«Συμμορία» του ποδοσφαίρου: Φωνάζουν αυτοί που ήδη κάθονται στο σκαμνί

Όταν μια ομάδα, ένας σύλλογος, δεν έχει πια τη δύναμη να κρατηθεί όπως παλιά με παραπτώματα ατιμώρητα και παραβάσεις και προπηλακισμούς και εκβιασμούς στη σφαίρα του ποδοσφαίρου, αυτό δεν είναι το τέλος του ποδοσφαίρου. Είναι το τέλος μιας αδύναμης ομάδας!

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά ┋

Ο ισχυρός άνδρας του Ολυμπιακού, Βαγγέλης Μαρινάκης (intime)

Κοίτα που το ‘χαμε ξεχάσει... Κοίτα που με τις συνεχείς διακοπές, με την αναβολή, τις παραιτήσεις των δικαστών, με χρονοβόρες μετατροπές των κατηγοριών, τα σχοινοτενή βουλεύματα, είχαμε βάλει στα βαθειά συρτάρια του μυαλού μας τη «Συμμορία» που λυμαινόταν τόσα χρόνια τα χωράφια του ποδοσφαίρου, ρημάζοντας και λεηλατώντας τίτλους, χρήμα και ισχύ.

Να γιατί οι κραυγές όσων θα έπρεπε να σιωπούν! Να γιατί η κατεύθυνση των μαζών στα περιττά: για να σκεπαστούν τα απαραίτητα... Η «Συμμορία» που (κατά το κατηγορητήριο) ενέχεται με το κακούργημα της αλλοίωσης ποδοσφαιρικού αποτελέσματος, αφού υπάρχουν ενδείξεις χειραγώγησης 16 αγώνων, ενστάλαξε το δηλητήριο της αμφιβολίας στην κοινή γνώμη, χάλκευσε στοιχεία, χειραγώγησε συνειδήσεις και τελικά οδήγησε την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού στην ανεκδιήγητη εισήγησή της για την υπόθεση «ΠΑΟΚ - Ξάνθη». Αυτή η «Συμμορία» που σήμερα (δι’ εκπροσώπων φυσικά) κάθεται στο σκαμνί!

Φωνάζουν οι υπόδικοι για να μην ακουστούν τα βαριά βήματα της δικαιοσύνης που έρχεται (επιτέλους;). Προσπαθούν να μεταγγίσουν τη μολυσμένη νοοτροπία τους του: «Ο,τι αδυνατούμε να κατακτήσουμε, το ευτελίζουμε» και στους οπαδούς τους. Ζητούν με τον τρόπο τους επιείκεια για τις στυγνές δικτατορίες τους και απαιτούν αδιαλλαξία και καταδίκη για τις δημοκρατίες! Οι χθεσινοί κυρίαρχοι - τώρα από το εδώλιο – αγωνίζονται να αποδείξουν την αθωότητά τους, αποπειρώμενοι να μεταφορτώσουν τις ανομίες τους σε άλλους.

Αυτοί είναι που φωνάζουν καιρό τώρα: «Πιάστε τον κλέφτη» κρατώντας κάτω από τη μασχάλη κρυφά τη λεία τους, κινούμενοι γοργά προς αντίθετη κατεύθυνση! Κάποιοι, όταν νιώσουν πως τα πολύτιμα πράγματα, που έμαθαν να αγοράζουν ή να τους προσφέρονται σε ένδειξη υποτέλειας από πειθήνιους υποτακτικούς είναι μη διαπραγματεύσιμα πλέον, τότε εξοργίζονται!

Είναι αυτοί που φωνάζουν, υψώνουν το δάχτυλο και δείχνουν δήθεν παραπτώματα άλλων για να σκεπάσουν τις δικές τους αμαρτίες! Αυτό είναι το ισχυρότερο καύσιμο στη μηχανή του μυαλού των αφελών: Η αντίληψη ότι: «Ολοι ένοχοι είμαστε»!

Και για να τελειώνουμε: Όταν μια ομάδα, ένας σύλλογος, δεν έχει πια τη δύναμη να κρατηθεί όπως παλιά με παραπτώματα ατιμώρητα και παραβάσεις και προπηλακισμούς και εκβιασμούς στη σφαίρα του ποδοσφαίρου, αυτό δεν είναι το τέλος του ποδοσφαίρου. Είναι το τέλος μιας αδύναμης ομάδας!

Η δίκη της «Συμμορίας» άρχισε. Η δικαιοσύνη αναλαμβάνει το καθήκον της. Κι όσο κι αν προσπάθησαν κάποιοι να σπρώξουν στο βάθος του χρόνου τις «κατηγορίες» τους, κατασκευάζοντας άλλες κατηγορίες για τους εχθρούς τους, ήταν σαν να πάσχιζαν να κρύψουν κάτω από το χαλί τη δική τους «σκόνη».

Διαβάστε ακόμη