Εκλέγουμε δημάρχους με DNA ανθρωποφαγικό...
Καλαμάτα/Eurokinissi

Εκλέγουμε δημάρχους με DNA ανθρωποφαγικό...

«Έχουμε προσωπική ευθύνη – είναι εγγραφή στο DNA μας»

Υπάρχει πάντα κάτι που πρέπει να σεβόμαστε. Όχι επειδή επιβάλλεται, αλλά γιατί ο σεβασμός αποτελεί όριο ανθρώπινο. Θέτει τα όρια της φύσης μας. Και εάν ο σεβασμός μπορεί να ταυτιστεί με την αιδώ ως πυρήνας της αρετής της σωφροσύνης, δικαιώνεται ο νεαρός Χαρμίδης: «Έστιν ώσπερ αιδώς η σωφροσύνη, και αισχυντηλόν ποιεί τον άνθρωπον». Ας μην επιχειρηθεί καμία απόδοση, ο άνθρωπος πρέπει να είναι αισχυντηλός. Ευθύς αμέσως ανακύπτει το ακόλουθο ερώτημα: Δίδει η εποχή τις δυνατότητες της αιδούς, της εσωτερικής συστολής;

Κάποτε ήταν ένας καιρός που ο σεβασμός αξιωνόταν με το «έτσι θέλω», έγραφε ο Τερζάκης. «Σαν επικρεμαμένη φοβέρα πάνω από τα κεφάλια των ασεβών», και στη ζωή και στον θάνατο. Τώρα; Τώρα ο κόσμος «έχει απελευθερωθεί από την ανεξέλεγκτη αυθεντία, την τυφλή, τη συμβατική τού τότε, και έχει ξεστρατίσει στην ασέβεια».

Και κάπως έτσι μπήκαμε σε έναν πόλεμο δίχως προηγούμενο. Με κατά συρροήν εγκληματίες, εκλέγοντας δημάρχους με DNA ανθρωποφαγικό, με συστηματική καταπάτηση αρχών τε και ηθών...

Σήμερα τα λεγόμενα «κοινωνικά συναισθήματα» διέρχονται κρίση – ίσως περισσότερο από ποτέ. Ο άνθρωπος μπορεί να αφουγκραστεί τους μακρινούς ορίζοντες της τέχνης, της επιστήμης, της τεχνολογίας, αλλά δεν μπορεί να αφουγκραστεί ούτε τον διπλανό του. Και έχουμε περιπέσει σε έναν λόγο γενικευτικό, σε μια φιλολογία, για τον πόνο του άλλου, απλώς και μόνο για να ερμηνεύσουμε έναν ρόλο φιλάνθρωπο που θα εξαγνίσει την αδιαφορία μας – παστίλιες. Από την άλλη, η γενίκευση ίσως είναι και θέμα ανάγκης, καθώς ο κατάλογος των θυμάτων είναι ατελείωτος. Εάν οι περιπτώσεις του άτυχου εικονολήπτη στην Καλαμάτα ή του 8χρονου κοριτσιού στη Θήβα ήταν μοναδικές, θα έσπευδε όλη η χώρα να θρηνήσει. Αλλά δεν τη βολεύει, οι περιπτώσεις είναι άπειρες. Και έτσι τα σημαντικά καθίστανται ασήμαντα.

Αυτή είναι η απανθρωπιά τού τώρα, της εποχής. Βλέπεις τον κόσμο να κατεβαίνει στους δρόμους για τα ιδεολογήματα του χθες ή για τους κατοίκους κάποιας ηπείρου μακρινής, και να μην ενδιαφέρεται αν στο διπλανό σπίτι κάποιος παραφρονεί ή πονά. Βλέπεις τον βίο ρήχο και επίπεδο, χωρίς δυνάμεις αντίστασης, να ενδιαφέρεται μοναχά για διασκεδάσεις και άναρθρα ποδοβολητά στα ξενυχτάδικα. Βλέπεις τον άνθρωπο απομονωμένο στο καντράν ενός κινητού, ενός υπολογιστή, μιας τηλεόρασης.

«Πολλά μεν σκοτεινά. Την εκλογήν ελεύθερον δίδει το θείον»... Επιλογή μας είναι ο κόσμος μας. «Αιτία ελομένου, θεός αναίτιος» θα πει ο Πλάτων. Ο προαιώνιος μύθος του ανθρώπου, ο μύθος του έφηβου Ηρακλή ενώπιον Αρετής και Κακίας, είναι η ιστορία του αρχετυπικού κοινωνικού όντος. Έχουμε προσωπική ευθύνη – είναι εγγραφή στο DNA μας.

ΣΧΟΛΙΑ <% totalComments %>
ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Tο ethnos.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετεί τις απόψεις αυτές. Διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει συκοφαντικά, υβριστικά, ρατσιστικά ή άλλα σχόλια που προτρέπουν σε άσκηση βίας. Επίσης, σχόλια σε greeklish και κεφαλαία δεν θα δημοσιεύονται ενώ το ethnos.gr, όταν και όπου κρίνει, θα συμμετέχει στον διάλογο.

Δείτε εδώ τους όρους χρήσης.

Προσθήκη Σχολίου
<% replyingComment.name %>
Ακύρωση
Το σχόλιό σας έχει προωθηθεί για έγκριση
Αυτός ο ιστότοπος προστατεύεται από το reCAPTCHA και ισχύουν η Πολιτική Απορρήτου και οι Όροι Παροχής Υπηρεσιών της Google.
ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ