Πανικός και 12 νεκροί στη Γέφυρα του Μπρούκλιν – Πώς διαδόθηκε ότι η κατασκευή γκρεμιζόταν

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα 30 Μαΐου του 1883 στη Νέα Υόρκη. Μία κραυγή που απεγνωσμένα μετέδωσε ότι η Γέφυρα του Μπρούκλιν καταρρέει προκαλεί πανικό με απολογισμό 12 νεκρούς. Η Γέφυρα του Μπρούκλιν δεν κουνήθηκε από τη θέση της ούτε χιλιοστό, όμως η ανυπόστατη φήμη γκρέμισε ζωές στον άλλο κόσμο…

Η γέφυρα του Μπρούκλιν πάνω από τον ποταμό East River, που συνδέει το Μπρούκλιν με το Μανχάταν στη Νέα Υόρκη, άνοιξε για το κοινό το 1883. Η γέφυρα χρησιμοποιείται ακόμη, σχεδόν ενάμιση αιώνα μετά· είναι ένα από τα σύμβολα της πόλης της Νέας Υόρκης και ένα εθνικό ιστορικό μνημείο αφού ήταν η πρώτη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με ατσάλινα σύρματα.

Όπως πολλά μεγάλα έργα υποδομής, ιδιαίτερα εκείνα του 19ου αιώνα, η κατασκευή της γέφυρας - η οποία άρχισε το 1869 και διήρκεσε για 14 χρόνια - δεν ήταν κάτι απλό. Οι εργαζόμενοι μόχθησαν σκληρά σε κακώς αεριζόμενους υποβρύχιους θαλάμους, όπου πολλοί έπαθαν τη νόσο των δυτών και κάποιοι από αυτούς έμειναν εντελώς παράλυτοι. Συνολικά 27 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γέφυρας. Ωστόσο, οι εργασίες συνεχίστηκαν και όταν τελικά η γέφυρα ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε στο κοινό, στις 24 Μαΐου του 1883, πραγματοποιήθηκε μια φαντασμαγορική τελετή με πυροτεχνήματα και άφθονη σαμπάνια. Και δεν πέρασαν ούτε έξι μέρες και χτύπησε η καταστροφή.

Ήταν 30 Μαΐου του 1883, ημέρα αργία. Τα πλήθη κατευθύνθηκαν στο καμάρι της πόλης, στη Γέφυρα του Μπρούκλιν, για τον περίπατο τους. Και τότε παρατηρήθηκε έντονος συνωστισμός στην πλευρά του Μανχάταν. Καθώς το πλήθος πίεζε προς τα εμπρός, κάποιοι άνθρωποι σπρώχτηκαν κάτω από μια μικρή σκάλα.

Το τραγικό περιστατικό προκλήθηκε, όταν μια γυναίκα σκόνταψε και έπεσε κατεβαίνοντας τις ξύλινες σκάλες της γέφυρας προς την πλευρά του Μανχάταν. Προφανώς, ακολούθησε ακόμα μια γυναίκα, ουρλιάζοντας, κάτι που έκανε όσους ήταν κοντά να ορμήσουν προς το σημείο. Η ταραχή προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις σύγχυσης, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι πανικοβάλλονταν δίχως να γνωρίζουν τον πραγματικό λόγο. Πολλοί έβγαλαν το λανθασμένο συμπέρασμα ότι η γέφυρα κατέρρεε. Τότε ήταν που ακούστηκε η κραυγή: «πέφτουμε!»… Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε ο τρόμος και ι πανικός. Δώδεκα άνθρωποι ποδοπατήθηκαν μέχρι θανάτου και εκατοντάδες άλλοι τραυματίστηκαν.

Την επόμενη ημέρα, οι New York Times περιέγραφαν μια Κόλαση: «Γάντια, δάκρυα, μαντήλια, διάσπαρτα κοσμήματα, τσαλακωμένα ανδρικά και γυναικεία καπέλα και στολίδια από γυναικεία φορέματα και ομπρέλες και παπούτσια είχαν γίνει ένα με το αίμα και τα νεκρά κορμιά που κείτονταν στη Γέφυρα».

Η έρευνα που επακολούθησε «ερμήνευσε» την καταστροφή με γνώμονα την απουσία αστυνομικών κατά μήκος της γέφυρας, για να κρατήσουν τα πλήθη διασκορπισμένα. Πολλοί ήταν εκείνοι που είχαν επισημάνει ότι θα χρειαζόταν ρύθμιση της κυκλοφορίας των πεζών στη γέφυρα, για να μην δημιουργηθεί επικίνδυνος συνωστισμός· όταν οι υπεύθυνοι θυμήθηκαν τις κουβέντες των προνοητικών, ήταν αργά. Έκτοτε έγινε συνήθης πρακτική για τους αστυνομικούς στη γέφυρα, να ρυθμίζουν την κίνηση. Επίσης, οι κατασκευαστές, για να διαλυθούν οι αμφιβολίες για τη σταθερότητα της κατασκευής, έφεραν 21 ελέφαντες που πέρασαν καμαρωτοί πάνω από τη γέφυρα του Μπρούκλιν!

Κι οι Νεοϋορκέζοι θαύμασαν πια και γύρισαν στα σπίτια τους ήσχυχοι ήσυχοι πως τίποτα δεν μπορεί να χτυπήσει την λαμπρή πόλη τους. Αυτά μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου του 2001…