Κάντε αυτό που ξέρετε καλύτερα. Ζήστε!

Η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας μετά τη νίκη στις εκλογές του Οκτωβρίου 1981, αφού το συντριπτικό μέρος του ελληνικού λαού στράφηκε προς μια κεντροαριστερή πολιτική ύστερα από δεκαετίες διακυβέρνησης της δεξιάς. Κάπου τότε λοιπόν θεσπίζονταιδιάφορα επιδόματα, αναγνωρίζεται και αποζημιώνεται το εργατικό ατύχημα, επεκτείνεται η πενθήμερη εργασία, καθιερώνεται η αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή του μισθού. Καθιερώνεται ο πολιτικός γάμος, καταργείται ο θεσμός της προίκας, εξισώνονται τα δύο φύλα σύμφωνα με το νέο οικογενειακό δίκαιο, εισήχθη το μονοτονικό σύστημα και καταργήθηκε η σχολική ποδιά. Και οι άνθρωποι αποδέκτες των νέων αυτών μεταρρυθμίσεων ήταν ολότελα έτοιμοι να ρουφήξουν τη ζωή ξανά. Γλεντώντας μέχρι πρωίας στα μπουζουκομάγαζα. Σαν να λέμε θεσπίστηκε και η αχαλίνωτη νυκτερινή διασκέδαση.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει τη νέα του παραγωγή Αυτή ηνύχτα μένει στο Βασιλικό Θέατρο. Ο Αστέριος Πελτέκης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΚΘΒΕ, υπογράφει τη σκηνοθεσία και τη θεατρική απόδοση ενός ακόμη λογοτεχνικού κειμένου, δημιουργώντας ένα ανεπανάληπτο οδοιπορικό ακριβώς εκεί: στη νυχτερινή διασκέδαση της σύγχρονης Ελλάδας.

Η τέχνη συχνά αντιγράφει το κοινωνικό γίγνεσθαι. Ή μάλλον το καταγράφει. Όπως συμβαίνει στη μεγάλη αυτήμουσικοθεατρική παραγωγή, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Θάνου Αλεξανδρή, που μεταμορφώνεται σε μηχανή του χρόνου μεταφέροντας τον θεατή πίσω. Στην Ελλάδα των δεκαετιών του ’80 και του ’90, με τα σκυλάδικα να μεσουρανούν. Πεντοχίλιαρα ριγμένα στον κόρφο της τραγουδίστριας με το στραφταλιζέ φόρεμα, λουλουδούδες και κόκκινα γαρύφαλλα. Έρωτες τυλιγμένοι στα σκοτάδια. Και ένας υπόκοσμος που διέθετε θαρρείς μπέσα. Το (δανεικό) χρήμα έρεε άφθονο σαν την αφρώδη σαμπάνια στις πίστες. Μαζί έρεε και η αισιοδοξία της μεταπολίτευσης, αλλά και το όραμαγια έναν καλύτερο κόσμο.

Το βιβλίο «Αυτή η Νύχτα Μένει» του Θάνου Αλεξανδρή, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1994. Αποτυπώνοντας την προσωπική εμπειρία του συγγραφέα, όταν αναγκάστηκε να εργαστεί σε νυχτερινά κέντρα. Η διαδρομή του ωστόσο από τη Νομική Σχολή Αθηνών μέχρι τη δραματική σχολή του Κάρολου Κουν, έγινε το εφαλτήριο για να περιγράψει αυτό το «κοινωνιολογικό πείραμα» που ο ίδιος έζησε.

Η επέλαση της νεωτερικότητας. Καινούργιες ιδέες συγκρουόμενες κατά μέτωπο με τις παλιές. Νταλάρας εναντίον Πανούση. Εργάτες εναντίον βιομηχάνων. Πρωτοφανή ανάδυση της μεσαίας τάξης. Πολιτικοποίηση, βινύλια και κασέτες στα walkman. Έντεχνο τραγούδι εναντίον σκυλάδικου. Σε αυτά τα χρόνια της βάτας, της πλαστικής σημαίας των κομμάτων, των καμικάζι στην άσφαλτο, των βίντεο κλαμπκαι του Pacman ο συγγραφέας Θάνος Αλεξανδρής γίνεται ο «οικοδεσπότης»και μας ξεναγεί από άκρο σε άκρον φτάνοντας εν τέλει στις παρυφές της δεκαετίας του ’90, κάνοντας ένα rewind σαν να πατήσαμε το play στη βιντεοταινία. Στην εποχή δηλαδή που έχει αναπτυχθεί επαρκώς η έννοια της επιδίωξης της ευτυχίας ως μία καταβύθισηστη νύχτα. Για την Ελλάδα, είναι εξάλλου η εποχή που συνυπάρχει ο πολιτικός αρχαϊσμός μαζί με τον ανακαινισμένο τρόπο ζωής.

Ακριβό ουίσκυ, μπράβοι, ταλαντούχοι και ατάλαντοι ερμηνευτές, νταηλίκια και τσιγαρλίκια. Σπάσιμο των γύψινων πιάτων στα μεγάλα κέφια και στο άκουσμα του Σώσε με, δώσ’ μου να πιω το δηλητήριο από την πληθωρική Ρίτα Σακελλαρίου (Σοφία Καλεμκερίδου). Περιοδεύοντες στην επαρχία, από την Καρδίτσα μέχρι τη Βέροια οι λαϊκοί αρτίστες εφορμούν για να πιάσουν την καλή. Ή μήπως εφορμούν απλώς για την επιβίωση; Σκέτη … αλεπού πάντως ο απολαυστικότατος μάνατζερ κύριος Αλεπουδέλης που έκλεινε δουλειές στους καλλιτέχνες (Θάνος Κοντογιώργης). Στενόμακρα καμαρίνια, πόθοι και πάθη στη διαπασών. Κονσομασιόν και ένας επαίσχυντος βιασμός. Όλη η βία του βίου, δηλαδή μπροστά μας. Η εφήμερη λάμψη της δόξας και η ευμάρεια πάντα το ζητούμενο. Με το σύνθημα Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα, να ηχεί στα αυτιά. Ίσως εν τέλει οι θεατές να έχουν δώσει ένα Ραντεβού με την ιστορία του τόπου. Που μπορεί το όραμα να μην ήρθε και τα όνειρα ακόμη να είναι φθαρμένα από τη χρήση.

Ενώ η δαιμόνια δημοσιογράφος κάνει ρεπορτάζ προσπαθώντας να εκμαιεύσει την αλήθεια πίσω από ότι ατσαλάκωτο φαίνεται (Εύα Βάρσου). Εύθραυστη, αλλά και δυναμική, κλειστή αλλά και πρόθυμη να αφεθεί η Μαρίνα (Εύη Σαρμή) κρατά το μικρόφωνο της και ακούγονται μόνο επιτυχίες. Πραγματικά σύμβολα καιρών αλλοτινών. Η κούκλα Άννα Λάβα ανάβει φωτιές (Χριστίνα Ζαχάρωφ) και η ερμηνεύτρια Κατερίνα (Πηνελόπη Σεργουνιώτη) μας μελαγχολεί με μία εγκυμοσύνη που δεν πηγαίνει πολύ καλά. Και ο Παυλάρας παίζει με οίστρο τις χορδές του μπουζουκιού και ξεσηκώνει τους θαμώνες (Γιάννης Καραμφίλης). Το αφεντικό του νυκτερινού κέντρου, ο κύριος Νώντας τις γράφει τις ζημιές. Ανάμεσα στην ξεκάθαρη πρόθεση να επιβληθεί και την αθυροστομία συναρπαστικός πάντα (Κώστας Σαντάς).

Μία άξια να λάβει τα εύσημα και τους επαίνους σκηνοθεσία που απέδωσε με ρεαλισμό, ρυθμό και μαεστρία το πολυεπίπεδο σύγγραμμα. Προσφέροντας απλόχερα εντυπωσιακό θέαμα, χιούμορ και ατέρμονη δράση. Για αυτό και ο κατάμεστος από το κοινό χώρος σείστηκε από το χειροκρότημα.

Αρθρωτά επιτοίχια που μετακινούνται επί σκηνής με ύφος σκληρού μπετόν σαν μία αξημέρωτη νύχτα και ένας εξαντρίκ πολυέλαιος. Φτηνά τραπεζοκαθίσματα μεένα μάτσο χαρτονομίσματα σε δραχμές που τα σκορπούσε αφειδώς ο ζάμπλουτος εργοστασιάρχης αλίπαστων κύριος Σούλης (Νίκος Γεωργάκης). Η εικαστική προσέγγιση από την σκηνογράφο Φρόσω Λύτρα.

Ο εμβληματικός Σταμάτης Κραουνάκης χαρίζει και σε αυτή την παραγωγή τις μουσικές του, ενώ τους ηθοποιούς ντύνει ο Νίκος Χαρλαύτης με κυρίαρχο στοιχείο το λαμέ. Σημειολογικά, ίσως για μια εποχή που «άστραφτε». Ενώ ο Στέλιος Τζολόπουλος επιμελείται εξαιρετικά τους φωτισμούς.

Και καθώς νομίζεις ότι παρακολουθείς ένα απλό στόρυ αναφοράς στα λαϊκά μαγαζιά, η παράσταση σου υπενθυμίζει κάτι πιο βαθύ: ότι η υπέρβαση των ορίων είναι μία πράξη θάρρους. Ο Αστέριος Πελτέκης το αποδεικνύει με συνέπεια. Ηθοποιοί με εντελώς διαφορετική ενέργεια, συγχρονίζονται σαν καλά κουρδισμένα όργανα που αρχικά ταιριάζουν από σύμπτωση και τελικά δίχως να υπάρχει τίποτα επιτηδευμένο βαυκαλίζονται την ανθρώπινη ανάγκη.

Ιδιαίτερη μνεία βεβαίως στον πρωταγωνιστή Παντελή Καναράκη. Αποδίδοντας μία μοναδική ερμηνεία. Δημιουργεί έναν χαρακτήρα - το alter ego του συγγραφέα - παρορμητικό και δίχως τις αναστολές μιας ζωής που ίσως δεν θα ήθελε να ζήσει διαφορετικά. Αεικίνητος, όπου ξεδιπλώνει το αραγές ταπεραμέντο του και το αδιαμφισβήτητο μπρίο. Μέσα από την υποδόρια θλίψη του επιτρέπει στο κοινό να αισθανθεί την ατελείωτη δίψα του για ζωή. Και το πείσμα του να μην χορταίνει αυτό που ζει.

Ενώ, ο καταξιωμένος χορογράφος Δημήτρης Παπάζογλου εισβάλει στην πίστα με μία υποκριτική παρέμβαση και δρα καταλυτικά στο θέαμα υποδυόμενος μία ανδρόγυνη περσόνα. Γελά σχεδόν με τα συντρίμμια της καθημερινότητας. Και δίνει στο σώμα του ένα πέταγμα.

Μία παράσταση που σε σκουντάει να γευτείς άνευ όρων το μαγικό της ζωής. Και όπως λέει άλλωστε και ο κεντρικός ήρωας: «Κάντε αυτό που ξέρετε καλύτερα. Ζήστε!».

Υπόθεση

Μια δημοσιογράφος πασχίζει να ανακαλύψει στοιχεία για τον κόσμο της νυχτερινής διασκέδασης, στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80 και του ’90, τότε που οι άνθρωποι της μεταπολιτευτικής περιόδου έβλεπαν μια καλύτερη ζωή να ανοίγεται μπροστά τους.

Ένας ηθοποιός κατρακυλάει από την υψηλή τέχνη στον κόσμο της νύχτας και των σκυλάδικων. Κατρακυλάει ή απογειώνεται; Πώς βιώνει το ταξίδι αυτό με τα εφόδια που κουβαλάει, σε μια σκοτεινή πραγματικότητα όπου οι άνθρωποι αφήνουν τα πάθη τους να αναδύονται αχαλίνωτα, για να επιστρέψουν το πρωί στις καθημερινές τους ζωές; Γνωρίζει τους νόμους της νύχτας και επιβιώνει στα όρια της απόλαυσης και της καταστροφής. Εκεί που οι αντιστάσεις χαλαρώνουν και που οι πελάτες εμφανίζουν τον αληθινό τους εαυτό.

Συντελεστές

Θεατρική απόδοση - Σκηνοθεσία: Αστέριος Πελτέκης,

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης,

Εικαστική σύνθεση και εγκατάσταση: Φρόσω Λύτρα,

Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης,

Χορογραφίες: Δημήτρης Παπάζογλου,

Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος,

Ενορχηστρώσεις και Μουσική διδασκαλία: Πάνος Κοσμίδης,

Videos visuals: Γρηγόρης Αποστολόπουλος DADA ART,

Βοηθός σκηνοθέτη: Εύη Σαρμή,

Συνεργάτις σκηνογράφου–ενδυματολόγου: Δανάη Πανά,

Βοηθός μουσικής διδασκαλίας: Παναγιώτης Μπάρλας,

Βοηθός χορογράφου: Αναστασία Κελέση,

Βοηθός φωτιστής: Στάθης Φρούσσος,

Οργάνωση παραγωγής: Αλέξης Τζίμας,

Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud

Διανομή: Αντώνης Αντωνάκος | Nίνα Ακτύπη | Θάνος Αλεξανδρής | Εύα Βάρσου | Νίκος Γεωργάκης | Θανάσης Δισλής | Ζωή Ευθυμίου | Χριστίνα Ζαχάρωφ | Στέλιος Καλαϊτζής | Σοφία Καλεμκερίδου | Παντελής Καναράκης | Γιάννης Καραμφίλης | Θάνος Κοντογιώργης | Χριστίνα Κωνσταντινίδου | Χρήστος Μαστρογιαννίδης | Ιωάννης Μόχλας | Κατερίνα Μπουλούμη | Δημήτρης Παπάζογλου | Βασιλική Ρέινα | Κώστας Σαντάς | Εύη Σαρμή | Πηνελόπη Σεργουνιώτη | Γιάννης Τσάτσαρης

Διαβάστε ακόμη

«Μυρίζει μπαρούτι» στη Μέση Ανατολή: Με τι όπλα θα μπορούσε να χτυπήσει ο Τραμπ το Ιράν - Τα σενάρια για τους στόχους

Πώς οι αγρότες άναψαν το «πράσινο φως» στη συνάντηση με Μητσοτάκη - Πότε αναμένεται να γίνει

Μέγας ΠΑΟΚ, νίκησε άνετα τον Ολυμπιακό, άλωσε το Καραϊσκάκη και πήρε σούπερ πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου!

Νέα καταγγελία για ΔΕΔΔΗΕ: «Μου έστειλαν πρόστιμο για ρευματοκλοπή επειδή είχα κλειστό τον γενικό του σπιτιού»