ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν ο μόνος από τους τρεις θανατοποινίτες πραξικοπηματίες που πέθανε έγκλειστός.

Σε όλη την Ιστορία υπήρξαν κατά καιρούς τύραννοι και δολοφόνοι που για λίγο έμοιαζαν ανίκητοι, αλλά στο τέλος πάντα έπεφταν. Πάντα! 

Η πλούσια αντιστασιακή δράση του Χρήστου Χωμενίδη σταματάει πέντε μήνες πριν από την απελευθέρωση, το 1944...

«Είχε μια συνωμοτική ικανότητα, αλλά του έλειπε η μόρφωσις. Του έλειπε το σύστημα. Του έλειπε η μέθοδος, το βάθος»!

Αυτοί ήταν η δικτάτορες και το αναίσχυντο καθεστώς τους, που βύθισαν την Ελλάδα στο τέλμα της αναξιοπιστίας και τους Έλληνες στο σκοτάδι του τρόμου και της αστυνομοκρατούμενης εξουσίας. Κι’ έπειτα ήρθε η Μεταπολίτευση…

Ο μικρός Χάρης έφτιαξε μια ζωγραφιά που την άφησε στην κατεστραμμένη πόρτα του Πολυτεχνείου

Μία συζήτηση με τον κοινωνικό ανθρωπολόγο Δημήτρη Αντωνίου για το κιτς, τη σχέση του με τον ολοκληρωτισμό, τη χούντα αλλά και το μέτρο αισθητικής με το οποίο μπορεί να δηλώνουμε και το ποιοι είμαστε

Αιτία θανάτου εκτιμάται πως είναι το σηπτικό σοκ

Να θυμηθούμε σήμερα, με την ευκαιρία της ημέρας, την προετοιμασία χρόνο με τον χρόνο της «21ης Απριλίου 1967», που αρχίζει 11 χρόνια πριν οι ερπύστριες τραυματίσουν τις λεωφόρους της Αθήνας!

Το ίδιο απόγευμα ο Παπαδόπουλος θα εμφανισθεί ενώπιον των ελλήνων και ξένων δημοσιογράφων για να δηλώσει ότι «ο Θεός υπήρξε πάντοτε φιλέλλην...