Τα ακραία εγκλήματα των αδερφών Χαρπ: Οι πρώτοι serial killers στην ιστορία της Αμερικής σκότωναν αδιάκριτα το 1800

Αν μία χώρα έχει παράδοση στους κατά συρροή δολοφόνους παρότι η ιστορία της είναι αρκετά σύντομη, αυτή είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Μερικοί από τους διασημότερους serial killers έδρασαν στην Αμερική, έμειναν στην ιστορία για τους χειρότερους δυνατούς λόγους, έγιναν βιβλία, ταινίες και ντοκιμαντέρ και έδωσαν στους ψυχιάτρους και τους ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών πολλές πληροφορίες και δεδομένα για τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται, σχεδιάζουν ένα έγκλημα και τελικά το εκτελούν.

Ποιος θα περίμενε, ωστόσο, ότι αυτή η «παράδοση» θα ξεκινούσε λίγο πριν το 1800, με δύο συγγενείς να σκοτώνουν μέσα σε μόλις 3 χρόνια 39 ανθρώπους, αν και κάποιοι θεωρούν ότι τα θύματά τους μπορεί να ήταν και 50. Σε κάθε περίπτωση, οι «αδερφοί Χαρπ» ήταν οι πρώτοι serial killers στην ιστορία των ΗΠΑ και αυτή είναι η ιστορία τους...

Παιδιά Σκωτσέζων μεταναστών

Αν ένα πτώμα βρισκόταν εκείνη την εποχή με το στήθος ανοιγμένο και γεμάτο με πέτρες, αυτό αποτελούσε χαρακτηριστικό σημάδι ότι το έγκλημα είχε διαπραχθεί από τους αδελφούς Χαρπ. Στην πραγματικότητα, βέβαια, τα δύο αυτά άτομα που σκότωσαν με διάφορους τρόπους άνδρες, γυναίκες, ακόμη και παιδιά δεν ήταν αδέλφια, αλλά ξαδέλφια.

Σύμφωνα με το allthatsinteresting.com, ο Μικατζά «Μεγάλος» Χαρπ γεννήθηκε με το όνομα Τζόσουα Χάρπερ (Joshua Harper) περίπου το 1748, ενώ ο Γουάιλι «Μικρός» Χαρπ γεννήθηκε ως Γουίλιαμ Χάρπερ (William Harper) περίπου το 1750. Οι πατεράδες τους ήταν Σκωτσέζοι μετανάστες και οι δύο άνδρες πιθανότατα γεννήθηκαν στη Σκωτία, πριν οι οικογένειές τους μεταναστεύσουν στις αμερικανικές αποικίες.

Η δολοφονία των οικογενειών τους και η υιοθεσία από Ινδιάνους

Αφού εγκαταστάθηκε στη Βόρεια Καρολίνα, η οικογένεια Χάρπερ τάχθηκε υπέρ του βρετανικού στέμματος. Αυτό δημιούργησε εντάσεις με τους γείτονές τους που υποστήριζαν την Αμερικανική Επανάσταση και, κατά τη δεκαετία του 1770, φέρεται ότι οι οικογένειες του Μικατζά και του Γουάιλι δολοφονήθηκαν από μια ομάδα επαναστατών.

Τα δύο αγόρια κατάφεραν να διαφύγουν στα δάση και σύμφωνα με τον θρύλο υιοθετήθηκαν από μια ομάδα Τσεροκί της φυλής Τσικαμάγκα (Chickamauga Cherokee). Οι ιθαγενείς φέρονται να τους δίδαξαν πώς να επιβιώνουν, να κυνηγούν, να κλέβουν -και να σκοτώνουν.

Τη δεκαετία του 1790, οι αδελφοί Χαρπ που στο μεταξύ είχαν αφαιρέσει την κατάληξη από το επώνυμό τους, εμφανίστηκαν στο Τενεσί μαζί με τρεις γυναίκες τις οποίες παρουσίαζαν ως συζύγους τους, καθώς και αρκετά παιδιά.

Όπως έγραψε ο Τζέιμς Χολ, ένας από τους πρώτους ιστορικούς που κατέγραψαν τη δράση των Χαρπ το 1828, ο Μικατζά και ο Γουάιλι σύντομα ξεκίνησαν μια φονική εκστρατεία, «σκορπίζοντας τον θάνατο και τον τρόμο όπου κι αν πήγαιναν…».

Τα αιματηρά εγκλήματα των αδελφών Χαρπ

Τα εγκλήματα των αδελφών Χαρπ φαίνεται ότι ξεκίνησαν το 1797, όταν δολοφόνησαν έναν άνδρα ονόματι «Τζόνσον».

Ο Τζόνσον, ο οποίος φέρεται να είχε πει στους γείτονες των Χαρπ ότι οι δύο άνδρες έκλεβαν τα άλογά τους, βρέθηκε να επιπλέει στον ποταμό Χόλστον. Είχε υποστεί φρικτό ακρωτηριασμό, με πέτρες και χαλίκια τοποθετημένα μέσα στην κοιλιά του.

Κανείς δεν υποψιάστηκε τους αδελφούς Χαρπ. Οι υποψίες στράφηκαν αντίθετα στον ιδιοκτήτη της ταβέρνας όπου είχε θεαθεί για τελευταία φορά ο Τζόνσον. Έτσι, ο Μικατζά και ο Γουάιλι κατάφεραν να διαφύγουν προς το Κεντάκι.

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής τους σκότωσαν δύο ταξιδιώτες. Αργότερα, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, δολοφόνησαν έναν νεαρό άνδρα, τον Λάνγκφορντ, όταν παρατήρησαν το χοντρό πορτοφόλι που κουβαλούσε.

Μετά τη δολοφονία του Λάνγκφορντ, οι αδελφοί Χαρπ φυλακίστηκαν για λίγο στο Στάνφορντ του Κεντάκι. Σύμφωνα με την εφημερίδα Winchester Sun, πολλοί άνθρωποι πήγαν ακόμη και να δουν από κοντά τον Μικατζά, τον «διαβολικό άνθρωπο», όπως τον αποκαλούσαν.

Οι αδελφοί Χαρπ κατάφεραν να δραπετεύσουν -αφήνοντας πίσω τις γυναίκες τους- και συνέχισαν το φονικό τους έργο.

Φονικό αμόκ

Την άνοιξη του 1799 διέπραξαν αρκετές δολοφονίες, παρότι ο κυβερνήτης του Κεντάκι είχε ανακοινώσει αμοιβή 300 δολαρίων για τη σύλληψή τους.

Πυροβολούσαν, χτυπούσαν και έκοβαν τον λαιμό των θυμάτων τους και θεωρούνταν αδίστακτοι καθώς σκότωναν ακόμα και όταν δεν υπήρχε εμφανές κίνητρο. Όταν μάλιστα ενώθηκαν με μια τοπική συμμορία παρανόμων υπό την ηγεσία του εγκληματία Σάμιουελ Μέισον, έδεσαν έναν γυμνό ταξιδιώτη πάνω στο άλογό του, κάλυψαν τα μάτια του ζώου και το έστειλαν μαζί με τον αναβάτη στον γκρεμό.

Ακόμη και οι σκληροτράχηλοι παράνομοι της συμμορίας σοκαρίστηκαν από αυτή την πράξη.

«Αυτό ήταν υπερβολικό ακόμη και για τους συντρόφους τους», έγραψε ο Γουάλας Έντουαρντς στο βιβλίο America’s First Serial Killers: A Biography of the Harpe Brothers. «Αντί να εντυπωσιαστούν από τη δολοφονία, οι πειρατές έμειναν άναυδοι από τη σκληρότητα, η οποία ακόμη και για τα δικά τους δεδομένα ήταν σοκαριστική».

Σκότωσε και την κόρη του

Η αγριότητα των Χαρπ, όμως, δεν είχε όρια. Λίγο αργότερα, το καλοκαίρι του 1799, ο Μικατζά σκότωσε ακόμη και τη δική του κόρη, επειδή δεν σταματούσε να κλαίει -χτυπώντας το κεφάλι της πάνω σε ένα δέντρο.

Ήταν η μοναδική δολοφονία για την οποία φέρεται να εξέφρασε τύψεις.

Τελικά, μετά τη δολοφονία μιας μητέρας και του παιδιού της, οι αδελφοί Χαρπ συνελήφθησαν. Στις 24 Αυγούστου 1799, ο Μικατζά και ο Γουάιλι Χαρπ εντοπίστηκαν από μια ομάδα καταδίωξης με επικεφαλής τον Τζον Λάιπερ και τον Μόουζες Στέγκαλ -τον σύζυγο και τον πατέρα της γυναίκας και του μωρού που είχαν σκοτώσει οι Χαρπ.

Ο Γουάιλι κατάφερε να διαφύγει, όμως ο Μικατζά πυροβολήθηκε και έπεσε στο έδαφος. Βαριά τραυματισμένος, άρχισε να ομολογεί πολλά από τα εγκλήματά του. Ο Στέγκαλ στη συνέχεια τον αποκεφάλισε αργά, χρησιμοποιώντας το ίδιο το μαχαίρι του Μικατζά.

Μετά τον αποκεφαλισμό του, το κεφάλι του «Μεγάλου Χαρπ» τοποθετήθηκε πάνω σε ένα δέντρο, σε μια διασταύρωση που έγινε γνωστή ως «Το Κεφάλι του Χαρπ» (Harpe’s Head).

Ο Γουάιλι Χαρπ, ωστόσο, είχε ξεφύγει. Επέστρεψε στη συμμορία του Μέισον και έζησε για αρκετά χρόνια ήσυχα μαζί με τους άλλους παράνομους.

Μετά τον θάνατο του Μέισον -δεν είναι ξεκάθαρο αν ο Χαρπ είχε συμμετοχή σε αυτόν- προσπάθησε να παραδώσει το κεφάλι του στις αρχές του Κεντάκι για να εισπράξει την αμοιβή. Όμως αναγνωρίστηκε αμέσως.

Συνελήφθη ξανά, οδηγήθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε σε θάνατο διά απαγχονισμού. Εκτελέστηκε τον Ιανουάριο του 1804.

Το κεφάλι του επίσης κόπηκε και τοποθετήθηκε σε πάσσαλο στον δρόμο Natchez Road, ως προειδοποίηση προς άλλους παρανόμους. Ο θάνατός του σήμανε το τέλος της τρομοκρατίας που είχαν προκαλέσει οι αδελφοί Χαρπ.

Διαβάστε ακόμη

Ανεξέλεγκτα τα μέτωπα στη Δυτική Αττική, με μπαράζ εκκενώσεων - Συνεχίζεται η μάχη στην Κεφαλονιά - Live ενημέρωση

Φωτιά σε Βοιωτία και Αττική: Ξεπέρασε τα 100.000 στρέμματα - Οδεύει να καταγραφεί ως «megafire»

Τα ακραία εγκλήματα των αδερφών Χαρπ: Οι πρώτοι serial killers στην ιστορία της Αμερικής δολοφονούσαν χωρίς οίκτο

Πήγε για διακοπές και γύρισε πίσω μαύρη: Η σπάνια πάθηση που διέγνωσε το ChatGTP