Δημήτρης Γιαννακόπουλος για όλα: «Το 2020 είχα πολλαπλά εμφράγματα, έφυγα και ήρθα 4 φορές»

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος υποδέχθηκε τους EuroInsiders στο σπίτι του στο Σούνιο και παραχώρησε μια εκτενή συνέντευξη, η οποία θα παρουσιαστεί σε δύο μέρη. Ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός μίλησε για την πορεία της ομάδας, τις αποφάσεις που ελήφθησαν, τον Εργκίν Άταμαν, το μέλλον του στον σύλλογο, αλλά και τα ζητήματα που αφορούν συνολικά το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην περσινή σεζόν, στο νέο ΟΑΚΑ, στη φιλοσοφία του γύρω από τις μεταγραφές, στο NBA Europe, στην αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό, στη σχέση του με τους αδελφούς Αγγελόπουλους και τον Βαγγέλη Μαρινάκη, αλλά και σε προσωπικές στιγμές που τον διαμόρφωσαν.

Τι άλλαξε αυτά τα δύο χρόνια;

«Κοιτάξτε, όπως θυμάστε, ήταν ένα μεγάλο στοίχημα να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τη νοοτροπία του Παναθηναϊκού, να φέρουμε ξανά τον κόσμο κοντά μας και να έχει η ομάδα καλά αποτελέσματα.

Την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε, μόλις είχαμε κατακτήσει τον ευρωπαϊκό τίτλο. Εκείνη τη χρονιά πήραμε και το πρωτάθλημα. Την επόμενη σεζόν πήγαμε στο Final Four του Άμπου Ντάμπι. Δυστυχώς, ένα παιχνίδι πήγε στραβά και δεν καταφέραμε να πάμε στον τελικό και να τους κερδίσουμε. Φέτος, παρότι είχαμε μεγάλες προσδοκίες, νομίζω ότι συνέβησαν αρκετά ατυχή περιστατικά. Θα τα πάρω πολύ γρήγορα. Είχαμε κάποιους τραυματισμούς στην αρχή. Πολύ σημαντικούς. Ο Ματίας ήταν ένας από αυτούς. Και όχι μόνο στην αρχή, αλλά και στη μέση της σεζόν με τον Ναν και στο τέλος της σεζόν με τον Κώστα. Ο Κώστας είναι η καρδιά και το μυαλό στις κρίσιμες στιγμές.

Έτσι, δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να δούμε ολόκληρη την ομάδα όχι μόνο να παίζει μαζί, αλλά ούτε καν να είναι πραγματικά προετοιμασμένη και, για να είμαι ειλικρινής, ούτε καν να αγωνιστεί πλήρης. Επομένως, δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές δυνατότητες της περσινής ομάδας».

Για το αν έπαιξε ρόλο η προετοιμασία της ομάδας: «Όχι, ήταν οι εθνικές ομάδες... Αν θυμάμαι καλά, υπήρχαν οι εθνικές, υπήρχε και το τουρνουά που είχαμε στην Αυστραλία. Ήταν λίγο απ’ όλα και ξεκινήσαμε αργά. Αλλά δεν νομίζω ότι αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο.

Εννοώ, έχουμε σπουδαίους παίκτες. Δεν νομίζω ότι αυτό παίζει τόσο μεγάλο ρόλο. Είναι πάντα έτοιμοι».

Για το πώς θα περιέγραφε τη σεζόν που πέρασε

«Κοιτάξτε, στην πραγματικότητα δεν νομίζω ότι ήταν αποτυχία. Νομίζω ότι ήταν επιτυχία. Πρώτον, έχουμε το καλύτερο γήπεδο στην Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε ποτέ στο παρελθόν γήπεδο που να ανήκει στον ίδιο τον σύλλογο. Τώρα έχουμε. Καταφέραμε να επενδύσουμε δεκάδες εκατομμύρια σε αυτή την αρένα.

Νομίζω ότι σε όλο τον κόσμο, όσοι το έχουν δει, έχουν πραγματικά μείνει έκπληκτοι. Το να έχουμε για πρώτη φορά το δικό μας σπίτι είναι, πιστεύω, πραγματικά μια τεράστια επιτυχία. Έχουμε οικογένειες, έχουμε κόσμο που έρχεται, τα εισιτήρια διαρκείας πωλούνται μέσα σε δευτερόλεπτα, όλη η Ελλάδα τηλεφωνεί και ζητάει εισιτήριο. Δηλαδή, μάλλον κάτι κάνεις σωστά.

Τώρα, όμως, το μπάσκετ είναι το πιο σημαντικό κομμάτι. Από μπασκετικής άποψης, περίμενα κάτι καλύτερο. Περίμενα κάτι καλύτερο. Αλλά σας είπα, είχαμε κάποια στραβοπατήματα στον δρόμο και αυτά ήταν τα αποτελέσματα που ήρθαν».

Για τη σειρά με τη Βαλένθια

«Δεν θα έλεγα “τρελή”. Θα χρησιμοποιούσα μια χειρότερη λέξη, αλλά είμαστε στην κάμερα. Δεν θα την πω. Ποτέ δεν ξέρεις, γιατί πιθανότατα θα πρέπει να ξαναπάω στα δικαστήρια αν... Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που περιμένουν να κάνω ένα λάθος για να με στείλουν στα δικαστήρια και να με τιμωρήσουν με πρόστιμο.

Φυσικά, θα ήθελα να δω τον Παναθηναϊκό στο Final Four, ειδικά από τη στιγμή που θα γινόταν στο γήπεδό μας. Φυσικά και θα ήθελα να το δω αυτό. Δεν συνέβη. Η ζωή συνεχίζεται. Αλλά ναι, ήταν ένας από τους λόγους που φέτος αλλάξαμε ταχύτητα».

Για την παρουσία πολλών σταρ στην ομάδα

«Αυτό εξαρτάται από τον προπονητή που έχεις. Αν μου επιτρέπεις, θα χρησιμοποιήσω μερικά παραδείγματα. Και θα αναφερθώ σε προπονητές κορυφαίου επιπέδου. Ο Ίβκοβιτς. Έχει φύγει από τη ζωή. Ένας από τους σπουδαιότερους προπονητές όλων των εποχών. Αλλά δεν ήταν προπονητής που μπορούσε να διαχειριστεί μια ομάδα γεμάτη αστέρες. Μπορούσε να πάρει νεαρούς παίκτες και να τους οδηγήσει στην κορυφή. Αυτό ήταν το ταλέντο του.

Μετά έχεις άλλους προπονητές, όπως ο Εργκίν Άταμαν και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Εντάξει, ο Ζέλικο μπορεί να κάνει τα πάντα. Αλλά εννοώ ότι αυτοί οι δύο προπονητές μπορούν να πάρουν τους αστέρες, μια ομάδα γεμάτη αστέρες, και να πάρουν το καλύτερο από αυτούς και βλέπεις το καλύτερο μπάσκετ που έχει παιχτεί ποτέ. Ο Πίνι Γκέρσον στο παρελθόν, το ίδιο».

Για το αν θα άλλαζε κάτι και τι έμαθε από την περσινή σεζόν

«Νομίζω ότι αυτή η σεζόν ήταν απλώς άτυχη. Απλώς άτυχη. Δεν νομίζω ότι ήταν μια σεζόν από την οποία μάθαμε κάτι. Δεν νομίζω ότι αυτή η σεζόν μάς δίδαξε κάτι.

Το μόνο που θα μπορούσα να πω είναι ότι ένα από τα πράγματα που δεν μου άρεσαν φέτος ήταν πως δεν υπήρχε 100% στήριξη στον προπονητή και την ομάδα από όλους, καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν. Το μήνυμά μου είναι το εξής: όπως είπες, υπάρχουν νίκες και ήττες. Πότε χρειάζεται περισσότερο η ομάδα εσένα; Στις ήττες χρειάζεται τη στήριξη. Και αυτό ήταν το αντίθετο στην Ελλάδα;

Όλοι με ρωτούσαν: “Γιατί στηρίζεις τόσο πολύ τον Εργκίν φέτος; Γιατί είσαι τόσο υπέρ του Εργκίν;”. Πρώτον, επειδή είναι ένας εκπληκτικός επαγγελματίας. Μου έφερε τον ευρωπαϊκό τίτλο. Και πιστεύω ότι αν είχε την πλήρη στήριξη όλων, ίσως τα αποτελέσματα να ήταν διαφορετικά».

Για τις σκέψεις που κάνει σε κάθε μεταγραφή

«Κοιτάξτε, εγώ δεν επιλέγω τους παίκτες. Νομίζω ότι σας το είχα πει και την προηγούμενη φορά. Από το 2012, όταν ανέλαβα, το 2013, ο μοναδικός παίκτης που έχω επιβάλει ποτέ ήταν ο Τζέισον Καπόνο. Δεν έχω ποτέ, ποτέ, ποτέ εμπλακεί στην απόκτηση κάποιου παίκτη.

Φυσικά, κάθε χρόνο υπάρχει ένα μπάτζετ και είναι απολύτως στη διακριτική ευχέρεια του προπονητή πώς θα το χρησιμοποιήσει. Από όσα έχω ακούσει, θα το πω δημόσια. Έχω ακούσει τον Σάρας να το λέει — εγώ ο ίδιος δεν το έχω ακούσει — μου το είπε κάποιος που εμπιστεύομαι απόλυτα: ότι η καλύτερη ομάδα για να δουλέψεις είναι ο Παναθηναϊκός. Είναι ο μοναδικός πρόεδρος που δεν εμπλέκεται. Ποτέ, ποτέ δεν έχω εμπλακεί. Δεν ξέρω μπάσκετ. Δεν ξέρω τους κανόνες. Ξέρω το pick and pop, το pick and roll. Δεν τα ξέρω όλα αυτά. Αυτό που ξέρω είναι τα τρίποντα. Αυτό μου αρέσει. Μου αρέσουν τα τρίποντα. Ο Αλβέρτης είναι, για μένα, ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο όλων των εποχών».

Για τον Οφέρ Γιανάι

«Τον συμπαθώ πολύ. Είναι εξαιρετικός χαρακτήρας».

Και συνέχισε: «Δεν μπορώ να πω ποιος είναι ο σωστός τρόπος δουλειάς. Ο καθένας έχει τη δική του τακτική. Η Χάποελ είναι μια νέα ομάδα. Όλοι αποκτούν τις εμπειρίες τους. Ίσως αυτό αλλάξει τη σκέψη του στο μέλλον. Ίσως και όχι. Δεν ξέρω και πιστεύω ότι μόνο τα αποτελέσματα είναι αυτά που μιλούν από μόνα τους. Είναι το τι είδους κοινό έχεις, τι είδους εικόνα έχεις στον κόσμο του μπάσκετ».

Για τα social media

«Θα χρησιμοποιήσω μια ελληνική έκφραση και μετά θα προσπαθήσω να τη μεταφράσω. “Τα καρποφόρα δέντρα πάντα τα βαράνε”. Σημαίνει ότι αυτό το δέντρο δεν πρόκειται ποτέ να σου δώσει ελιές. Επομένως, δεν υπάρχει λόγος να πας να το χτυπήσεις. Αλλά ένα υγιές δέντρο, γεμάτο ελιές, αυτό είναι που θα πας να χτυπήσεις.

Νομίζω ότι ο Παναθηναϊκός είναι ένα από τα τέρατα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ο Παναθηναϊκός έχει αποδείξει, υπό πολλές διαφορετικές συνθήκες, με τεράστια μπάτζετ, με μικρά μπάτζετ, κάτω από πολλές, πολλές διαφορετικές συνθήκες, ότι θα είμαστε πάντα ζωντανοί».

Για το πώς τα διαχειρίζεται όλα: «Για ακόμη μία φορά, θα είμαι απόλυτα ειλικρινής. Ο Παναθηναϊκός δεν παίρνει πολύ από τον χρόνο μου. Είμαι εκεί. Σας το είχα πει και την άλλη φορά. Στις περισσότερες επιχειρήσεις είμαι εκεί. Όταν με ρωτούν ποια είναι η περιγραφή της δουλειάς μου, λέω: “Λύνω προβλήματα”. Κάθομαι στο γραφείο μου και περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο ή να χτυπήσει η πόρτα. “Ποιος είσαι;”. “Είμαι το πρόβλημα νούμερο 769”.

Οπότε, το κλειδί της επιτυχίας είναι να έχεις γύρω σου ανθρώπους που εμπιστεύεσαι. Ανθρώπους που έχουν γνώση της δουλειάς, αλλά κυρίως είναι καλοί άνθρωποι, έχουν καλό χαρακτήρα και μπορείς να τους εμπιστευτείς. Αν αποκτήσεις γνώση για το ζήτημα — δεν μου αρέσει ιδιαίτερα η λέξη “πρόβλημα” — όταν γνωρίζεις ποιο είναι το ζήτημα, μπορείς να το αντιμετωπίσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. Αν ένα τέρας μεγαλώνει κάτω από το τραπέζι, θα πρέπει να αντιμετωπίσεις ένα μεγαλύτερο τέρας. Άρα, το θέμα είναι πόσο γρήγορα θα ενημερωθείς για το τι πηγαίνει στραβά».

Για τους ανθρώπους που έχει γύρω του

«Καταρχάς, κάποιοι άνθρωποι έχουν πολύ ταλέντο, αλλά μπορείς να κοιτάξεις τα μάτια του άλλου και να πεις: “Εντάξει, θα του δώσω χρόνο για να αποκτήσει εμπειρία” ή “δεν θα του δώσω χρόνο”.

Αν, λοιπόν, αποδείξεις στους ανθρώπους γύρω σου ότι, αρκεί να μου λες την αλήθεια, τα περισσότερα λάθη, αν όχι όλα, μπορούν να αντιμετωπιστούν, μπορούν να ξεπεραστούν, μπορούμε να καθίσουμε και να τα συζητήσουμε, αυτό δημιουργεί εμπιστοσύνη και από τις δύο πλευρές και η εμπιστοσύνη είναι το νούμερο ένα σε όλα. Αν πιστεύεις ότι μπορείς να λύσεις τα ζητήματα που σου ανέφερα, πάρε την πληροφορία και λύσε τα όσο πιο γρήγορα μπορείς.

Αλλά σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων σε ό,τι αφορά την εμπιστοσύνη. Υπάρχουν κάποιοι που προτιμούν να μην ακούσουν την αλήθεια. Εγώ δεν θέλω τέτοιους ανθρώπους.

Εμπιστοσύνη και αλήθεια. Η αλήθεια είναι όταν συναντώ κάποιον — και αυτή είναι αληθινή ιστορία — είτε είναι στην προσωπική μου ζωή, είτε στη φιλία μου, είτε σε κάτι επαγγελματικό, είτε οτιδήποτε άλλο, του λέω: “Κοίτα, μπορείς να μου κάνεις ό,τι θέλεις. Το στομάχι μου, πίστεψέ με, ειδικά τώρα που έχω πάρει δέκα κιλά, αντέχει τα πάντα”. Και λέω: “Πόσα; 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16”. Υπάρχουν 17 τσιγάρα εδώ μέσα. Αν μου πεις ότι υπάρχουν 16, θα γίνει Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Αν μου πεις οτιδήποτε, που είναι το χειρότερο πράγμα στον κόσμο, θα σου πω: “Εντάξει, ας καθίσουμε να βρούμε τη λύση”.

Όταν τους δείξεις ότι δεν πρόκειται να γίνει Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος όταν σου πουν την αλήθεια, ακόμη κι αν έχουν κάνει το πιο ανόητο πράγμα στον κόσμο, νομίζω ότι αυτή είναι η απάντηση και αρχίζεις να δημιουργείς ανθρώπους που καταλαβαίνουν ότι με αυτόν τον άνθρωπο, αν του πεις την αλήθεια, όποια κι αν είναι, θα προχωρήσουμε. Αν του πεις το παραμικρό ψέμα, τελείωσες. Ακριβώς. Η αλήθεια εξοικονομεί χρόνο».

Για την ευθύνη που έχει: «Είναι πολύ, πολύ σημαντικό αυτό. Θα σας πω μια ιστορία. Πίσω στο 2010, υπήρχε κρίση στην Ελλάδα, ειδικά στην κύρια επιχείρησή μου εκείνη την εποχή, που ήταν τα φαρμακευτικά προϊόντα. Τεράστια κρίση, πτώση 95% στις τιμές, γενόσημα που έμπαιναν στην αγορά, χτυπήματα από παντού. Δεν μου αρέσει η λέξη “απολύσαμε”. Δεν απολύσαμε κανέναν από τις επιχειρήσεις μας. Δεν μειώσαμε τους μισθούς.

Την ίδια στιγμή, τεράστιες πολυεθνικές εγκατέλειπαν τη χώρα, ενώ άλλες ελληνικές εταιρείες έκοβαν μισθούς. Δεν ξέρω. Έχει να κάνει με το τι έχεις μέσα σου. Αλλά ξέρεις, το να κάνεις τη ζωή πιο εύκολη για τους άλλους κάνει τη δική σου ζωή πιο δύσκολη. Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Πρέπει να βάζεις προτεραιότητες.

Τότε ο κόσμος με ρωτούσε: “Πώς γίνεται ο Παναθηναϊκός να μειώνει το μπάτζετ;”. Αλλά τι θα έβαζα πρώτο; Το χαμόγελο στα πρόσωπα των φιλάθλων ενός αθλήματος, το οποίο είναι πολύ σημαντικό; Ή την ευημερία και την πραγματική ζωή ανθρώπων που χρειάζονται αυτή τη δουλειά για να γυρίσουν σπίτι τους;

Και το έχω δει αυτό. Δεν λέω ότι είναι σχέση δούναι και λαβείν, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι οι δύο, δυόμισι χιλιάδες άνθρωποι που γενικά είχαν επαγγελματική συνεργασία μαζί μου θα πέθαιναν για μένα. Ίσως είναι πολύ βαριά έκφραση. Το παρατραβάω. Αλλά θα έπεφταν στις ράγες για μένα και για όλη την οικογένεια».

Για το Σούνιο και τις δύσκολες στιγμές του

«Αυτό εξαρτάται από το ζήτημα. Υπάρχουν στιγμές που χρειάζεται να απομονωθείς, να αφήσεις τα πράγματα κάτω, να τα σκεφτείς, να καταστρώσεις μια στρατηγική και να δεις πώς θα τα αντιμετωπίσεις. Υπάρχουν άλλες φορές που πρέπει να το αντιμετωπίσεις εκείνη ακριβώς τη στιγμή, επειδή καταλαβαίνεις ότι θα μεγαλώσει.

Οπότε δεν μπορώ να σου δώσω μια... Εξαρτάται από τον άνθρωπο, εξαρτάται από το ζήτημα, εξαρτάται από το timing, εξαρτάται από την προτεραιότητα που έχεις και από τα διαφορετικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσεις. Αυτό το σπίτι στο Σούνιο λύνει προβλήματα».

Για το αν έχει κάτι ξεχωριστό το Σούνιο: «Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν σε αυτά και υπάρχουν άνθρωποι που δεν πιστεύουν. Κοιτάξτε, πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει ενεργειακούς πόλους. Δεν θα μπω, πάντως, σε λεπτομέρειες. Υπάρχουν περιοχές στην Ελλάδα, όπως οι Δελφοί, το Σούνιο, η Δήλος, όπου υποτίθεται — και για κάποιους απλώς υποτίθεται, για μένα σίγουρα — η ενέργεια είναι διαφορετική. Εγώ το νιώθω. Μόλις περνάω το Λαύριο και κατεβαίνω προς το Σούνιο, νιώθω ότι αλλάζω εσωτερικά.

Το καλύτερο πράγμα που μου έχει συμβεί εδώ είναι ότι το 2020 έπαθα πολλαπλό έμφραγμα. Πήγα και επέστρεψα τέσσερις φορές. Είδα την ευθεία γραμμή, το φως.

Ήρθα εδώ, έμεινα τρία χρόνια, άλλαξα εντελώς ως άνθρωπος, εντελώς ως χαρακτήρας, είδα διαφορετικά τη ζωή και νομίζω ότι η ενέργεια αυτών των δέκα εκατοστών... Κοιτάξτε τον Φρι, πού είναι; Είναι στην καρέκλα, σωστά; Σε εκείνη την καρέκλα εκεί. Είναι πιο έξυπνος από εμένα».

Για το πόσο δύσκολο ήταν να χωριστούν οι δρόμοι του με τον Άταμαν

«Τον Εργκίν τον αγαπούσα, τον αγαπώ και θα τον αγαπώ πάντα. Νομίζω ότι είναι ο χαρακτήρας μου τύπου “Tale quale” στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Τον αγαπώ πάρα πολύ. Έχουμε τις ίδιες πεποιθήσεις, τον ίδιο χαρακτήρα, την ίδια, πώς να το πω, ψυχολογία. Είναι ένας άνθρωπος με πολύ, πολύ υψηλά προσανατολισμένη ψυχολογία. Ίσως καυχιέμαι, αλλά πιστεύω το ίδιο και για τον εαυτό μου.

Τώρα, πιστέψτε με, όλη τη σεζόν είχα πολλές αμφιβολίες από ανθρώπους που πίστευαν ότι ίσως θα έπρεπε να είχα κάνει την αλλαγή νωρίτερα και λοιπά, λοιπά, λοιπά.

Δεν θα είχα κάνει ποτέ την αλλαγή. Η ημέρα που έπρεπε να συναντήσω τον Εργκίν και να του ανακοινώσω την απόφαση ήταν μία από τις δυσκολότερες στιγμές της ενασχόλησής μου με το μπάσκετ. Γιατί, πρώτα απ’ όλα, τον βλέπω ως φίλο. Στο τέλος της ημέρας πήρα την απόφαση που πίστευα ότι ήταν η καλύτερη επιχειρηματικά. Από την άλλη πλευρά, όμως, ήταν μια πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά δύσκολη απόφαση. Φαντάσου ότι πρέπει να σταματήσεις μια σχέση με κάποιον που πραγματικά πιστεύεις ότι έχει πολύ μικρότερο ποσοστό ευθύνης για το αποτέλεσμα της χρονιάς απ’ όσο πιστεύει ο κόσμος».

Για την αντίδραση του Άταμαν: «Ο Εργκίν ήρθε πολύ κοντά στον σύλλογο. Δέθηκε με τον σύλλογο. Δέθηκε με τους φιλάθλους. Δέθηκε μαζί μου. Δέθηκε με όλους στα αποδυτήρια».

Σχετικά με το τι τον ωθεί να συνεχίζει στον Παναθηναϊκό και το μέλλον του

«Αγαπώ τον Παναθηναϊκό. Θα ξεκινήσω από αυτό. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η λέξη “Παναθηναϊκός” ακουγόταν κάθε δέκα λεπτά.

Από επιχειρηματικής πλευράς, από πλευράς ενασχόλησης, το έχω πει και στο παρελθόν. Δεν πρόκειται να κάνω πίσω σε αυτό. Δεν ήταν κάτι με το οποίο ήθελα να ασχοληθώ. Το 2012, σας το είχα πει, είχα φτάσει μέχρι τη Νιγηρία προσπαθώντας να βρω έναν αγοραστή. Δεν το ήθελα αυτό. Ο πατέρας μου μού το ζήτησε και μου είπε: “Κοίτα, Δημήτρη, σε παρακαλώ, μη μου το κάνεις αυτό. Αυτή είναι η κληρονομιά μου”.

Συνέχισα. Χόρεψα όσο καλύτερα μπορούσα. Νομίζω ότι ξεπέρασα το επίπεδο που περίμεναν από εμένα. Τώρα, για να είμαι ειλικρινής, γιατί συνεχίζω να ασχολούμαι; Ποτέ δεν είπα ότι θα είμαι εδώ για πάντα, σωστά; Κανείς δεν μπορεί να είναι εδώ για πάντα. Ποτέ δεν είπα ότι θα είμαι εδώ για πάντα. Νιώθω αυτή την υποχρέωση, όπως είπα, απέναντι στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζομαι. Έχω την ευθύνη για περίπου τρία, τέσσερα εκατομμύρια Παναθηναϊκούς, για το αν θα ξυπνήσουν το πρωί με χαμόγελο ή χωρίς χαμόγελο.

Οπότε τους σκέφτομαι πολύ. Το μπάσκετ, περνώντας στην επιχειρηματική πλευρά, αλλάζει. Η αξία του Παναθηναϊκού πριν από μερικά χρόνια ήταν δεκάδες εκατομμύρια. Τώρα ίσως είναι μισό δισεκατομμύριο. Οπότε ένα κομμάτι αυτού με κρατάει εκεί.

Ένα άλλο κομμάτι ίσως αλλάζει τις σκέψεις μου σχετικά με τη μελλοντική μου ενασχόληση, αλλά σίγουρα δεν πρόκειται να μεταφέρω στα παιδιά μου την υποχρέωση να βρίσκονται σε αυτή τη θέση που βρέθηκα εγώ το 2012. Ελπίζω να έχουν υγεία από τον Θεό, καθώς και την οικονομική, χρηματοοικονομική δυνατότητα, αν κάποια στιγμή θελήσουν να ασχοληθούν. Οπότε ας πούμε ότι έχω το ενάμιση πόδι μέσα και το μισό πόδι έξω. Θα δούμε».

Για το τι επιφυλάσσει το μέλλον

«Βλέπεις πού κάθεται ο Φρι; Θα βάλω μια τηλεόραση εκεί και σε πέντε χρόνια θα βλέπω τα παιχνίδια ως φίλαθλος, σίγουρα. Ως φίλαθλος, σε εκείνη την καρέκλα. Η τηλεόραση θα είναι εκεί και εγώ θα φωνάζω: “Πρέπει να πάρεις άλλον σέντερ! Πρέπει να πάρεις άλλον πλέι μέικερ! Πρέπει να πάρεις άλλον σμολ φόργουορντ”».

Για το αν θα επέστρεφε αν έφευγε: «Κοιτάξτε, η οικογένειά μας βρίσκεται μέσα σε αυτό εδώ και 40 χρόνια. Οπότε δεν είναι μία από αυτές τις αποφάσεις στις οποίες μπαίνεις και βγαίνεις. Αν πάρω μία από αυτές τις αποφάσεις, δεν μπορώ να φανταστώ κάτι να αλλάζει».

Για το NBA Europe

«Έχουν κυκλοφορήσει τόσα πολλά σενάρια για το πώς θα γίνει αυτό. Επομένως, θα είχα διαφορετική άποψη για ένα από τα σενάρια και διαφορετική για κάποιο άλλο. Σίγουρα δεν θα ήθελα να δω τις πραγματικά μεγάλες, ας πούμε, δυνάμεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ να διασπώνται, είτε στην ίδια λίγκα είτε σε διαφορετική λίγκα, να χωρίζονται σε διαφορετική λίγκα.

Αλλά δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, γιατί δεν γνωρίζω το ζήτημα. Όχι το ζήτημα, το αποτέλεσμα. Από επιχειρηματικής πλευράς, σίγουρα το NBA Europe θα πάει το ευρωπαϊκό μπάσκετ στο επόμενο επίπεδο.

Δυστυχώς, η προηγούμενη διοίκηση — η διοίκηση, ας την πούμε του Τζόρντι, αν προφέρω σωστά το όνομά του — δεν αξιοποίησε τίποτα. Ήταν σαν τον Ιούλιο Καίσαρα που καθόταν εκεί προσπαθώντας να δει πώς θα γίνει το αφεντικό ενός αθλήματος. Αυτό άφησε το άθλημα πολύ, πολύ πίσω.

Όσον αφορά τον κύριο Μπουένο, οι πρώτες του κινήσεις δείχνουν ότι κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Αλλά νομίζω ότι θα ήταν άδικο για εκείνον να έχω μια συγκεκριμένη άποψη για το τι κάνει. Είναι εκεί μόλις λίγους μήνες. Το μόνο που θέλω είναι να του ευχηθώ να πάνε όλα καλά. Όλα τα σχέδια που έχει βάλει στο τραπέζι να γίνουν πραγματικότητα».

Για το αν υπήρξαν συζητήσεις με το NBA: «Δεν εμπλέκομαι στην καθημερινή λειτουργία του Παναθηναϊκού. Επομένως, εγώ, ο Δημήτρης, δεν έχω κάνει καμία συζήτηση».

Για την αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό

«Ποιου είναι αντίπαλος ο Ολυμπιακός; Νομίζω ότι η αντιπαλότητα είναι μεταξύ του Ολυμπιακού και του Ολυμπιακού. Αυτό που εννοώ είναι ότι δεν μπορώ να βάλω στην ίδια πρόταση τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, γιατί είμαστε δύο εντελώς διαφορετικοί σύλλογοι σε δυναμική, δύο εντελώς διαφορετικοί σύλλογοι σε μέγεθος, σε ηθική, σε όλα.

Όλα αυτά που διαβάζετε είναι ότι αυτοί είναι εναντίον τους. Υπάρχει το δέντρο με τις ελιές και το δέντρο χωρίς τις ελιές. Ποιο θα χτυπήσουν; Το δέντρο των ελιών και αυτό είναι ο Παναθηναϊκός.

Αυτή η αντιπαλότητα προέρχεται από το ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει αντιπαλότητα στο μπάσκετ. Ο Ολυμπιακός στο ποδόσφαιρο δυστυχώς έχει υψηλότερο αριθμό πρωταθλημάτων και αυτό έχει περάσει και στο μπάσκετ. Είμαστε δύο εντελώς διαφορετικές ομάδες. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού τα τελευταία δέκα χρόνια έμαθαν ότι το μπάσκετ είναι με πορτοκαλί μπάλα και όχι με ασπρόμαυρη. Αυτό είναι αλήθεια. Πήγαινες στο γήπεδο του Ολυμπιακού πριν από δέκα χρόνια και άκουγες “οφσάιντ, οφσάιντ!”. Σέβομαι πολύ τους οπαδούς του Ολυμπιακού και κάθε ομάδα, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός μπορούν να βρεθούν στην ίδια συζήτηση αναφορικά με το μπάσκετ. Έχουμε 44 τίτλους, εκείνοι 21. Είναι διπλό σκορ».

Για τη σχέση του με τον Παναγιώτη και τον Γιώργο Αγγελόπουλο

«Θα σου πετάξουν μία μικρή πέτρα. Αν θυμάσαι πολύ καλά, παίρνεις πέτρες και ευτυχώς σε αυτή την περιοχή, στο Σούνιο, υπάρχουν τεράστιες πέτρες. Απλώς παίρνεις μία και την πετάς πίσω. Θα βοηθήσει. Δράση - αντίδραση. Η αντίδραση δεν μπορεί ποτέ να εμπλακεί. Και είναι διαφορετικό να χρησιμοποιείς την αλήθεια και διαφορετικό να χρησιμοποιείς ψέματα, ούτως ή άλλως.

Το έχω πει χιλιάδες φορές. Το έχω δοκιμάσει, προσπάθησα να κάνω πιο ανθρώπινη τη σχέση μου με τους Αγγελόπουλους. Ας παίξουμε ένας εναντίον ενός και ας στείλουμε τα χρήματα σε ορφανοτροφείο. Όχι, εγώ αγοράζω και φτιάχνω κασκόλ, μισός Παναθηναϊκός, μισός Ολυμπιακός, που γράφει πάνω το να λέμε όχι στη βία. Τους τηλεφώνησα και ρώτησα αν θα ήθελαν να έρθω στο γήπεδο και να φέρω μερικά από αυτά, να καθόμαστε μαζί.

Λυπάμαι πολύ, αλλά η ομάδα μας, οι οπαδοί μας, ο οργανισμός μας, δεν είναι έτοιμοι να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο. Ήταν στις ειδήσεις πριν από λίγες εβδομάδες. Σε προσωπικό επίπεδο, συνήθιζα να στέλνω σαμπάνιες σε όλους, σε κάθε ονομαστική εορτή, κάθε Χριστούγεννα, όταν οι γιοι τους ή οι κόρες τους γεννήθηκαν και ήταν στο νοσοκομείο. Άκουσα ότι έβγαζαν τα φυτά μου έξω, γιατί φοβούνταν ότι είχα βάλει μικρόφωνα. Δεν υπάρχει θέληση από την άλλη πλευρά.

Είναι τόσες πολλές οι φορές που είμαι έτοιμος να καθίσω στο ίδιο τραπέζι μαζί τους. Όταν κάθισα μία φορά, δέχθηκα σωματική επίθεση από έναν από τους δύο. Αυτό ήταν στο γραφείο του υφυπουργού Αθλητισμού πριν από κάποια χρόνια. Σας λέω κάτι: το νούμερο ένα πράγμα στη ζωή είναι η αγάπη. Το καλύτερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε στα παιδιά σας είναι να τα αγαπάτε. Μεγαλώστε τα σε ένα περιβάλλον που υπάρχει αγάπη γύρω σας.

Παιδιά που μεγάλωσαν σε σπίτια με δικηγόρους, με αδέρφια που εναντιώνονται σε αδέρφια και αδερφές που εναντιώνονται σε πατέρες, παιδιά εναντίον του πατέρα τους. Είναι πολύ κοντά η ώρα που θα τους δείτε και τους δύο. Ο ένας θα πάει στο δικαστήριο τον άλλο. Υπάρχουν φήμες. Γιατί το όνομά μου είναι πρώτο στην εφημερίδα και όχι το δικό σου;

Τους συμπονώ. Πολλές φορές, η ψυχολογία λέει ότι πρέπει να προσπαθήσεις. Προσπαθώ να βρεθώ στη θέση τους και να καταλάβω γιατί έχουν το σύνδρομο της Στοκχόλμης εναντίον μου».

Για τη σχέση του με τον Βαγγέλη Μαρινάκη

«Έτυχε να σπουδάζουμε στην ίδια πόλη κάποια στιγμή. Μέναμε μαζί. Έχουμε μία σχέση όπου υπάρχει σεβασμός από τη μία πλευρά στην άλλη, αλλά δυστυχώς είναι στη λάθος ομάδα. Υποστηρίζει τη λάθος ομάδα».

Για τους τελικούς του 2025 στο ΣΕΦ

«Στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη διαφθορά στον χώρο της διαιτησίας και στην ομοσπονδία, η οποία έχει την εποπτεία της διαιτησίας. Συμπτωματικά, σήμερα βγήκε μια μεγάλη απόφαση, μια τεράστια απόφαση, σχετικά με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας. Ελπίζω να υπάρξει αλλαγή, γιατί αυτό είναι χειρότερο από τον Τζόρντι! Ο Τζόρντι είναι... γατάκι μπροστά σε αυτόν τον τύπο!

Κυκλοφόρησαν SMS που λένε: “Κοίτα, το Σάββατο θέλω αυτόν τον διαιτητή…”. Περιμένετε να δείτε τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες. Άργησε να βγει στη δημοσιότητα το ζήτημα γιατί πρέπει να εξασφαλίσεις μία ιστορία από πριν, αλλά δεν ασχολούμαι πολύ με αυτό.

Γιατί με κυνήγησαν στους τελικούς; Επειδή πήγα στο γήπεδο. Πήγα στο γήπεδο στην Ελλάδα, στο μπάσκετ. Ένας από τους κανονισμούς λέει ότι αν υπάρχουν βρισιές σε άτομα, μετά από πέντε ή έξι φορές ο αγώνας πρέπει να διακοπεί. Αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ στον Πειραιά, φυσικά.

Πήγα στους διαιτητές πριν, μαζί με τους ανθρώπους του Ολυμπιακού, λέγοντας ότι “κοίτα, αυτός είναι ένας από τους κανονισμούς και ξέρουμε ότι δεν θα έχουμε τον σεβασμό του 50-50 στο γήπεδο, αλλά τουλάχιστον αυτός είναι ένας κανόνας που πρέπει να τηρείς”. Έτσι, αντί να βρίζουν εμένα, αποφάσισαν να βρίσουν την κόρη μου, η οποία δεν ασχολείται με το μπάσκετ. Πήγα να διαμαρτυρηθώ στους διαιτητές. Κάποια στιγμή, κανείς δεν ξέρει πώς, κανείς δεν ενημερώθηκε, με έδιωξαν, αν αυτή είναι η σωστή λέξη, από το παιχνίδι και δεν μπορούσα να επιστρέψω».

Διαβάστε ακόμη

Χωρίς περιττώματα δε θα υπήρχε ζωή στη Γη: Η επιστημονική ανακάλυψη που ανατρέπει πολλά

Απίθανο ελληνικό πάρτι στο Άρσεναλ - Ντόρτμουντ: Γκολάρα ο Καρέτσας, ασίστ και κερδισμένο πέναλτι ο Τζόλης!

Ιράν: Βίντεο με τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ έδωσε στη δημοσιότητα η Τεχεράνη - Αμφισβητείται το πότε τραβήχτηκε

Μήλος: Εισαγγελική παρέμβαση για το ελικόπτερο στο Σαρακήνικο - Έρευνα για την προσγείωση στην παραλία