«Πληρώνουν 120€ απλώς για να μιλήσουν»: Η άγνωστη πραγματικότητα της σεξεργασίας στο μέτωπο της Ουκρανίας

Στη σκιά του πολέμου, μια νέα αγορά του σεξ έχει εμφανιστεί στις γραμμές του μετώπου στην Ουκρανία. Στο πλαίσιο των υπηρεσιών τους, οι σεξεργάτριες προσφέρουν παρηγοριά σε πολλούς στρατιώτες απλώς ακούγοντας τις ιστορίες τους.

Η ολοκληρωτική ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έχει αλλάξει ριζικά τη ζωή στις πόλεις κοντά στο μέτωπο, όπου η οικονομική δυσχέρεια έχει οδηγήσει ορισμένες γυναίκες στη σεξεργασία.

Η Λιουντμίλα, η οποία μπήκε σε αυτόν τον χώρο στα 18 της, αφού δυσκολεύτηκε να βρει εργασία, λέει ότι πολλοί πελάτες της από τον στρατό αναζητούν - εκτός από την οικειότητα και τη σεξουαλική επαφή - συζήτηση και συναισθηματική υποστήριξη. 

Εργαζόμενοι σε οργανώσεις βοήθειας προειδοποιούν για την αυξανόμενη βία εναντίον των εργαζόμενων στο σεξ, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων και βιασμών, που συνδέονται με τις πιέσεις και τις ψυχολογικές επιπτώσεις του πολέμου. Μάλιστα, καθώς η σεξεργασία είναι παράνομη στην Ουκρανία, πολλά θύματα δεν καταγγέλλουν την κακοποίηση. Ωστόσο, παρά τους κινδύνους, η οικονομική ανάγκη κρατά πολλές γυναίκες σε αυτό το επάγγελμα.

Όταν η Λιουντμίλα προσφέρει για πρώτη φορά σεξ έναντι χρημάτων, τον Μάιο του 2022, είναι μόλις 18 ετών. Η μεγάλη ρωσική επίθεση κατά της Ουκρανίας βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και λίγους μήνες. Η εύρεση εργασίας είναι δύσκολη γι’ αυτήν. «Όταν άρχισε ο πόλεμος, υπήρχαν πολύ λίγες δουλειές. Χωρίς επαγγελματική εμπειρία σχεδόν κανείς δεν σε προσλάμβανε», λέει στο Tagesschau η 22χρονη.

Κάθεται σε ένα παγκάκι σε πάρκο στο Ιζιούμ. Η πόλη στην ανατολική Ουκρανία έχει μετατραπεί εδώ και καιρό σε πόλη φρουράς. Λέει ότι έψαχνε δουλειά ως barista. «Πήγα σε μια συνέντευξη για τη θέση - και μαζί με εμένα ήρθαν άλλα τρία κορίτσια». Δεν παίρνει τη δουλειά. Αντί γι’ αυτό, λίγο αργότερα μπαίνει στη σεξεργασία. Σήμερα εργάζεται κυρίως σε πόλεις κοντά στο μέτωπο, όπως το Ιζιούμ. Η πελατεία της, λέει, αποτελείται αποκλειστικά από στρατιώτες.

«Τις περισσότερες φορές θέλουν να μιλήσουν»

«Τις περισσότερες φορές θέλουν να μιλήσουν. Σεξ - αυτό είναι δεδομένο, αλλά θέλουν επίσης να μιλήσουν», λέει. «Επειδή βρίσκονται συνεχώς μόνο ανάμεσα σε άνδρες. Τους λείπει η γυναικεία προσοχή, η ζεστασιά. Κάποιοι έρχονται και πληρώνουν χρήματα απλώς για να μιλήσουν».

Μπορεί να έχει έως και επτά πελάτες την ημέρα ή τη νύχτα. Οι στρατιωτικοί πληρώνουν καλά - 6.000 χρίβνα για μία ώρα, δηλαδή περίπου 120 ευρώ. Για πολλούς στρατιώτες, η επίσκεψη σε μια σεξεργάτρια είναι κάτι περισσότερο από απλή σωματική ικανοποίηση. Η Λιουντμίλα αναφέρει συζητήσεις για πολεμικές εμπειρίες, φόβο και εξάντληση. «Μιλούν πολύ για το πώς σκοτώνουν Ρώσους. Μερικές φορές παραπονιούνται για το πόσο πολύ έχουν κουραστεί», λέει. «Στην ουσία είναι ένα συνεχές στρες, γιατί, όπως λένε, βρίσκονται στα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου».

Κάποιοι της έδειχναν βίντεο από τον πόλεμο. Άλλοι έκλαιγαν. «Απλώς πρέπει να μιλήσουν, ώστε αργότερα να είναι πιο εύκολο», λέει η Λιουντμίλα. «Γιατί βρίσκονται συνέχεια μαζί με τους άνδρες της μονάδας τους και δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο μπορούν να μιλήσουν, επειδή όλοι έχουν δει τα ίδια πράγματα».

Η σκοτεινή πλευρά των πολεμικών εμπειριών

Το γεγονός ότι οι στρατιωτικοί έχουν γίνει πλέον η σημαντικότερη ομάδα πελατών για τις σεξεργάτριες στις περιοχές κοντά στο μέτωπο το παρατηρεί και η Όλενα Μακάγια. Διευθύνει την οργάνωση βοήθειας Positive Women στη Ζαπορίζια, στη νοτιοανατολική Ουκρανία. Η οργάνωση ιδρύθηκε αρχικά από γυναίκες που ζούσαν με HIV. Σήμερα υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, σεξεργάτριες παρέχοντας ιατρική φροντίδα, ψυχολογική υποστήριξη, προφυλακτικά και πολλές άλλες υπηρεσίες.

Η Μακάγια προειδοποιεί ότι η ψυχική επιβάρυνση πολλών στρατιωτών έχει και μια σκοτεινή πλευρά. «Δυστυχώς, πολλά από τα κορίτσια μας είναι θύματα βίας από τον στρατό», λέει. «Γνωρίζουμε ότι αυτή η βαρβαρότητα προκαλείται ακριβώς από αυτές τις αγχωτικές καταστάσεις, όταν οι σύντροφοί τους πεθαίνουν δίπλα τους και όταν βρίσκονται συνεχώς κάτω από πυρά».

Ο πόλεμος έχει κάνει τους άνδρες πιο βίαιους, και αυτή η βία μεταφέρεται στις σεξεργάτριες. Αναφέρει περιπτώσεις εξαιρετικά σοβαρής βίας και κακοποίησης. «Μας έχουν απευθυνθεί κοπέλες που έχουν βιαστεί. Για παράδειγμα, ένας άνδρας κλείνει μια κοπέλα υποτίθεται μόνο για τον εαυτό του, την πηγαίνει στη βάση ή στον χώρο διαμονής του, και εκεί περιμένουν δέκα έως δώδεκα άνδρες, οι οποίοι τη βιάζουν όλοι».

Άλλες γυναίκες ξυλοκοπούνται ή τραυματίζονται σοβαρά με άλλους τρόπους. «Έχουν σχεδόν συνεχώς μώλωπες και γρατζουνιές», λέει η κοινωνική λειτουργός. Ιδιαίτερα ευάλωτες είναι οι γυναίκες που εργάζονται συχνά με νέους πελάτες. Αντίθετα, όσες έχουν πολλούς σταθερούς πελάτες θεωρούνται καλύτερα προστατευμένες.

«Κανείς δεν θέλει να ακούσει γι’ αυτό»

Η Μακάγια ξεκαθαρίζει: Τίποτα δεν δικαιολογεί αυτή τη βία. Οι μετατραυματικές διαταραχές άγχους, ο φόβος, η κατάχρηση αλκοόλ και η έλλειψη ψυχολογικής υποστήριξης και βοήθειας αποτελούν τεράστιο πρόβλημα. Επιπλέον, στην Ουκρανία δεν υπάρχει κοινωνική συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα. «Κανείς δεν θέλει να ακούσει ότι ο στρατός χρησιμοποιεί αυτές τις υπηρεσίες. Ιδιαίτερα οι σύζυγοι αυτών των στρατιωτών δεν θέλουν να το ακούσουν», λέει.

Η ίδια κατανοεί αυτή τη στάση, όμως θεωρεί ότι υπάρχουν πραγματικά μεγάλα προβλήματα που πρέπει επειγόντως να αντιμετωπιστούν. Ένα από αυτά είναι και η αυξανόμενη εξάπλωση σοβαρών ασθενειών όπως ο HIV, η σύφιλη και η ηπατίτιδα.

Η σεξεργασία δεν λύνει την ανάγκη

Παρά όλους τους κινδύνους, σχεδόν καμία από τις γυναίκες που ζητούν βοήθεια από την οργάνωσή της δεν εγκαταλείπει το επάγγελμα. Οι λόγοι είναι πολύ διαφορετικοί: οικονομική δυσχέρεια, εξάρτηση από ναρκωτικά, σύζυγοι ή σύντροφοι που εξαναγκάζουν τις γυναίκες στην πορνεία και πολλά άλλα. Επιπλέον, πολλές γυναίκες θεωρούν τη βία και τις ασθένειες ως «μέρος της δουλειάς τους», λέει η Μακάγια.

Και η Νάντια είναι σεξεργάτρια σε πόλη κοντά στο μέτωπο. Μας ζήτησε να αλλάξουμε το όνομά της. Η 55χρονη δεν μπορεί να ζήσει από τον μισθό της ως καθαρίστρια. «Χρειαζόμουν χρήματα για το ενοίκιο, τους λογαριασμούς, τις σπουδές των παιδιών μου, τα τρόφιμα, τα φάρμακα, τα ρούχα και τα έξοδα μετακίνησης», λέει. Ο κανονικός της μισθός δεν κάλυπτε ούτε καν το μισό των αναγκών της.

Όμως ακόμη και με την πρόσθετη εργασία ως σεξεργάτρια, το εισόδημά της μόλις που καλύπτει τις βασικές ανάγκες - και αυτό επειδή έχει λίγους πελάτες. Τα δύο παιδιά της, που σήμερα είναι ενήλικες, δεν γνωρίζουν τίποτα για τη δεύτερη δουλειά της, λέει. Θα προτιμούσε να σταματήσει. Θα ήθελε, λέει, να βρει έναν αγαπημένο και υποστηρικτικό σύζυγο.

Παράνομη εργασία, χωρίς προστασία

Η σεξεργασία είναι παράνομη στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τη Μακάγια, αυτό δυσκολεύει την προστασία των γυναικών. «Για κάποιο λόγο, οι άνδρες πιστεύουν ότι, αν μια γυναίκα προσφέρει σεξουαλικές υπηρεσίες έναντι χρημάτων, τότε μπορούν να κάνουν τα πάντα μαζί της και να την τραυματίσουν», λέει.

Κατά την άποψή της, η νομιμοποίηση της σεξεργασίας θα βελτίωνε πολλά πράγματα. «Τα κορίτσια θα προστατεύονταν. Θα μπορούσαν να πάνε με ασφάλεια στην αστυνομία αν βιάζονταν». Και η Λιουντμίλα υποστηρίζει τη νομιμοποίηση. Στην Ουκρανία, λέει, κάθε εργαζόμενη στο σεξ είναι σε μεγάλο βαθμό μόνη της.

Η Λιουντμίλα ονειρεύεται κάποια στιγμή να κάνει μια νέα αρχή. Αποταμιεύει χρήματα για να αγοράσει ένα διαμέρισμα στην πατρίδα της, την περιοχή Τσερκάσι. Επίσης, θέλει να αγοράσει αυτοκίνητο, να φτιάξει τη δική της μπάντα μουσικής και κάποια στιγμή να δημιουργήσει μια μικρή δική της επιχείρηση. Προς το παρόν, όμως, συνεχίζει να βγάζει τα χρήματά της στις πόλεις κοντά στο μέτωπο. Εκεί όπου οι στρατιώτες αναζητούν σεξ και ανθρώπινη οικειότητα.

Διαβάστε ακόμη

Τρεις συλλήψεις για τη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο στα Εξαμίλια

Συνταγματική Αναθεώρηση: Χωρίς ευρύτερη συναίνεση η ψηφοφορία - Το «παρών» της Μπακογιάννη

Τραμπ για F-35 στην Τουρκία: «Κανείς δεν θα μας πει τι θα πουλήσουμε»

Μετά από 5 χρόνια στο σκοτάδι, η Έλενα είδε ξανά: Η μεταμόσχευση που έγραψε Ιστορία