Ο Γεωργούλης, το Your Face Sounds Familiar και η Ευρωβουλή ως χόμπυ

Καιρό ακουγόταν, αλλά σήμερα η ομάδα της εκπομπής «Πρωινό» στον ΑΝΤ1 το επιβεβαίωσε: Ο ηθοποιός και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Γεωργούλης, θα είναι μέλος της κριτικής επιτροπής του ριάλιτυ Your Face Sounds Familiar, μαζί με τους Γιώργο Μαζωνάκη, Δημήτρη Σταρόβα και Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Η είδηση, εφόσον ανακοινωθεί και επισήμως, είναι «γαργαλιστική» από αυτές που αρέσουν στις εκπομπές που ονομάζουμε «πρωινάδικα» ή «μεσημεριανάδικα». Απ΄όσες δηλαδή εξακολουθούν να κάνουν μεγάλη γκέλα στο τηλεοπτικό κοινό και σ΄αυτό το μηντιακό περιβάλλον που, φλερτάροντας με το life style, επηρεάζει όλο και περισσότερο και την πολιτική. Μην ξεχνάμε ότι ένα τέτοιο περιβάλλον υποστήριξε καταρχάς τη δημοφιλία του υπερ-επιχειρηματία Ντόναλντ Τραμπ προετοιμάζοντας το έδαφος για την είσοδό του στην πολιτική και την κατάκτηση της Προεδρίας των ΗΠΑ. Αυτό σημαίνει ότι στην πολύ μικρότερη ελληνική πολιτική κλίμακα ο Γεωργούλης θα μπορούσε να γίνει κάποτε π.χ. και Πρωθυπουργός ή Πρόεδρος; Αποκλείεται; Καθόλου! Ζούμε στην εποχή όπου η μηντιακή μυλόπετρα αλέθει οποιοδήποτε άλλο απαιτούμενο προσόν πέραν της αναγνωσιμότητας. Και άλλωστε αυτή ήταν που ωφέλησε και τον Γεωργούλη για να εκλεγεί στο ευρωκοινοβούλιο με τον ΣΥΡΙΖΑ αφήνοντάς πίσω του συνυποψηφίους επιστήμονες ή πολιτικούς με έργο και αγώνες, παρότι η δική του πολιτική θέση και συμβολή ήταν μέχρι τότε από ελάχιστη μέχρι ανύπαρκτη. Δυστυχώς και μετέπειτα η εκλογή του δεν την ωφέλησε ιδιαίτερα. Ας θυμηθούμε ότι η τελευταία φορά που ακούσαμε να γίνεται λόγος για εκείνον με την ιδιότητα του ευρωβουλευτή και με την επιπλέον ιδιότητα του συντονιστή της Επιτροπής Αναφορών (PETI) ήταν όταν μίλησε σε εκδήλωση του Ευρωκοινοβουλίου για την εξόρυξη χρυσού, με σκοπό να ενημερώσει για την πρόοδο των αιτημάτων που κατατέθηκαν στην Επιτροπή. Να ενημερώσει; Όχι ακριβώς διότι το αποτέλεσμα της ομιλίας του μάλλον συσκότισε τους ακροατές. Και δεν ευνόησε ούτε καν τον ίδιο έστω ως προς την ιδιότητα του ηθοποιού που ξέρει τέλος πάντων να αποστηθίζει όσα πρέπει να πει. Η ομιλία του τελικά συνδεόταν με την εξόρυξη μόνον στο βαθμό που χρειαζόταν ακριβώς αυτό: βαθύ «σκάψιμο» με ελπίδα την εξόρυξη κάποιου συμπεράσματος. Οι περισσότεροι δεν κατάφεραν να εξαγάγουν κάποιο αλλά τα καυστικά post πήγαν κι ήρθαν στα social media. Ο ίδιος αργότερα απολογήθηκε επικαλούμενος τη «δυσλεξία» του. Παρόλα αυτά έχω την εντύπωση ότι το αυτί του Αλέξη Γεωργούλη δεν ίδρωσε και πολύ. Απόδειξη ότι τώρα είπε προφανως να επωφεληθεί και από την πρόταση που του έγινε από τον ΑΝΤ1. Τι σημασία έχει αν ο παχυλός μισθός και τα περισσότερα από γενναιόδωρα προνόμια ενός ευρωβουλευτή δεν του επιτρέπουν σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιήσει ως επιχείρημα για την επιλογή του το οικονομικό «στένεμα»; Κι αφού αυτό δεν παίζει, ποιο να είναι το κίνητρο που θα μπορούσε να επικαλεστεί; Η βασική του εργασία. Το γεγονός ότι είναι ηθοποιός και πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει ως τέτοιος. Ναι; Ας θυμίσουμε λοιπόν εδώ τον ντόρο που έγινε όταν η Λυδία Κονιόρδου ούσα υπουργός Πολιτισμού εγκατέλειψε για λίγο τα καθήκοντά της προκειμένου να λάβει μέρος, να πρωταγωνιστήσει για την ακρίβεια στην παράσταση «Luther dancing with the gods» που ανέβαζε στο Βερολίνο ο Ρόμπερτ Γουίλσον. Σ΄αυτή την περίπτωση μιλάμε για έναν από τους εν ζωή κορυφαίους σκηνοθέτες του κόσμου. Κι όμως πολλοί είπαν τότε ότι δεν μπορεί να χωρούν δύο καρπούζια κάτω από μία μασχάλη, ειδικά όταν το ένα αφορά σε σοβαρότατα, πολιτικά καθήκοντα. Αυτά είναι που θα έπρεπε να λάβει υπόψιν και ο Αλέξης Γεωργούλης για το διάστημα που διαρκεί η θητεία του ως ευρωβουλευτή. Γιατί αυτό το τελευταίο δεν θα πρεπε να είναι ρόλος παρεμπιπτόντως, αλλά καθήκον με συγκεκριμένες προδιαγραφές και ίσως ευγενέστερα κίνητρα από το να βεβαιώνεσαι ότι «η φάτσα σου.. ακούγεται γνωστή» και στο Ευρωκοινοβούλιο.