ΣΥΡΙΖΑ: Τι συμβαίνει με τον Πολάκη;

Μετά από ένα καλοκαίρι γεμάτο εξελίξεις και εσωκομματικές «φουρτούνες», αισθητά περιορισμένες είναι το τελευταίο διάστημα οι δημόσιες εμφανίσεις του Παύλου Πολάκη. Παρότι αποτελεί μέρος της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ο βουλευτής Χανίων έχει εδώ και αρκετό καιρό σχεδόν εξαφανιστεί από την πρώτη γραμμή και, κυρίως, από τη δημόσια κομματική εικόνα.

Η χθεσινή (21/09) παρέμβασή του στην εκπομπή «10 Παντού» του OPEN, κατά την οποία κατηγόρησε τον Γιώργο Πατούλη ότι λέει ψέματα για την υπόθεση Μαζωνάκη και τον κάλεσε να παραιτηθεί από την προεδρία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, αποτέλεσε εξαίρεση σε μία περίοδο κατά την οποία έχει κρατήσει αισθητά χαμηλότερο δημόσιο προφίλ και, κυρίως, εμφανείς αποστάσεις από τις κεντρικές κομματικές δραστηριότητες του ΣΥΡΙΖΑ.

Η εικόνα αυτή αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο εσωτερικό του κόμματος. Μαζί με τη Ρένα Δούρου και τον Νίκο Παππά, ο Πολάκης -τυπικά έστω- αποτελεί μέρος του σχήματος της συλλογικής ηγεσίας που διαμορφώθηκε το καλοκαίρι. Στην πράξη, όμως, η παρουσία του στις κεντρικές δραστηριότητες του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει εδώ και εβδομάδες εξαιρετικά περιορισμένη.

Αυτή η απόσταση, μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, κρύβει αμφίδρομο εκνευρισμό. Η περιορισμένη συμμετοχή του βουλευτή Χανίων σε κεντρικές κομματικές δραστηριότητες δεν περνά απαρατήρητη από την Κουμουνδούρου. Από την πλευρά Πολάκη, από την άλλη, υπάρχει ενόχληση για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στην πράξη το νέο ηγετικό σχήμα. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και μεταξύ προσώπων που έχουν στηρίξει τον βουλευτή Χανίων καταγράφονται το τελευταίο διάστημα «μουρμούρες» για ορισμένες επιλογές του και, κυρίως, για την απουσία του από κεντρικές κομματικές δράσεις, αλλά και για τις τοποθετήσεις του σχετικά με την επόμενη ημέρα και την ηγεσία του κόμματος.

Η απουσία από τη ΔΕΘ

Η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της απόστασης. Μετά από ένα καλοκαίρι γεμάτο «φουρτούνες» για την Κουμουνδούρου, η Θεσσαλονίκη ήταν η πρώτη μεγάλη δημόσια δοκιμασία του μοντέλου της συλλογικής ηγεσίας. Από τα τρία πρόσωπα του σχήματος, ωστόσο, στην πόλη βρέθηκαν τελικά μόνο η Ρένα Δούρου και ο Νίκος Παππάς. «Μια χαρά θα είναι (σ.σ. ο Πολάκης) και θα έχει παρουσία», είχε απαντήσει στις 8 Σεπτεμβρίου ο Νίκος Παππάς σε σχετική ερώτηση, προσθέτοντας χαρακτηριστικά: «Μην αναζητάτε φουρτούνες εκεί που υπάρχει μπουνάτσα».

Τελικά, ο Παύλος Πολάκης δεν εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη, ενώ το όνομά του δεν συμπεριλαμβανόταν στο αναλυτικό πρόγραμμα της παρουσίας του κόμματος στη ΔΕΘ. Το βάρος έπεσε στην πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και τον γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής, οι οποίοι ανέλαβαν και τις κεντρικές δημόσιες εμφανίσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Η απουσία Πολάκη, όμως, είχε τη δική της σημασία και για έναν ακόμη λόγο. Κατά την προετοιμασία της παρουσίας στη ΔΕΘ είχε συζητηθεί ακόμη και το ενδεχόμενο συλλογικής εκπροσώπησης από τα τρία πρόσωπα της ηγετικής ομάδας. Η εικόνα που τελικά εξέπεμψε το κόμμα από τη Θεσσαλονίκη ήταν διαφορετική, με τον Πολάκη να μένει εκτός κάδρου.

Στο φόντο οι δημοσκοπήσεις

Όλα αυτά συμβαίνουν σε μία ιδιαίτερα δύσκολη δημοσκοπικά περίοδο για τον ΣΥΡΙΖΑ, με την εικόνα του κόμματος να εξακολουθεί να κινείται σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα. Οι τελευταίες μετρήσεις τον καταγράφουν κάτω από το όριο του 3% για την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, χωρίς μέχρι στιγμής η αλλαγή στο μοντέλο ηγεσίας να συνοδεύεται από κάποια αισθητή μεταβολή της εικόνας του.

Εκ των πραγμάτων, το τοπίο αυτό προσθέτει επιπλέον πίεση στη συλλογική ηγεσία, η οποία έχει αναλάβει να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ έως τις εθνικές εκλογές. Από την πλευρά της Ρένας Δούρου και του Νίκου Παππά αποκλείεται το ενδεχόμενο να προηγηθεί νέα διαδικασία εκλογής προέδρου, με τον σχεδιασμό να προβλέπει ότι το κόμμα θα πορευτεί προς τις κάλπες με το σημερινό σχήμα.

Ο Παύλος Πολάκης, πάντως, έχει καταστήσει σαφές ότι το ενδιαφέρον του για την ηγεσία παραμένει. Έχει δηλώσει δημόσια ότι, όταν ανοίξει εκ νέου η σχετική διαδικασία, σκοπεύει να διεκδικήσει την προεδρία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στην παρούσα φάση βρίσκεται σε εξέλιξη κάποια τέτοια συζήτηση στην Κουμουνδούρου. Η δημοσκοπική εικόνα, ωστόσο, μπορεί να επηρεάσει και τις ισορροπίες στο εσωτερικό του κόμματος. Η αποτελεσματικότητα του μοντέλου της συλλογικής ηγεσίας με το οποίο επέλεξε να πορευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται αναπόφευκτα στο μικροσκόπιο και, μαζί με αυτήν, οι διαφορετικές προσεγγίσεις για το πώς μπορεί το κόμμα να ανακτήσει πολιτικό και εκλογικό έδαφος.

Η επόμενη ημέρα

Σε αυτό το σημείο αποκτά ενδιαφέρον και η παρέμβαση που είχε κάνει ο Παύλος Πολάκης ήδη από τα τέλη Αυγούστου, όταν παρουσίασε έξι πυλώνες για μία «κυβερνώσα Αριστερά», καταθέτοντας ουσιαστικά το δικό του πολιτικό στίγμα για την κατεύθυνση που θεωρεί ότι πρέπει να ακολουθήσει ο χώρος.

Δεν επρόκειτο για μία αναλυτική κυβερνητική πρόταση, όσο για μία προσπάθεια να περιγράψει τις βασικές κατευθύνσεις πάνω στις οποίες, κατά τον ίδιο, θα μπορούσε να στηριχθεί μία νέα προοδευτική πλειοψηφία. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι την ίδια ημέρα, σε συνέντευξή του σε εφημερίδα, είχε δηλώσει το ενδιαφέρον του να διεκδικήσει ξανά την προεδρία, γίνεται σαφές ότι ο Παύλος Πολάκης έχει το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα του κόμματος, για την οποία διατηρεί τη δική του πολιτική πρόταση.

Κάπως έτσι, η περιορισμένη δημόσια παρουσία του το τελευταίο διάστημα αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Προς το παρόν, η συλλογική ηγεσία έχει μπροστά της μία πολύ πιο άμεση μάχη: να αλλάξει τη δημοσκοπική εικόνα ενός ΣΥΡΙΖΑ που στις τελευταίες μετρήσεις βρίσκεται κάτω από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.

Η εξέλιξη αυτής της προσπάθειας θα διαμορφώσει και το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα γίνουν οι επόμενες εσωκομματικές κινήσεις. Και μέσα σε αυτό το σκηνικό, η στάση που θα επιλέξει να κρατήσει ο Παύλος Πολάκης το επόμενο διάστημα αποκτά εκ των πραγμάτων ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Διαβάστε ακόμη

Μπορεί το ακροδεξιό AfD να κυβερνήσει τη Γερμανία τα επόμενα χρόνια; Τι λέει διεθνολόγος

Αυξήσεις μετά... τις αυξήσεις ζητούν τα ταξί - Έκτακτη ενίσχυση 5 εκατ. ευρώ θέλουν τα αστικά ΚΤΕΛ

Το παρασκήνιο της κόντρας Σδούκου-Φαραντούρη και οι αγωνίες για τους σταυρούς και το κόμμα που δεν υπάρχει ακόμη

Tα νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τα «μηνύματα» από τη Νέα Υόρκη