένου κοινωνικού και πολιτικού βεληνεκούς θεσμικά συγκροτημένη Ελληνοαυστραλία.

Με αυτόν το μικρόκοσμο λοιπόν, ανταλλάσσει επαφές, φωτογραφίες και βίντεο, τις περισσότερες φορές η Ελλάδα, όταν εκπροσωπείται είτε με βουλευτές, είτε με τους Εύζωνες στην Αυστραλία. Δεν προσπαθεί να απευθυνθεί πιο πέρα. Δεν προσπαθεί να συναντηθεί όπως στο παρελθόν, με ανοιχτές συζητήσεις-συναντήσεις, με την ευρύτερη Ελληνοαυστραλία.

Σε αυτόν τον μικρόκοσμο απευθύνονται, και από αυτόν το μικρόκοσμο άγονται και φέρονται σε κοκτέιλ και πανηγύρια, άσκοπα και χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα τις περισσότερες φορές, για την ευρύτερη ομογένεια, ή για την Ελλάδα, οι βουλευτές της και οι Εύζωνές της.

Οι επισκέπτες Έλληνες πολιτικοί, ακολουθούν πάντα την πεπατημένη, χωρίς να μαθαίνουν κάτι από αυτά τα ταξίδια τους. Ελλαδοκεντρικά τονίζουν ξανά και ξανά, όπως και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, γιατί πρέπει να εγγραφούν οι Έλληνες πολίτες που ζουν στο εξωτερικό, στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους. Συνεχίζουν να διαιωνίζουν μύθους και στις παροικίες του εξωτερικού, αλλά και στη Βουλή, ή στα Μέσα Ενημέρωσης της Ελλάδας.

Μύθους περί ομοιογενούς ομογένειας, σε επίπεδο κοινωνικής διαστρωμάτωσης ή ιδεολογίας και πολιτισμικής έκφρασης, που είναι εθνικό κεφάλαιο για την Ελλάδα, μια και έχει μεγάλη επιρροή, αλλά και πολλές επιτυχίες στις χώρες του εξωτερικού. Πλέκουν εγκώμια χωρίς αληθινές κοινωνικές και άλλες αναφορές. Εμφανίζονται με κασκόλ επιτυχημένων «ελληνικών» ποδοσφαιρικών ομάδων στη Βουλή, χωρίς να γνωρίζουν την πολυμορφία του παγκόσμιου Ελληνισμού, αλλά και τις πραγματικές ανάγκες και προτεραιότητές του.

Αδιαφορώντας πλήρως για παράδειγμα, για την υποστελέχωση των Προξενείων των μεγάλων κέντρων του παγκόσμιου Ελληνισμού, συμπεριλαμβανομένης και της Μελβούρνης, που καλούνται να εξυπηρετήσουν τις διοικητικές, εκπαιδευτικές και άλλες ανάγκες των απλών αποδήμων και των απλών ομογενών σε χρονικό ορίζοντα πολλών μηνών, ή άνω του έτους λόγω υποστελέχωσης.

Πρόσφατο συγκεκριμένο παράδειγμα των όσων γράφω, αποτέλεσε το πέρασμα πριν λίγες μέρες από τη Μελβούρνη, τριών βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Οι βουλευτές ήρθαν στην Αυστραλία για να πάρουν μέρος σε διεθνή διάσκεψη στην Καμπέρα για θέματα ασφάλειας και άμυνας. Περνώντας από τη Μελβούρνη, ορθώς συμμετείχαν σε εκδήλωση με εκπροσώπους του θεσμικά συγκροτημένου παροικιακού μικρόκοσμου, που έγινε στην Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης. Συμμετείχαν επίσης στα επίσημα εγκαίνια του ανοίγματος του γραφείου του ΕΟΤ, στελεχωμένο με μία υπάλληλο, στο χώρο που στεγάζει το Προξενείο. Τέλος, έκαναν έκκληση για εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους του εξωτερικού, και την επόμενη μέρα, συμμετείχαν σε πανηγύρι που διοργάνωσε η ανθρωπογεωγραφία που συνάντησαν και κουβέντιασαν σε άλλες εκδηλώσεις την προηγούμενη μέρα. Το πανηγύρι είχε τα ίδια πολιτισμικά χαρακτηριστικά που έχουν συνήθως τα ανάλογα πανηγύρια και στον απόδημο και στον Ελλαδικό Ελληνισμό.

Το ερώτημα που αξίζει να τεθεί εδώ είναι το εξής. Ποιοι αποφάσισαν πως το πέρσαμα από ένα πανηγύρι, ήταν η βέλτιστη δυνατή αξιοποίηση του περιορισμένου χρόνου των Ελλήνων κοινοβουλευτικών; Οι διπλωματικές αρχές; Οι ίδιοι; Πώς αξιολογούνται οι εθνικά χρήσιμες προτεραιότητες ενός κοινοβουλευτικού κλιμακίου που επισκέπτεται μια χώρα, ή τον Ελληνισμό του εξωτερικού;

Δεν θα ήταν χρήσιμο για παράδειγμα, να γίνει μια έστω εθυμοτυπική συνάντηση των κυβερνητικών βουλευτών με το Πανεπιστήμιο La Trobe, του μοναδικού τριτοβάθμιου ιδρύματος της πολιτείας της Βικτώριας που προσφέρει πρόγραμμα Ελληνικών Σπουδών; Έτσι για να δείξουν πως γνωρίζουν και υποστηρίζουν τις Ελληνικές Σπουδές του πανεπιστημίου; Δε θα ήταν εθνικά ωφέλιμο για παράδειγμα, να γίνει μια συνάντηση με το Σύλλογο Εκπαιδευτικών Νεοελληνικών που διδάσκουν τη γλώσσα μας στα σχολεία της Μελβούρνης; Ή μια συνάντηση αλληλοενημέρωσης με την εκπαιδευτική πρωτοβουλία Συμμαχία Φάρος, που εκπόνησε στρατηγικό σχέδιο για τη διάσωση της ελληνικής γλώσσας στην Αυστραλία;

Ξανά και ξανά, η επίσημη ελληνική πολιτεία, αποτυγχάνει παταγωδώς να προστατεύσει την αξιοπιστία της και το κύρος της, όταν έρχεται σε επαφή τουλάχιστον με την Ελληνοαυστραλία. Ξανά και ξανά, αυτοακυρώνεται! Είτε καλλιεργώντας σχέσεις μόνο με παροικιακούς ηγέτες και επιφανείς ομογενείς, είτε με το να γίνεται ουρά στα σχέδια «επιφανών» στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Με αυτές τις επιλεκτικές και κοντόφθαλμες συμπεριφορές και πρακτικές όμως, ούτε σεβασμός προς την Ελλάδα και τους εκπροσώπους της διασφαλίζεται, ούτε προστασία των εθνικών της συμφερόντων. Χρειάζεται άμεση αναθεώρηση προτεραιοτήτων και πρακτικών, κατά τη γνώμη μου, αν είναι να σωθεί ό,τι ακόμα σώζεται από το σεβασμό που όλοι και όλες οφείλουμε να έχουμε για ό,τι συμβολίζει και συγκροτεί το κράτος των Ελλήνων και των Ελληνίδων.

Διαβάστε ακόμη

Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Πώς η Άγκυρα κέρδισε το «στοίχημα» - Τα επόμενα βήματα της Αθήνας

Οι αλλαγές στα διπλώματα οδήγησης: Κάμερες στις εξετάσεις και premium πινακίδες με το... αζημίωτο

Θα γίνει της… Γαλλίας και στην Ελλάδα; (S2E05)

«Έκανα χρήση όλη μέρα - Δεν με ένοιαζε αν θα πεθάνω»: Η σοκαριστική εξομολόγηση της Μέγκαν για την κεταμίνη