Watergate: Το σκάνδαλο που γκρέμισε τον Νίξον και την αξιοπιστία των πολιτών για τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ

Σαν σήμερα, 17 Ιουνίου του 1972, συλλαμβάνονται διαρρήκτες στα γραφεία της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών. Δεν είναι τυχαίοι κακοποιοί. Είναι η κορυφή του σκανδάλου - παγόβουνου που χτύπησε τις Ηνωμένες Πολιτείες: Το «Watergate»: Το σκάνδαλο που γκρέμισε τον Νίξον και την αξιοπιστία των πολιτών για τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ!

Το «Watergate» ήταν ένα δυσθεώρητο πολιτικό σκάνδαλο που συνέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες και άρχισε να αποκαλύπτεται έπειτα από διάρρηξη στην έδρα της Εθνικής Επιτροπής Δημοκρατικών (DNC) στο συγκρότημα γραφείων Watergate στην Ουάσιγκτον, στις 17 Ιουνίου του 1972 και την απόπειρα συγκάλυψης και συμμετοχής σε αυτές τις ενέργειες από τον τότε πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρίτσαρντ Νίξον και της κυβέρνησής του.

Όταν η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και ερευνήθηκε από το Κογκρέσο, ο Νίξον αντιστάθηκε στους ελέγχους, γεγονός που οδήγησε σε συνταγματική κρίση.

Η έρευνα οδήγησε στην αποκάλυψη κατάχρησης εξουσίας από μέλη της κυβέρνησης και οδήγησε στην έναρξη διαδικασίας καθαίρεσης εναντίον του προέδρου και που τελικά οδήγησε στην παραίτηση του. Παραπέμφθηκαν σε δίκη 69 άνθρωποι, από τους οποίους 48 κρίθηκαν ένοχοι. Πολλοί από τους κατηγορούμενους ήταν κορυφαίοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης του Ρίτσαρντ Νίξον.

Μαγνητοφωνούσε τους πάντες

Η υπόθεση άρχισε με τη σύλληψη πέντε ανδρών για τη διάρρηξη στην έδρα του DNC στο συγκρότημα Watergate το Σάββατο 17 Ιουνίου 1972. Το FBI, στην έρευνά του, ανακάλυψε σύνδεση μεταξύ των μετρητών που βρέθηκαν υπό την κατοχή των διαρρηκτών και παρανόμων χρηματοδοτήσεων, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από την Επιτροπή για την επανεκλογή του Προέδρου στις εκλογές του 1972. Τον Ιούλιο του 1973, άρχισαν να πληθαίνουν τα στοιχεία εναντίον του επιτελείου του Προέδρου, συμπεριλαμβανομένων μαρτυριών από πρώην μέλη του επιτελείου που δόθηκαν στην επιτροπή της Γερουσίας που ερευνούσε το Watergate. Η έρευνα αποκάλυψε ότι ο πρόεδρος Νίξον είχε ένα μαγνητόφωνο στο γραφείο του και ότι είχε καταγράψει πολλές συνομιλίες.

Έπειτα από σειρά δικαστικών μαχών, το Ανώτατο Δικαστήριο ομόφωνα έκρινε ότι ο Πρόεδρος ήταν υποχρεωμένος να δημοσιεύσει τις μαγνητοταινίες. Τότε αποκαλύφθηκε ότι ο Νίξον είχε επιχειρήσει να σκεπάσει τις δραστηριότητες που έλαβαν χώρα μετά τη διάρρηξη και να χρησιμοποιήσει ομοσπονδιακούς αξιωματούχους για να αποπροσανατολίσει την έρευνα. Καθώς έφτασε να αντιμετωπίσει πρόταση μομφής και καθαίρεσης από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και σχεδόν σίγουρη καταδίκη από την Γερουσία, ο Νίξον παραιτήθηκε από την προεδρία στις 9 Αυγούστου 1974.

Tον βασικό ρόλο στην αποκάλυψη της υπόθεσης είχε η εφημερίδα «Washington Post» και συγκεκριμένα οι δημοσιογράφοι Καρλ Μπέρνσταϊν και Μπομπ Γούντγουορντ, οι οποίοι με σειρά ρεπορτάζ αποκάλυπταν όλο και περισσότερες πτυχές του σκανδάλου. Ένα χρόνο αργότερα, πάνω στην έρευνα των Γούντγουορντ και Μπέρνσταιν, βασίστηκε η ταινία του Άλαν Πάκουλα, «Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου» με πρωταγωνιστές τους Ντάστιν Χόφμαν, Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Τζέισον Ρόμπαρτς.