Χορός στη Στέγη: Τι αφήνει πίσω του ένας πόλεμος;

Χορός στη Στέγη: Τι αφήνει πίσω του ένας πόλεμος;

Τελευταία Ενημέρωση
Πολιτικός, σκληρός, ποιητικός, ο Ραμπί Μρουέ επιστρέφει στη Στέγη με μια χορογραφία για ένα πανανθρώπινο τραύμα.

Η τέχνη αποτελεί, διαχρονικά έναν από τους πιο ιδανικότερους τρόπους έκφρασης των ανθρώπινων συναισθημάτων. Βασιζόμενος σε αυτή την αδιαμφισβήτητη αρχή ο διεθνούς εμβέλειας Λιβανέζος εικαστικός, σκηνοθέτης, ηθοποιός και περφόρμερ Ραμπί Μρουέ δημιούργησε μια συγκλονιστική χορευτική παράσταση η οποία θα φιλοξενηθεί από τις 8 έως τις 10 Νοεμβρίου,στη Στέγη. 

«Τι αφήνει πίσω του ένας πόλεμος;».« Πώς το ανθρώπινο σώμα ορθώνεται σαν τείχος;»: Στα παραπάνω σκληρά αλλά απολύτως επίκαιρα ερωτήματα απαντά ο έντονα πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης μέσα από δύο χορογραφίες που δημιούργησε για την εκαιρετική ομάφα σύγχρονου χορού Dance on Ensembe.Η πρώτη, με τίτλο «You should have seen me dancing waltz», παρουσιάζεται σε παγκόσμια πρεμιέρα ενώ δεύτερη έχει τον τίτλο «Elephant».

«Αυτό το χορευτικό κομμάτι θα διερευνήσει την ιδέα του τείχους σε συνάρτηση με το σώμα του χορευτή, μέσω των εννοιών αφενός του τείχους-συνόρου και αφετέρου του δέρματος του ανθρώπινου σώματος, καθώς και τις δύο αυτές έννοιες ως διαχωρισμό ανάμεσα στα αποκαλούμενα μέσα και έξω, ιδιωτικό και δημόσιο, εδώ και εκεί.
Το τείχος ως μια υπόσχεση να μας παράσχει καταφύγιο και ασφάλεια, ως φράχτης που μας προστατεύει από εχθρούς και από ασθένειες· από τον θάνατο.Το δέρμα ως ένα εύκαμπτο τείχος του σώματος και ως ένα άκαμπτο, αόρατο σύνορο για παραδόσεις, ταμπού και συνήθειες.Πότε κλείνει και πότε ανοίγει; Τι πάχος έχει; Τι χρώμα δέρματος; Τι ουλές έχει; Τι ηλικία; Πώς αλλάζει με την πάροδο του χρόνου; Και πότε καταρρέει; Αόρατα τείχη μέσα στο σώμα και μέσα στην πόλη. Αντίσταση και χρόνος. Νεκρό παχύ δέρμα.Το σώμα του χορευτή ως ένα τείχος προστασίας του μέσα από το έξω και του έξω από το μέσα· διάφανο στην αδιαπερατότητά του. Θα μπορούσε να είναι αλήθεια ότι το δέρμα είναι μια διαχωριστική γραμμή του μέσα από το έξω; Κι αν ναι, υπάρχει τότε ένας πόλεμος ανάμεσα στις δύο πλευρές; Ένας εμφύλιος πόλεμος;» γράφει χαρακτητιστικά ο ίδιος ο Μρουέ για την νέα χορογραφία του η οποία συνδυάζει την ποίηση με την πολιτική σκληρότητα.

stegi_2.jpg
Μέσα από τις χορογραφίες του ο Μρουέ διερευνά το ανθρώπινο τραύμα

Όσο για την δεύτερη χορογραφία έχει γραφτεί, μεταξύ πολλών άλλων διθυραμβικών σχολίων στον διεθνή τύπο: «Κάτι που δεν περιγράφεται, αιωρείται στο βάθος, μια παρουσία, μια στιγμή στο παρελθόν που δείχνει στο μέλλον. Όλα ταυτόχρονα. Είναι ένα εντυπωσιακό έργο.».

Ο Ραμπί Μρουέ έχει φιλοξενηθεί στη Στέγη και στο παρελθόν, το 2014,  στο πρώτο Fast Forward Festival

Ποιος είναι ο Ραμπι Μρουέ

Ο Ραμπί Μρουέ είναι εικαστικός καλλιτέχνης, ηθοποιός και σκηνοθέτης με καταγωγή από το Λίβανο. Ζει στο Βερολίνο. Δημιουργεί από το 1990. Το έργο του συνδυάζει τα εικαστικά, την περφόρμανς και το θέατρο. Υπήρξε από τους πιο πρωτοποριακούς σκηνοθέτες στο Λίβανο μετά τον Εμφύλιο. Συνδυάζοντας την πραγματικότητα και τη μυθοπλασία, ο Mroué χρησιμοποιεί ως αφορμή για την έρευνα έγγραφα, βίντεο, φωτογραφίες και αντικείμενα που ανασύρει από τον προσωπικό του κόσμο για να θέσει υπό αμφισβήτηση την αυθεντία του αρχειακού υλικού.

Είναι συνιδρυτής και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Beirut Art Center (BAC), και συνεισφέρει ως συντάκτης στο TDR: The Drama Review (NYC). Συνεργάζεται ως αναπληρωτής διευθυντής στο Münchner Kammerspiele.

Έργα του έχουν εκτεθεί στο MOMA το 2015, στο Mesnta Gallerija στη Λιουμπλιάνα το 2014, στο SALT στην Κωνσταντινούπολη το 2014, στο CA2M στη Μαδρίτη το 2013, και στη DOCUMENTA 13, όπου παρουσίασε το έργο του Pixelated Revolution. Ο Rabih Mroué έχει δημιουργήσει μέχρι τώρα τρία έργα για το Dance On Ensemble: Water between three hands (2016), Elephant (2018) και You should have seen me dancing waltz (2019).

Dance On Ensemble

Το Dance On Ensemble ιδρύθηκε το 2015 από τον πολιτιστικό οργανισμό Diehl+Ritter gUG, με έδρα το Βερολίνο, ως μέρος της πρωτοβουλίας Dance On που τιμά τις εξαιρετικές καλλιτεχνικές ικανότητες των χορευτών και χορευτριών άνω των 40 ετών και διερευνά τη σχέση χορού και ηλικίας τόσο στη σκηνή όσο και στην κοινωνία. Σε συνεργασία με διεθνώς αναγνωρισμένους χορογράφους και σκηνοθέτες όπως ο Rabih Mroué, ο William Forsythe, η Deborah Hay και ο Jan Martens, το Dance On Ensemble αναπτύσσει ρεπερτόριο πρωτοποριακών και απαιτητικών έργων σύγχρονου χορού. Σκοπός του είναι να δημιουργήσει σταθερές βάσεις για ένα πλούσιο μελλοντικό ρεπερτόριο για χορευτές και χορεύτριες άνω των 40 ετών. Ως ένα από τα αρχικά μέλη του Dance On Ensemble, ο Ty Boomershine έχει επωμιστεί την καλλιτεχνική διεύθυνση του πρότζεκτ από το 2019. Το DANCE ON είναι μια πρωτοβουλία του οργανισμού DIEHL+RITTER gUG και χρηματοδοτείται από την Εκπρόσωπο της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης της Γερμανίας για τον Πολιτισμό και τα Μέσα Ενημέρωσης.

ΣΧΟΛΙΑ <% totalComments %>
ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Tο ethnos.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετεί τις απόψεις αυτές. Διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει συκοφαντικά, υβριστικά, ρατσιστικά ή άλλα σχόλια που προτρέπουν σε άσκηση βίας. Επίσης, σχόλια σε greeklish και κεφαλαία δεν θα δημοσιεύονται ενώ το ethnos.gr, όταν και όπου κρίνει, θα συμμετέχει στον διάλογο.

Δείτε εδώ τους όρους χρήσης.

Προσθήκη Σχολίου
<% replyingComment.name %>
Ακύρωση
Το σχόλιό σας έχει προωθηθεί για έγκριση
Αυτός ο ιστότοπος προστατεύεται από το reCAPTCHA και ισχύουν η Πολιτική Απορρήτου και οι Όροι Παροχής Υπηρεσιών της Google.
ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ