Ενήλικοι στην αίθουσα: Το ελληνικό δράμα του 2015 στη μεγάλη οθόνη
Ο Χρήστος Λούλης υποδύεται τον Γιάνη Βαρουφάκη στο «Ενήλικοι στην αίθουσα» του Κώστα Γαβρά

Ενήλικοι στην αίθουσα: Το ελληνικό δράμα του 2015 στη μεγάλη οθόνη

Το νέο πολιτικό θρίλερ του Κώστα Γαβρά, βασισμένο στη διαπραγμάτευση του Γιάνη Βαρουφάκη πίσω από τις κλειστές πόρτες των Eurogroup, προβάλλεται στο Odeon Opera της Αθήνας από σήμερα.

«Ενήλικοι στην αίθουσα» («Adults In The Room») / Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς / **
Παίζουν: Χρήστος Λούλης, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Ούλριχ Τουκούρ, Νταν Σούρμανς, Ζοσιάν Πινσόν

Στις αρχές του 2015 το αριστερό κόμμα που κερδίζει με μεγάλη πλειοψηφία τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές, αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση στηρίζοντας τη διαπραγμάτευση της χώρας έναντι των Ευρωπαίων εταίρων και δανειστών της για την έξοδο από τα ασφυκτικά για την κοινωνία μνημόνια, σε μια νέα πολιτικοοικονομική προσέγγιση, κύριος εκφραστής της οποίας είναι ο νεοεκλεχθείς στο κοινοβούλιο υπουργός Οικονομικών. Πίσω όμως από τις κλειστές πόρτες των Eurogroup, ο υπουργός, που βασίζει τις κινήσεις και πρωτοβουλίες του στη στήριξη του Έλληνα πρωθυπουργού, θα προσκρούσει στα αλλεπάλληλα «όχι» των δανειστών…

Ανοίγοντας την κινηματογραφική αναδρομή στην κρίσιμη διαπραγματευτική περίοδο του 2015 – μία από τις πιο συνταρακτικές της σύγχρονης Ιστορίας ως συνολικό κοινωνικοπολιτικό βίωμα για τον ελληνικό λαό – με πλάνα αρχείου από συγκέντρωση – διαμαρτυρία στο Σύνταγμα και αμέσως μετά με την μεγάλη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τη βραδιά των αποτελεσμάτων, το «Ενήλικοι στην αίθουσα» δίνει τα πρώτα δείγματα ύφους και σχήματος αφήγησης. Η δέκατη ένατη ταινία στην φιλμογραφία του Κώστα Γαβρά δείχνει να στοχεύει στην καφκική ιλαρότητα των στιγμών, στην πικρή παρωδία της τραγικότητας της κατάστασης της οικονομικά γονατισμένης Ελλάδας. Όμως, μέσα και έξω από τους διαδρόμους και τα γραφεία των ευρωπαϊκών στρατηγείων αποφάσεων, υποκύπτει ακούσια στη γραφικότητα αλλά και την απλούστευση των διαδράσεων των χαρακτήρων και την επιγραμματική, αβαθή πολιτική ματιά σε μια πολύπλοκη κοινωνικά, ιδεολογικά και ηθικά περίοδο.

Στο μπερδεμένο υφολογικό πρίσμα που συνδυάζεται με γεγονότα τα οποία απλώς παρατίθενται και εκθέτονται ως ατάκες από τους ηθοποιούς, η ένταση του πολιτικοκοινωνικού χρονικού χάνεται. Η ιλαροτραγωδία που πάει να κορυφωθεί με δάνεια από το αρχαίο δράμα (η «πολιορκία» του Βαρουφάκη στην ταβέρνα) και την ελληνική λαϊκή παράδοση (ο καραγκιόζης-ξιφίας του Αλέξη Τσίπρα, το μουσικοχορευτικό φινάλε) είναι στα όρια του κιτς.

Χρησιμοποιώντας το διεθνές μπεστ σέλερ του Γιάνη Βαρουφάκη «Adults In The Room», ο Γαβράς συντάσσεται με την άποψη και την οπτική του πρώην υπουργού Οικονομικών για να στηλιτεύσει στρατευμένα, με το γνώριμο πολιτικό του πάθος, τις εγγενείς αδυναμίες και αποτυχίες όχι μόνο της σύγχρονης ευρωπαϊκής πολιτικής αλλά και της ελληνικής Αριστεράς. Με το ίδιο πάθος, εξάλλου, εκτόξευσε προ 50ετίας τα βέλη του στην χούντα των συνταγματαρχών με το εμβληματικό «Ζ», βασισμένο στο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού, ανάγοντας τον Σαρτζετάκη σε ήρωα της υπόθεσης Λαμπράκη.

Οι εποχές όμως είναι διαφορετικές και το ρίσκο σήμερα μεγαλύτερο. Το σενάριο του «Ενήλικοι στην αίθουσα» προσδίδει κύρος χαρακτήρα μόνο στον Γιάνη Βαρουφάκη ως αφηγητή της ιστορίας και μαχητή των Eurogroup (ο Χρήστος Λούλης ενδύεται πειστικά τον ρόλο) υποβιβάζοντας τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σε άβουλο παρατηρητή των γεγονότων (ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης σε μια ατυχή ερμηνεία), τους υπόλοιπους υπουργούς σε διαστάσεις ατακαδόρων κομπάρσων και τους γνωστούς επώνυμους Ευρωπαίους αξιωματούχους σε ρολίστες κομμένους και ραμμένους στη λογική του μανιχαϊσμού (η Κριστίν Λαγκάρντ ανεξήγητα γλυκιά, οι υπόλοιποι κυρίως μαριονέτες στο σχέδιο Σόιμπλε).

Επιπλέον, απουσιάζει το μπαγκράουντ που θα έδινε την οσμή της ελληνικής κρίσης στο φιλμ ώστε ακόμα και ο πιο ανυποψίαστος θεατής εκτός ελληνικών συνόρων να πάρει μια γεύση περί του ζητήματος. Η αποσπασματική αλληλουχία των γεγονότων που δεν εξηγεί επαρκώς ούτε ακόμα την κρίσιμη απόφαση του δημοψηφίσματος, το ελληνικό φολκλόρ που υποδεικνύεται από το μπουζούκι του Αλεξάντρ Ντεσπλά, ακόμη και η εκτός κάδρου αφήγηση δια στόματος Χρήστου Λούλη στον ρόλο του Γιάνη Βαρουφάκη, δίνουν έναν τηλεοπτικό τόνο στο φιλμ.

Ο Κώστας Γαβράς στην ως σήμερα πορεία του έχει πειραματιστεί ποικιλοτρόπως με το ύφος των ταινιών του. Το «Τσεκούρι» (2005) στέκει στην μεταγενέστερη φάση της φιλμογραφίας του ως ένα έξοχο δείγμα μοντέρνας και ορμητικής κοινωνικής σάτιρας, με έναν καταρρακωμένο από το «σύστημα» αντι-ήρωα που αποφασίζει να το εκδικηθεί. Το «Ενήλικοι στην αίθουσα», γυρισμένο χρονικά πολύ κοντά στα καθοριστικά για την Ελλάδα πολιτικά γεγονότα του 2015, φάνταζε σαν μια πολλά υποσχόμενη ευκαιρία για ένα ακόμη πολιτικοκοινωνικό θρίλερμέσα από τη ματιά ενός σύγχρονου αντι-ήρωα αντιμέτωπου με το ρου της Ιστορίας, κατά το πρότυπο της εργογραφίας του. Δεν είναι όμως παρά μια μέτρια ταινία όπου η απλουστευμένη ηρωοποίηση του κεντρικού χαρακτήρα είναι αναπόφευκτη.

ΣΧΟΛΙΑ <% totalComments %>
ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Tο ethnos.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετεί τις απόψεις αυτές. Διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει συκοφαντικά, υβριστικά, ρατσιστικά ή άλλα σχόλια που προτρέπουν σε άσκηση βίας. Επίσης, σχόλια σε greeklish και κεφαλαία δεν θα δημοσιεύονται ενώ το ethnos.gr, όταν και όπου κρίνει, θα συμμετέχει στον διάλογο.

Δείτε εδώ τους όρους χρήσης.

Προσθήκη Σχολίου
<% replyingComment.name %>
Ακύρωση
Το σχόλιό σας έχει προωθηθεί για έγκριση
Αυτός ο ιστότοπος προστατεύεται από το reCAPTCHA και ισχύουν η Πολιτική Απορρήτου και οι Όροι Παροχής Υπηρεσιών της Google.
ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ