Λος Άντζελες 1984: Γκαμπριέλα Άντερσεν Σις – Ποιος θυμάται τη νικήτρια του μαραθωνίου; Η 37η ήταν πρωταγωνίστρια!

Ολυμπιακοί Αγώνες Λος Άντζελες 1984…

Ένα κύμα ενθουσιασμού κυριεύει το Κολοσσαίο του Λος Αντζελες. Οι θεατές όρθιοι χειροκροτούν. Κάποιοι συγκινημένοι, άλλοι με πάθος και ένταση. Το Στάδιο – μια φωνή, ένας πανηγυρισμός, μια αποθέωση. Όχι δεν απονέμεται στον Καρλ Λιούις το τέταρτο χρυσό μετάλλιο ούτε τερματίζει ο Έντουιν Μόουζες.

Οι επευφημίες είναι για την κατάκοπη μαραθωνοδρόμο που έχει καταθέσει και την τελευταία σταγόνα του ιδρώτα της για να τερματίσει, που τα πνευμόνια της δεν έχουν πια άλλο οξυγόνο, που τα πόδια της ανήμπορα να σηκώσουν το ελάχιστο βάρος της λυγίζουν… . Είναι η Γκαμπριέλα Άντερσεν Σις που τρεκλίζει.

Το ένα της χέρι κρέμεται άτονο, πολύ πιο κάτω από το γόνατο. Το κεφάλι της σαν από εγκεφαλικό επεισόδιο κεραυνοβολημένο, γέρνει δεξιά. Το ένα πόδι σαν σπασμένο. Με το άλλο σέρνεται κι από δίπλα της οι γιατροί και οι ελλανοδίκες παρακολουθούν αμέτοχοι· έτσι πρέπει· αν την αγγίξουν θα ακυρωθεί, όπως τότε με τον φτωχό φούρναρη τον Πιέτρι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 στο Λονδίνο. Η Γκαμπριέλα βαδίζει δίχως να ξέρει προς τα πού· γνωρίζει όμως το γιατί... Σαν ξερόφυλλο στου ανέμου το θρόισμα έτοιμη να πέσει· δεν πέφτει! Οι θεατές όρθιοι την καρτούν κι εκείνη όρθια με τις παθιασμένες φωνές τους και το ξέφρενο χειροκρότημα! 

Η Γκαμπριέλα, ελβετίδα αθλήτρια, πήρε μέρος στον πρώτο γυναικείο μαραθώνιο των Αγώνων και έμεινε στην Ιστορία όχι για τη θέση στην οποία τερμάτισε (τι σημασία έχει η θέση) αλλά για την υπεράνθρωπη προσπάθειά της.

Η Τζόαν Μπενόιτ, η αμερικανίδα μαραθωνοδρόμος έχει τερματίσει 20 λεπτά πριν. Και ποιος δίνει σημασία στη νικήτρια; Η ζέστη είναι αφόρητη, η υγρασία σαν να βουτάς στη θάλασσα...

Όταν μπαίνει στο Στάδιο είναι ήδη στο πρώτο σκαλοπάτι της Κόλασης· ο κόσμος τη στέλνει στον Παράδεισο. Χάνεται μέσα στο πάθος της και τον ενθουσιασμό του κοινού. Είπε ότι θα τερματίσει και θα το κάνει ακόμα και αν πέσει νεκρή στη γραμμή. Και τερματίζει και ακούγεται μια κραυγή παντάνασα. Χρειάστηκαν πέντε λεπτά και 44 δευτερόλεπτα για να συρθεί η Γκαμπριέλα στα τελευταία 400 μέτρα!

Οι γιατροί έπεσαν πάνω της, της πρόσφεραν πρώτες βοήθειες, έφυγε για το νοσοκομείο και σε δυο ώρες ήταν ξανά όρθια να σκέπτεται τον επόμενο μαραθώνιο...

Ποιος θυμάται την πρώτη μαραθωνοδρόμο; Όχι τώρα που πέρασαν 40 χρόνια, τότε μετά 20 λεπτά... Η Γκαμπριέλα Αντερσεν Σις έγινε θρύλος γιατί απέδειξε ότι η ψυχή έχει δυνατότερους μυς από το κορμί και το πάθος μπορεί να σβήσει 42 χιλιόμετρα με μιαν ανάσα.