Αττικό νοσοκομείο: Όταν οι υγειονομικοί γίνονται σάκοι του μποξ

Το περιστατικό του μαχαιρώματος νοσηλεύτριας από νοσηλευόμενο και η μετέπειτα αυτοκτονία του δράστη φανερώνει τις συνθήκες που εργάζονται οι υγειονομικοί σήμερα

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά ┋

Γιατρός στο Αττικό Νοσοκομείο (copyright: Eurokinissi)

Δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο, όπως φαίνεται, περιστατικό βίας που καταγράφεται στο δημόσιο σύστημα υγείας αυτό που συνέβη στο Αττικόν και σόκαρε όλη τη χώρα.

Ανεξάρτητα εάν δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί τα αίτια της σοκαριστικής επίθεσης με μαχαίρι σε βάρος νοσηλεύτριας στο Νοσοκομείο «Αττικόν» που είχε την τραγική κατάληξη της αυτοκτονίας του δράστη, πρόκειται για μια από τις πολλές πράξεις βίας που καταγράφονται στο ΕΣΥ τα τελευταία χρόνια.

Καθημερινά το υγειονομικό προσωπικό γίνεται αποδέκτης των εκνευρισμών των συγγενών και των ασθενών, επειδή ακριβώς το σύστημα υγείας δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες των πολιτών. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι αυτή την περίοδο γιατροί και νοσηλευτές που ούτως ή άλλως είναι λιγοστοί για τις απαιτήσεις 10 εκατομμυρίων πολιτών, εκτός των άλλων έχουν να αντιμετωπίσουν και τον κορονοϊό με τα δεκάδες περιστατικά που εμφανίζονται στις δημόσιες μονάδες υγείας.

Και το ζήτημα είναι ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας μήνες πριν όταν το φαινόμενο της βίας στα νοσοκομεία ήταν σε έξαρση είχε δεσμευτεί ότι θα αυστηροποιηθεί ο νόμος για την τιμωρία των θυτών.

Παρ' αυτά μέχρι στιγμής στην πράξη δεν έχει εφαρμοστεί τίποτε και το φαινόμενο της βίας στα νοσοκομεία ζει και βασιλεύει. Οι εργαζόμενοι όλων των βαθμίδων γίνονται σάκοι του μποξ, αφού με άνεση μπορεί κανείς να εκδηλώσει το θυμό του στο προσωπικό του ΕΣΥ, όταν τον περιμένουν απλά ποινές χάδι.

Από την άλλη και ο θυμός των ασθενών ή των συγγενών τους μπορεί να είναι δικαιολογημένος όταν, για παράδειγμα, αναζητούν ελεύθερο γιατρό ή νοσηλευτή για να εξυπηρετηθούν. Πού να βρεις, όμως, μέσα στο καλοκαίρι ελεύθερους γιατρούς και νοσηλευτές, όταν μεγάλη μερίδα των εργαζομένων λείπει σε άδεια και οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι ακόμη πιο εμφανείς;

Και επειδή οι συνθήκες στο ΕΣΥ δεν αναμένεται να αλλάξουν σύντομα, εκτός κι αν γίνουν μονομιάς χιλιάδες προσλήψεις, ίσως να έπρεπε το υπουργείο Υγείας να φροντίσει τουλάχιστον να υπάρχει η απαραίτητη ασφάλεια στους χώρους εργασίας. Δεν είναι, εξάλλου, τυχαίο ότι η Πανελλήνια Συνδικαλιστική Νοσηλευτική Ομοσπονδία του ΕΣΥ (ΠΑΣΥΝΟ) μετά το περιστατικό στο Αττικόν μιλά για «το νοσηλευτικό επάγγελμα που αποτελεί λειτούργημα σε εμπόλεμη ζώνη»…