Πώς, πέντε χρόνια μετά το τέλος του Πολέμου, οι αντίπαλοι έδωσαν τα χέρια και άνοιξαν τον δρόμο για ενωμένη Ευρώπη

Πέντε χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου οι αντίπαλοι έδωσαν τα χέρια και άνοιξαν τον δρόμο για ενωμένη Ευρώπη! Κάθε χρόνο μια μέρα σαν σήμερα, 9 Μαΐου, γιορτάζεται εκτός από την Ημέρα της Νίκης (όταν οι Σοβιετικοί πάτησαν και την τελευταία σπιθαμή του Βερολίνου το 1945) και η Ημέρα της Ευρώπης. Γιατί αυτό;

Ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Ρομπέρ Σουμάν, μια μέρα σαν σήμερα το 1950, πρότεινε την υπαγωγή της γαλλικής και δυτικογερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα υπό μια ενιαία Αρχή που αργότερα έγινε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα· είχαν περάσει ακριβώς πέντε χρόνια από τότε που σίγησαν τα όπλα στην Ευρώπη και μια πρόταση ερχόταν να ενώσει τις (τότε) αντιμαχόμενες πλευρές.

Ο απώτερος στόχος του Σουμάν ήταν η εξομάλυνση των σχέσεων, ιδίως μεταξύ Γαλλίας και Δυτικής Γερμανίας, μέσω πολιτικών κινήσεων που θα επιτυγχανόταν με τη δημιουργία κοινών συμφερόντων.
Ο Σουμάν στην διάσημη πια Διακήρυξή του, υποστήριζε ότι «Η ένωση των χωρών της Ευρώπης απαιτεί την εξάλειψη της παλαιάς αντιπαλότητας Γαλλίας και Γερμανίας [...] Η αλληλεγγύη στην παραγωγή που θα καθιερωθεί θα καταστήσει σαφές ότι οποιοσδήποτε πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας καθίσταται όχι απλώς αδιανόητος, αλλά ουσιαστικά αδύνατος».
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ψυχρός Πόλεμος έκοψε την Ευρώπη σε δύο σφαίρες επιρροής. Με την αδήριτη επιθυμία να μην επαναληφθεί η τραγωδία των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, υπήρξε μια τάση προς ευρωπαϊκή συνεργασία. Για παράδειγμα, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε ζητήσει τη δημιουργία ενός «Συμβουλίου της Ευρώπης».

Ο Κόνραντ Αντενάουερ, ο πρώτος Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανταποκρίθηκε θετικά στη Διακήρυξη, όπως και οι κυβερνήσεις της Ολλανδίας, του Βελγίου, της Ιταλίας και του Λουξεμβούργου. Στις 18 Απριλίου του 1951, τα έξι ιδρυτικά μέλη υπέγραψαν τη Συνθήκη των Παρισίων με την οποία δημιουργείτο η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, η πρώτη υπερεθνική κοινότητα της Ευρώπης, η οποία άνοιξε το δρόμο για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και στη συνέχεια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επίσης σαν σήμερα...

1877: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 8,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ στα ανοικτά των ακτών του Περού σκοτώνει 2.541 ανθρώπους· χτύπησε και στη Χαβάη και την Ιαπωνία.
1936: Η Χωροφυλακή διαλύει βίαια συγκέντρωση καπνεργατών και άλλων εργαζομένων στη Θεσσαλονίκη. Τραγικός απολογισμός 12 νεκροί· ανάμεσα στους οποίους και ο 25χρονος αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης από τον οποίο ο Γιάννης Ρίτσος εμπνεύστηκε τον «Επιτάφιο»: “Γιέ μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου”…
1945: Οι Σοβιετικοί μπαίνουν στο Βερολίνο· οι Γερμανοί έχουν πια παραδοθεί.
1949: Ο Ρενιέ Γ΄ γίνεται πρίγκιπας του Μονακό.
1968: Δολοφονείται έπειτα από σκληρό βασανισμό από όργανα της Ασφάλειας, στη Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος Τσαρουχάς, επικεφαλής της οργάνωσης Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο (ΠΑΜ) Θεσσαλονίκης, πρώην βουλευτής της Ε.Δ.Α. και στέλεχος του Κ.Κ.Ε..
1978: Ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Άλντο Μόρο βρίσκεται δολοφονημένος στο πορτ μπαγκάζ αυτοκινήτου.
2009: Πεθαίνει ο Ευγένιος Σπαθάρης ένας από τους σπουδαίους και τελευταίους καλλιτέχνες του Θεάτρου Σκιών.