δημοφιλές τώρα: 
«Πόσο καιρό σε περίμενα»: Ο Ουκρανός στρατιώτης που επέστρεψε από τον κόσμο των νεκρών
Η συγκλονιστική ιστορία του Ναζάρ που «πέθανε» το 2023, κηδεύτηκε και τρία χρόνια αργότερα πήρε τηλέφωνο τη μητέρα του🕛 χρόνος ανάγνωσης: 6 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό
Η ταυτοποίηση DNA δεν άφηνε κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Ο Ναζάρ Νταλέτσκι ανακηρύχθηκε νεκρός τον Μάιο του 2023 και αξιωματούχοι ενημέρωσαν τη μητέρα του, Ναταλία, ότι δεν θα ξαναέβλεπε ποτέ τον γιο της, έναν Ουκρανό στρατιώτη που είχε προσφερθεί εθελοντικά να πάει στο μέτωπο τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου με τη Ρωσία.
Τα λείψανα του Ναζάρ, γράφει ο Guardian εξιστορώντας μια συγκλονιστική ιστορία από τον πόλεμο, θάφτηκαν στο κοιμητήριο του χωριού όπου γεννήθηκε. Τους μήνες μετά την κηδεία, η Ναταλία επισκεπτόταν τον τάφο του τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα — στην αρχή για να κλάψει και αργότερα για να στέκεται σιωπηλά, αναπολώντας τον μοναχογιό της.
Πριν από λίγες εβδομάδες, σχεδόν τρία χρόνια μετά την κηδεία, ο Ναζάρ απελευθερώθηκε από ρωσική φυλακή στο πλαίσιο ανταλλαγής αιχμαλώτων. Λίγο αφού κατέβηκε από το λεωφορείο και πάτησε σε ουκρανικό έδαφος, του έδωσαν ένα κινητό τηλέφωνο.
Η στιγμή που η Ναταλία άκουσε ξανά τη φωνή του γιου της καταγράφηκε από έναν τοπικό αξιωματούχο σε ένα θολό βίντεο κινητού, γεμάτο ωμή συγκίνηση. «Θεέ μου, πόσο καιρό σε περίμενα», είπε, θρηνώντας από σοκ και χαρά μαζί. «Έχεις χέρια, πόδια; Είναι όλα στη θέση τους;»
Το βίντεο έγινε viral στην Ουκρανία, καθώς αυτό το απρόσμενα ευτυχισμένο τέλος άγγιξε βαθιά μια χώρα που διψά για καλά νέα. Όμως το θετικό αποτέλεσμα ήρθε μετά από μια τραυματική πορεία και για τη μητέρα και τον γιο.
Φεύγοντας για το μέτωπο
Έναν μήνα μετά από εκείνο το τηλεφώνημα, η Ναταλία υποδέχθηκε δημοσιογράφο στο τακτοποιημένο σπιτάκι της στο χωριό Βελίκι Ντορόσιβ, κοντά στη δυτική πόλη Λβιβ. Οι τοίχοι ήταν διακοσμημένοι με πολύχρωμες θρησκευτικές εικόνες· στο σαλόνι, ένα μεγάλο πορτρέτο του Ναζάρ, τυπωμένο μετά την κηδεία, είχε περίοπτη θέση. Πίνοντας καφέ με κάρδαμο, αφηγήθηκε την ιστορία από την αρχή.
Γεννημένος το 1979, είπε, ο Ναζάρ ήταν ένα γλυκό παιδί που του άρεσαν οι αγκαλιές. Όμως «η δεκαετία του 1990 ήταν δύσκολη» και εγκατέλειψε το σχολείο χωρίς προσόντα. Παντρεύτηκε και απέκτησε μια κόρη, αλλά η σχέση δεν κράτησε και επέστρεψε να ζήσει με τους γονείς του. Όταν φιλορωσικές δυνάμεις ξεκίνησαν τη σύγκρουση στο Ντονμπάς το 2014, κατατάχθηκε για να πολεμήσει, υπηρετώντας σε τέσσερις αποστολές στην ανατολή τα επόμενα χρόνια. Στο μεταξύ έκανε περιστασιακές δουλειές στην οικοδομή και σε ανακαινίσεις.
Τον Φεβρουάριο του 2022, όταν ξέσπασε ο πόλεμος με τη Ρωσία, προσφέρθηκε εθελοντικά στην τοπική στρατιωτική μονάδα. Δύο φορές τον απέρριψαν, αλλά την τρίτη τον δέχτηκαν παρά κάποια προβλήματα υγείας. Το Πάσχα έφυγε από το χωριό για το μέτωπο στο Ντονμπάς.
«Ο γιος σου αιχμαλωτίστηκε»
Τηλεφωνούσε στο σπίτι κάθε μέρα· οι συνομιλίες κρατούσαν συνήθως λίγα δευτερόλεπτα. «Μαμά, ζω», έλεγε, χωρίς να αποκαλύπτει πού βρισκόταν. Στο τέλος της δεύτερης εβδομάδας όμως, η Ναταλία κατάλαβε ότι η κατάσταση γινόταν επικίνδυνη. Της είπε ότι τα πυρά ήταν τόσο έντονα που είχε καθηλωθεί σε ένα χαρακώμα με τους συντρόφους του, ανίκανος να κινηθεί.
Την επόμενη μέρα, Κυριακή, ο Ναζάρ δεν τηλεφώνησε την καθιερωμένη ώρα. Η Ναταλία περπατούσε νευρικά στο σπίτι, κοιτώντας το τηλέφωνο. Χτύπησε τελικά κοντά στα μεσάνυχτα, αλλά όταν απάντησε δεν ήταν ο Ναζάρ στη γραμμή.
«Ο γιος σου αιχμαλωτίστηκε», είπε μια φωνή.
«Και ποιος είσαι εσύ;» ρώτησε.
«Είμαι αυτός που τον έπιασε.»
Και η γραμμή έκλεισε.
«Ο Ναζάρ είναι νεκρός»
Η Ναταλία ξεκίνησε έναν εξαντλητικό κύκλο επισκέψεων — σε κρατικές υπηρεσίες και ΜΚΟ — όπως χιλιάδες ουκρανικές οικογένειες τα τελευταία χρόνια, συμπληρώνοντας αιτήσεις και αναζητώντας πληροφορίες για το πού κρατούνταν ο γιος της. Κανείς δεν είχε απαντήσεις.
Τελικά, τον Μάιο του 2023, έλαβε τηλεφώνημα από Ουκρανό αξιωματούχο στο Χάρκοβο με τα χειρότερα νέα: ο Ναζάρ ήταν νεκρός. Είχε πεθάνει τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, στα 44α γενέθλιά του. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, μια αυτοκινητοπομπή στο Ντονέτσκ είχε δεχτεί πυρά· ο Ναζάρ ήταν σε ένα από τα αυτοκίνητα, μεταμφιεσμένος με πολιτικά ρούχα.
Δεν ήταν σαφές πώς είχε βρεθεί εκεί και αρχικά η Ναταλία δεν πίστεψε την ιστορία. Όμως η αξιωματούχος ήταν κατηγορηματική: «Το DNA ταιριάζει απόλυτα. Αν δεν θέλετε να παραλάβετε τα λείψανα, μπορούμε να τον θάψουμε εδώ.»
Ο φόβος ότι ο τάφος του γιου της θα ήταν μακριά την έκανε να αποδεχτεί την πραγματικότητα: «Είπα: “Εντάξει, αν είναι πραγματικά το παιδί μου, αν το DNA ταιριάζει, θα τον πάρουμε πίσω.”»
Τα λείψανα επέστρεψαν στο χωριό μέσα σε δύο σάκους. Στο φέρετρο είχε τοποθετηθεί στρατιωτική στολή, ενώ η Ναταλία έβαλε και προσωπικά του αντικείμενα — φόρμα, σακάκι, παπούτσια και φαγητό. «Έβαλα μπισκότα, σοκολάτες… νόμιζα ότι ήταν αιχμάλωτος και θα πεινούσε», είπε.
Από την κηδεία, στη μαρτυρία
Από την κηδεία θυμάται ελάχιστα: πλήθος χωριανών, οκτώ ιερείς, στρατιωτική μπάντα. Θάφτηκε δίπλα στον πατέρα του, που είχε πεθάνει τρία χρόνια πριν.
Η απώλεια την κατέβαλε σωματικά και ψυχικά, αλλά σιγά-σιγά άρχισε να συμβιβάζεται. Προσευχόταν για την ψυχή του κάθε Κυριακή και επισκεπτόταν συχνά τον τάφο. Ένα πράγμα όμως την βασάνιζε: δεν τον έβλεπε ποτέ στα όνειρά της.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, μια ανιψιά της τής είπε ότι δύο αιχμάλωτοι πολέμου που επέστρεψαν από τη Ρωσία ισχυρίστηκαν πως είχαν δει τον Ναζάρ ζωντανό τον τελευταίο χρόνο. Η Ναταλία έκλαιγε από χαρά αλλά δεν το πίστευε μέχρι να ακούσει τη φωνή του.
Στις αρχές της χρονιάς, οι ουκρανικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι ήταν ζωντανός. Τον Φεβρουάριο συμπεριλήφθηκε σε ανταλλαγή αιχμαλώτων και τότε μπόρεσε να της τηλεφωνήσει.
Ο Ναζάρ δεν είχε ιδέα ότι η οικογένειά του τον θεωρούσε νεκρό. Είχε προσπαθήσει να στείλει μήνυμα μέσω συγκρατουμένου, αλλά δεν θυμόταν τον αριθμό της μητέρας του.
Έναν μήνα μετά, βρίσκεται ακόμη σε κέντρο αποκατάστασης και δεν έχει επιστρέψει σπίτι. Μιλούν με βιντεοκλήση καθημερινά. Έχει πόνους στα πόδια και ακούει συνεχώς ήχους, αλλά — όπως λέει η Ναταλία — «το μυαλό του είναι καλά».
Ανυπομονεί να τον υποδεχτεί και ετοιμάζει τα αγαπημένα του φαγητά: σούπα, λαχανοντολμάδες και πατατοτηγανίτες. «Μόλις γυρίσεις, θα σε αγκαλιάσω τόσο σφιχτά όσο με αγκάλιασες κι εσύ τότε», του λέει.
Ένα μυστήριο παραμένει και αναμένεται να το λύσει νέα εξέταση DNA: σε ποιον ανήκαν τα λείψανα που ταυτοποιήθηκαν λανθασμένα ως δικά του;
Νέο βίντεο λίγο μετά την φονική επίθεση στην Καλαμαριά - Η στιγμή που ο 20χρονος οπαδός του ΠΑΟΚ καταρρέει
Σε απεργία διαρκείας από αύριο, Τρίτη, τα ταξί - Το επίμαχο άρθρο 52
«Πόσο καιρό σε περίμενα»: Ο Ουκρανός στρατιώτης που επέστρεψε από τον κόσμο των νεκρών
Όσκαρ 2026: Ο Τιμοτέ Σαλαμέ γεύτηκε το ίδιο φαγητό με το περσινό - Αυτοί που έμειναν με τις υποψηφιότητες στο χέρι…
Live όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό, με την υπογραφή του www.ethnos.gr