Δημόσια έργα: Παραιτήθηκε ο πρόεδρος του ΣΑΤΕ καταγγέλλοντας «φωτογραφικές» διατάξεις και καρτέλ

Βαριές καταγγελίες για συγκέντρωση του μεγαλύτερου μέρους των δημοσίων έργων στις μεγάλες κατασκευαστικές, για «φωτογραφικές» διατάξεις, περιορισμένο ανταγωνισμό, έργα που χαρακτηρίζονται επείγοντα ακόμη και χρόνια μετά τις καταστροφές που τα προκάλεσαν, αλλά και άνιση μεταχείριση μεγάλων και μικρομεσαίων εργοληπτικών επιχειρήσεων εκτόξευσε παραιτούμενος ο μέχρι πρότινος πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Τεχνικών Εταιρειών (ΣΑΤΕ), Ζαχαρίας Αθουσάκης.

Στην επιστολή παραίτησής του ο ίδιος υποστηρίζει ότι τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφωθεί μια «νέα τάξη πραγμάτων» στα δημόσια έργα, με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να χάνουν σταδιακά το αντικείμενό τους και να οδηγούνται, όπως αναφέρει, ακόμη και σε κλείσιμο ή αλλαγή επαγγελματικής δραστηριότητας. Η επιστολή αποτελεί μια συνολική καταγγελία για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί σήμερα η αγορά των δημοσίων έργων, με τον απερχόμενο πρόεδρο του ΣΑΤΕ να επισημαίνει πως από την αναθεώρηση των τιμών και τις μεγάλες εκπτώσεις μέχρι τις διαδικασίες δημοπράτησης, τα μεγάλα έργα, τα πριμ και τις αποζημιώσεις, το σύστημα έχει διαμορφωθεί εις βάρος των μικρομεσαίων του κλάδου.

«Όλοι γνωρίζετε και έχετε αντιληφθεί ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε μία νέα τάξη πραγμάτων στα Δημόσια Έργα, αδύνατον να την φανταστούμε πριν μία δεκαετία», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι, κατά την άποψή του, «δεν υφίσταται ισονομία και ισοπολιτεία».

Ο ίδιος ευθέως καταγγέλλει ότι η αγορά των δημοσίων έργων συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερους και μεγαλύτερους παίκτες, με έργα που σχεδιάζονται και δημοπρατούνται σε μεγαλύτερα πακέτα, τα οποία μπορούν να διεκδικήσουν κυρίως οι μεγάλοι παίκτες της αγοράς: «Τα Δημόσια Έργα στον σχεδιασμό τους ενοποιήθησαν σε μεγάλα, προκειμένου να δημοπρατηθούν μεταξύ των μεγάλων εταιρειών», γράφει.

Σύμφωνα με τον κ. Αθουσάκη, περίπου το 80% του κύκλου εργασιών των δημοσίων έργων κατευθύνεται στις μεγάλες εταιρείες 7ης τάξης, ενώ λιγότερο από 20% απομένει για τις υπόλοιπες επιχειρήσεις, δηλαδή τις 600 ενεργές εταιρείες και 2.000 τουλάχιστον ατομικές εργοληπτικές επιχειρήσεις. «Συνέπεια: Τα μεγάλα έργα να καθυστερούν στην εκτέλεσή τους, τα μικρότερα να δημοπρατούνται με μέση έκπτωση της τάξης του 35% λόγω μεγάλου ανταγωνισμού και τώρα πλέον με τα ελάχιστα δημοπρατούμενα μικρομεσαία έργα οι εκπτώσεις να φθάνουν το 40% και όποιο έργο περαιώνεται να μην έχει συνέχεια σε νέο έργο ο μικρομεσαίος εργολήπτης».

Επείγοντα ...τέσσερα χρόνια μετά

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο τ. πρόεδρος του ΣΑΤΕ και για τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι διαδικασίες του άρθρου 32 του Ν. 4412/2016 για τα επείγοντα έργα, καθώς όπως αναφέρει, ακολουθείται η κλειστή διαδικασία με προσκλήσεις σε συγκεκριμένες εταιρείες με το «επείγον» να εμφανίζεται ακόμη και χρόνια μετά το γεγονός που δημιούργησε την ανάγκη για την εκτέλεση του έργου: «Παρατηρούμε το επείγον να δημιουργείται ακόμη και τέσσερα χρόνια μετά τη γενεσιουργό αιτία της πλημμύρας, της πυρκαγιάς και σεισμού!!!», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, κάνει λόγο για «φωτογραφικές διατάξεις» σε διακηρύξεις έργων και υποστηρίζει ότι σε συγκεκριμένες κατηγορίες έχουν δημιουργηθεί συνθήκες περιορισμένου ανταγωνισμού, ενώ μιλά ευθέως για «καρτέλ που έχουν δημιουργηθεί σε ορισμένες κατηγορίες έργων, που πάντα με τους ειδικούς όρους συμμετέχουν οι ολίγοι του είδους (π.χ. έργα Υπουργείου Πολιτισμού, επεξεργασία σκουπιδιών με τους ΧΥΤΑ κλπ., έργα ελέγχου διαρροής υδάτων και τηλεμετρίας, έργα βιολογικών καθαρισμών κλπ)».

Ένα ακόμη μεγάλο μέτωπο που ανοίγει η επιστολή αφορά την αναθεώρηση των τιμών με τον κ. Αθουσάκη να υποστηρίζει ότι έχει πάψει να αποτελεί τον κανόνα και ότι οι αυξήσεις του κόστους των τελευταίων ετών δεν αποτυπώθηκαν συνολικά στις τιμές των έργων. Κάνει ειδική αναφορά στις ανατιμήσεις που προκλήθηκαν από την πανδημία, τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ενεργειακή κρίση, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρξε αντίστοιχη αντιμετώπιση για εργατικά, καύσιμα και μηχανήματα έργων.

«Μεγάλες αποζημιώσεις μόνο για τους μεγάλους»

Ιδιαίτερα σκληρή είναι και η κριτική για τη διαφορετική αντιμετώπιση μεγάλων και μικρομεσαίων έργων. Ο απερχόμενος πρόεδρος υποστηρίζει ότι στα μεγάλα έργα υπάρχουν δυνατότητες για σημαντικές αποζημιώσεις και πριμ, ενώ οι μικρότερες επιχειρήσεις δεν έχουν αντίστοιχη προστασία όταν αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις ή αυξήσεις κόστους.

Χαρακτηρίζει μάλιστα «παράδοξο δικαίου» την επιλεκτικότητα στη χορήγηση μεγάλων αποζημιώσεων στις περιπτώσεις καθυστερήσεων με ευθύνη του Δημοσίου, ενώ στην ίδια λογική εντάσσει και τα πριμ επιτάχυνσης του Ταμείου Ανάκαμψης, τα οποία, όπως αναφέρει, αφορούν αποκλειστικά οδικά ή σιδηροδρομικά έργα άνω των 100 εκατ. ευρώ, κάνοντας λόγο για «ανοσιούργημα της παραβίασης δικαίου».

Κλείνοντας την επιστολή του ο κ. Αθουσάκης, προχωρά σε μια δυσοίωνη εκτίμηση για το μέλλον του κλάδου: «Οι περισσότερες εταιρείες του κλάδου οδηγούνται σε κλείσιμο και ετεροεπαγγελματισμό», αναφέρει, κατηγορώντας το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών ότι λειτουργεί «ως να επιθυμεί την εκκαθάριση του πεδίου και ύπαρξη μόνο 50 εταιρειών για τα δημόσια έργα».

Προσθέτει ότι ο ΣΑΤΕ «συναντά πλήρη άρνηση στην επίλυση όλων των προηγουμένων προβλημάτων», και ως εκ τούτου ανακοινώνει την παραίτησή του, καθώς - όπως αναφέρει - «εγώ ως Πρόεδρος δεν μπορώ να προσφέρω περισσότερα στον κλάδο».

Διαβάστε ακόμη

Φόβοι για «Μαρικάρμεν στην Ελλάδα»: Χιλιάδες συνταξιούχοι δεν αντέχουν το κόστος κατοικίας - Τι δείχνουν τα στοιχεία

Ο λογαριασμός του Ρούμπιο, τα τεντωμένα νεύρα και το μήνυμα του Καραμανλή

Ανάλυση: Ο Ρούμπιο έφυγε, τα ερωτήματα παραμένουν

Να αποφύγει τη χαλαρή ψήφο θέλει η κυβέρνηση: Πως θα αντιμετωπίσει την πίεση εκ δεξιών - Γιατί ανησυχεί για την αποχή