«Ανίκητη πολεμίστρια»: Ανακαλύφθηκε... τυχαία νέο είδος δεινοσαύρου μετά από έναν αιώνα

Ένα νέο είδος δεινοσαύρου ανακαλύφθηκε χάρη σε ένα απολίθωμα που βρέθηκε στη Νήσο Ουάιτ και παρέμενε «ξεχασμένο σε ένα συρτάρι» για περισσότερο από έναν αιώνα.

Ο δεινόσαυρος ήταν ένας θηρευτής με μακριά νύχια, περίπου στο μέγεθος μιας μεγάλης τίγρης. Σύμφωνα με τους ερευνητές, πρόκειται για τον πρώτο εκπρόσωπο μιας ομάδας δίποδων σαρκοφάγων δεινοσαύρων, γνωστών ως μεγαράπτορες, που εντοπίζεται στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με το Sky News, το απολίθωμα είχε παραμείνει «παραμελημένο» και δεν είχε αποτελέσει αντικείμενο περαιτέρω μελέτης από τότε που αποκτήθηκε από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, το 1924. Το νέο είδος ονομάστηκε Invictibellatrix amberina, που σημαίνει «ανίκητη πολεμίστρια».

«Ποιος ξέρει τι άλλο περιμένει να ανακαλυφθεί»

Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής το University College London (UCL) ανέφερε ότι το συγκεκριμένο είδος μεγαραπτόρων, οι οποίοι συγγένευαν στενά με τους τυραννόσαυρους, μεταξύ των οποίων και ο Tyrannosaurus rex, ζούσε στη σημερινή Βρετανία κατά την Πρώιμη Κρητιδική περίοδο, πριν από περίπου 120 εκατομμύρια χρόνια.

Ο δρ Κάσιους Μόρισον, επικεφαλής συγγραφέας της επιστημονικής μελέτης που καταγράφει την ανακάλυψη, δήλωσε: «Είναι πραγματικά ένα μυστήριο το γεγονός ότι αυτό το απολίθωμα παραβλέφθηκε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, παραμένοντας σε ένα συρτάρι για σχεδόν 100 χρόνια». «Στη Νήσο Ουάιτ βρίσκονται πολλά οστά. Ποιος ξέρει τι άλλο περιμένει ακόμη να ανακαλυφθεί;», πρόσθεσε.

Ο δρ Μόρισον διευκρίνισε ότι το νέο είδος δεν ήταν ο κορυφαίος θηρευτής της εποχής του, ωστόσο θα αποτελούσε σημαντικό κίνδυνο για τους ανθρώπους, εάν τα δύο είδη είχαν συνυπάρξει. «Δεν ήταν ο κορυφαίος θηρευτής της εποχής του, αλλά για τους ανθρώπους αυτός ο δεινόσαυρος θα ήταν πιο επικίνδυνος από έναν T. rex», ανέφερε. «Θα ήμασταν το ιδανικό μέγεθος για λεία, καθώς θα ζυγίζαμε περίπου το ένα τρίτο του βάρους του. Σίγουρα θα μας κυνηγούσε. Ένας T. rex δεν θα ασχολούνταν μαζί μας, καθώς θα ήμασταν πολύ μικροί».

Τα χαρακτηριστικά των μεγαραπτόρων

Το απολίθωμα αποτελεί τμήμα κρανίου και συμβάλλει στη διεύρυνση των γνώσεων για την ανατομία του κρανίου των πρώιμων μεγαραπτόρων. Οι μεγαράπτορες κυνηγούσαν με διαφορετικό τρόπο σε σύγκριση με γιγάντιους θηρευτές όπως ο Tyrannosaurus rex. Ο τελευταίος βασιζόταν στο μεγάλο και στιβαρό κρανίο του, στα τεράστια δόντια του και στην εξαιρετικά ισχυρή δαγκωματιά του για να σκοτώνει τη λεία του, ενώ τα μπροστινά του άκρα ήταν μικροσκοπικά.

Σύμφωνα με τον δρ Μόρισον, οι μεγαράπτορες εξελίχθηκαν σε κορυφαίους θηρευτές στη Νότια Αμερική, την Αυστραλία και την Ανταρκτική, αποτελώντας τις «βασίλισσες που κυριαρχούσαν», ενώ οι τυραννόσαυροι έγιναν οι «βασιλιάδες-τύραννοι» της Βόρειας Αμερικής και της Ασίας.

Ο Invictibellatrix θα είχε μήκος περίπου 3 έως 4 μέτρα και ύψος λίγο πάνω από 1,5 μέτρο. Σύμφωνα με τον ερευνητή, διέθετε φτερά και νύχια στα μπροστινά άκρα μήκους περίπου 10 έως 20 εκατοστών. Η διατροφή του περιλάμβανε μικρότερους δεινόσαυρους, σαύρες και θηλαστικά. Ήταν γνωστός για την ικανότητά του να καταδιώκει τη λεία του και να τη διαμελίζει με τα μεγάλα νύχια των μπροστινών του άκρων.

Το απολίθωμα είχε εντοπιστεί αρχικά στη βάση ενός απόκρημνου βράχου στη νοτιοδυτική ακτή της Νήσου Ουάιτ από τον ερασιτέχνη παλαιοντολόγο Ρέτζιναλντ Γουόλτερ Τούλι. Οι μεγαράπτορες θεωρείται ότι εμφανίστηκαν αρχικά στην Ασία και στη συνέχεια εξαπλώθηκαν μέσω της Ευρώπης.

Διαβάστε ακόμη

Σάλος στον Λευκό Οίκο: Καταγγελίες για «εξαφανισμένα» 5,6 εκατ. δολάρια - Ο Τραμπ και το παρασκήνιο

Τραγικός ο απολογισμός από την κακοκαιρία σε Ρόδο και Εύβοια - Ένας νεκρός και μεγάλες καταστροφές

Η ιστορία του αγώνα ενός πατέρα που ο γιος του έβαλε τέλος στη ζωή του όταν έπεσε θύμα sextortion

Η νέα γενετική τεχνική που εντοπίζει σχεδόν κάθε λοίμωξη στη «μάχη» πρόληψης νέας πανδημίας