Όταν ο Τσάρλι Τσάπλιν «σκότωσε» 25 παιδιά στην Αθήνα – Ο «Πυροσβέστης» προκάλεσε πανικό!

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 19 Οκτωβρίου του 1924, όταν η κραυγή «φωτιά» στέλνει στο θάνατο 25 παιδιά που παρακολουθούσαν ταινία σε κινηματογράφο της Αθήνας! Άλλοι είπαν πως επρόκειτο για φάρσα κακόγουστη, άλλοι πάλι δικαιολόγησαν τον άνθρωπο που φώναξε, ότι δεν είχε δει ξανά στη ζωή του κινηματογραφική ταινία και η φωτιά που προσπαθούσε να σβήσει ο Τσάρλι Τσάπλιν επί της οθόνης, τον αναστάτωσε τόσο που δεν μπόρεσε να συγκρατήσει την κραυγή που ξέφυγε από το στόμα του: «φωτιά»!

Μετά την καταστροφή, πάλι, κάποιος από εκείνους που ερεύνησαν την υπόθεση είπε ότι ένα τσιγάρο που έπεσε αναμμένο στο πάτωμα, προκάλεσε τον πανικό του ανθρώπου που φοβήθηκε ότι η αίθουσα θα παραδοθεί στις φλόγες… Ό,τι και να ήταν, ο πανικός του ανθρώπου που βρισκόταν στα πρώτα καθίσματα του κινηματογράφου «Πανόραμα» μεταδόθηκε σαν φωτιά…

Στο «Πανόραμα», την κινηματογραφική αίθουσα επί της οδού Χαλκοκονδύλη και 3ης Σεπτεμβρίου εκείνη την ημέρα επικρατούσε κοσμοπλημμύρα. Λέγεται ότι πάνω από 500 άνθρωποι (κάποιες εφημερίδες έγραφαν για διπλάσιο αριθμό ανθρώπων) κυρίως νεαρής ηλικίας βρέθηκαν εκεί για να παρακολουθήσουν την ταινία «Ο Πυροσβέστης» του Τσάρλι Τσάπλιν. Αργότερα ο ιδιοκτήτης της αίθουσας θα δηλώσει ότι στην οθόνη προβαλλόταν η «Σκυλίσια Ζωή»…

Όποια κι αν ήταν η ταινία θα είχε ξεχαστεί την επομένη όταν εκτυλισσόταν δράμα σκληρό στα νοσοκομεία και στο νεκροτομείο της Αθήνας! Όλα άρχισαν, όταν κατά τη διάρκεια της προβολής ακούστηκε η πανικόβλητη φωνή «φωτιά, φωτιά!»…
Αμέσως η αναταραχή απλώθηκε σε ολόκληρη την κινηματογραφική αίθουσα και οι θεατές πανικόβλητοι έσπευσαν να βρουν την έξοδο για να γλυτώσουν από τις… φλόγες.
Ο κινηματογράφος είχε τρεις εξόδους, από τις οποίες - όπως έγινε γνωστό αργότερα - μόνο η κεντρική ήταν ανοιχτή.
Κι εκεί συνέβη το μοιραίο: ο ένας θεατής πατούσε πάνω στον άλλον για να σωθεί. Κορμιά βρέθηκαν στο πάτωμα και ποδοπατήθηκαν μέχρι θανάτου. Άλλοι έπεσαν νεκροί από ασφυξία στην προσπάθειά τους να βγουν από τη στενή πόρτα της εξόδου.

Άλλοι πάλι πηδούσαν από την ταράτσα ή τα παράθυρα του κτηρίου στο δρόμο. Πολλοί από αυτούς έχασαν τη ζωή τους και οι πιο τυχεροί διακομίστηκαν με σπασμένα κόκαλα στα νοσοκομεία. Κι όταν κόπασε ο πανικός μετρήθηκαν οι νεκροί: 25 παιδιά· όλοι τους από 10 μέχρι 20 χρονών!

Ο κόσμος όμως, από την επομένη κιόλας ημέρα στοχοποίησε τον υπουργό Εσωτερικών Γεώργιο Κονδύλη κι εκείνος με τη σειρά του για να φύγει από πάνω του το βάρος 25 νεκρών ψυχών, τιμώρησε με δυσμενή μετάθεση τον διευθυντή της Αστυνομίας!

Επίσης σαν σήμερα... 

1812: Γιατί ο Ναπολέων δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτή την ημέρα.
1912: Α' Βαλκανικός Πόλεμος: αρχίζει η Μάχη των Γιαννιτσών με τον ελληνικό στρατό να επιτίθεται κατά των τουρκικών δυνάμεων. Την ίδια μέρα απελευθερώνεται η Σαμοθράκη.
1925: Το επεισόδιο στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και οι απίθανες αιτίες: ένας σκύλος ή η πρέφα – Νεκροί σε πόλεμο που δεν έγινε.
1964: Το λαϊκό ορατόριο του Μίκη Θεοδωράκη «Άξιον Εστί» σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Ρεξ, στην Αθήνα.
1970: Καραντίνα επιβάλλεται στον Πειραιά προκειμένου να αποφευχθεί η είσοδος της επιδημίας χολέρας, που έπληξε τη γειτονική Τουρκία με πάνω από 2.000 κρούσματα και 150 νεκρούς μέχρι εκείνη την ημέρα.
1987: Κάποιοι θυμήθηκαν με τρόμο την Μεγάλη Ύφεση, κάποιοι άλλοι, απλά… αυτοκτόνησαν. Η Μαύρη Δευτέρα του Χρηματιστήριου ήταν δυνατό σοκ για τις παγκόσμιες αγορές.