«Ο άγνωστος Καποδίστριας»: Ο ιστορικός-ερευνητής Γιώργος Σκλαβούνος στο ethnos.gr

Ο ιστορικός-ερευνητής Γιώργος Σκλαβούνος, σύμβουλος στην ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή (το όνομα του οποίου αναφέρεται στους τίτλους τέλους της ταινίας), παραχωρεί συνέντευξη στο ethnos.gr.

Ο κος. Σκλαβούνος απαντά με ιστορικά ντοκουμέντα στην απόπειρα απαξίωσης της παρακαταθήκης του Ι. Καποδίστρια στη συλλογική μας μνήμη.

Μία εμμονική προσπάθεια χρόνων, όπως την χαρακτηρίζει, που στοχεύει ευρύτερα στον έλεγχο της συλλογικής μνήμης και της συλλογικής συνείδησης της ιστορίας του Έθνους και του λαού μας. «Αντιπολιτεύονται την ιστορική αλήθεια. Η εντολή των Αγγλογάλλων ήταν σαφής: Κάντε ό,τι θέλετε με τους Έλληνες, αρκεί να ξεφορτωθείτε τον Καποδίστρια. Επιδιώκουν ακόμη και τώρα να τον αποτελειώσουν από τη συλλογική συνείδηση και μνήμη των νεοελλήνων», υπογραμμίζει ο κος. Σκλαβούνος.

Ποιος είναι ο ιστορικός-ερευνητής Γιώργος Σκλαβούνος

Ο Γιώργος Σκλαβούνος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1943 και τέλειωσε τη μέση εκπαίδευση στην Εμπορική Σχολή της Κέρκυρας. Ως εργαζόμενος φοιτητής συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και στις ΗΠΑ. Είναι κάτοχος Master of Arts and Sciences του τμήματος Κοινωνιολογίας του Georgia State University της Ατλάντα των ΗΠΑ. Στο ίδιο πανεπιστήμιο συνέχισε τις σπουδές σε διδακτορικό επίπεδο στην κοινωνιολογία και εργάστηκε ως ερευνητής στη φιλοσοφία του management. Εργάστηκε επί 8 χρόνια στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως εκπρόσωπος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του οποίου διετέλεσε αντιπρόεδρος.

Οι εκδόσεις «Παπαζήση» έχουν εκδώσει δυο βιβλία του, αφιερωμένα στον Ιωάννη Καποδίστρια:

• «Ο Άγνωστος Καποδίστριας», Αθήνα 2011, με υπότιτλο «Δελφούς της Οικουμένης ήθελε την Ελλάδα ο Καποδίστριας»
• «Ο Ιωάννης Καποδίστριας προετοιμάζει την Επανάσταση», Αθήνα 2021, με υπότιτλο «Ανατρέποντας τα κατά συνθήκη και κατά συνείδηση ψεύδη για το ΄21»

Από το 2004, με πρωτοβουλία του Γιώργου Σκλαβούνου, καθιερώθηκαν κάθε χρόνο στην Κέρκυρα, οι «Εκδηλώσεις Διαλόγου με την Ιστορία του Ιωάννη Καποδίστρια», αφιερωμένες στον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας και το ετήσιο Μνημόσυνο στον Κυβερνήτη στην Ιερά Μονή της Πλατυτέρας, όπου είναι θαμμένος. Από τότε οι εκδηλώσεις αυτές για τη μελέτη και την ανάδειξη των πτυχών της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια έγιναν θεσμός. Τα περισσότερα από τα άρθρα και τις ομιλίες του Γιώργου Σκλαβούνου για τον Ι. Καποδίστρια δημοσιεύονται στη σελίδα του στο Facebook.

Αναλυτικά η συνέντευξη

Κε. Σκλαβούνε στην ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, την αφιερωμένη στον Ιωάννη Καποδίστρια παρουσιάζεστε ως συντελεστής της ιστορικής τεκμηρίωσης της ταινίας. Επίσης ως ιστορικός ερευνητής έχετε γράψει δυο βιβλία και εκατοντάδες άρθρα για τον Ιωάννη Καποδίστρια. Πώς ερμηνεύετε τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει γύρω από την ταινία αλλά και την αντιπαράθεση που αναζωπυρώνεται γύρω από τον Ιωάννη Καποδίστρια;

Ορθά το επισημαίνετε κ. Τριανταφυλλίδη. Ο πόλεμος είναι διπλός, είναι όμως και πολύ-επίπεδος και πολύ βαθύτερος από ότι φαίνεται σε πρώτη ματιά. Πρόκειται για πτυχή ενός μακρόχρονου πολέμου για τον έλεγχο της συλλογικής μας Μνήμης αφενός, και την άρρηκτα δεμένη με αυτόν τον έλεγχο, υψηλή πολιτική διαχείρισης των εθνικών συμβόλων.

Πρόκειται περί καθοριστικών συντελεστών στην διαμόρφωση κάθε είδους εθνικής στρατηγικής και διατήρησης της εθνικής πολιτισμικής ιδιοπροσωπίας.

Ο Καποδίστριας, ο Άγνωστος Καποδίστριας, υπήρξε και υπάρχει ως πρωταγωνιστής και στα δυο αυτά πολεμικά μέτωπα. Για παράδειγμα με την τεκμηριωμένη υπεράσπιση της αδιάκοπης συνέχειας του Ελληνισμού, και την περί παιδείας πολιτική του στην Επτάνησο Πολιτεία και το νεοσύστατο κράτος, όταν ανέλαβε ως Κυβερνήτης.

Είναι αληθές ότι ο Ιωάννης Καποδίστριας με εγκύκλιο επιστολή του από την Κέρκυρα, το Πάσχα του 1819, καλεί τους Έλληνες να μην επαναστατήσουν;

Αυτή η θέση αποτελεί απόλυτη αντιστροφή της ιστορικής αλήθειας. Το Πάσχα του Καποδίστρια στα 1819 στην Κέρκυρα είναι Πάσχα εθνεγερσίας και όχι Εθνικής καταστολής. Είναι το Πάσχα της μεγάλης σύναξης των οπλαρχηγών, του Ελληνικού αρματολισμού, υπό τον Καποδίστρια για την προετοιμασία του ΄21. Σε αυτή τη σύναξη μετείχαν κατά τον Καποδίστρια, όλοι όσοι ήταν μαζί του στην ηρωική και νικηφόρα άμυνα της Λευκάδας (1806-1807 στο υπό τον Καποδίστρια προανάκρουσμα του 1821- στην διάθεση των αναγνωστών οι κατάλογοι αρματολών που συμμετείχαν). Αρματολοί που θα τους συναντήσουμε ως πρωταγωνιστές στο 1821 και στην Φιλική Εταιρεία.

Το Πάσχα στην Κέρκυρα σφραγίστηκε η σημαντικότερη στιγμή της Ελληνικής συνωμοτικής προετοιμασίας και η καθοριστικότερη εξέλιξη για την επιτυχία της Επανάστασης του ΄21. Στιγμή που ενώ είναι ιστορικά καταγεγραμμένη, ωστόσο παραμένει στη Λήθη. Τότε σφραγίστηκε η ενθάρρυνση του Αλή Πασά για την εξέγερση του εναντίον του Σουλτάνου. Εξέγερση που επέτρεψε την επιτυχία της επανάστασης στο Μοριά.

Η μεγάλη μορφή του Φιλικού Παπαρηγόπουλου, υπαλλήλου του Ρώσικου Προξενείου στην Πάτρα, υπό τον Ελληνικής καταγωγής και φίλο του Ιωάννη Καποδίστρια, πρέσβη Βλασόπουλο έρχεται (παραμονή του Πάσχα), μετά από εντολή της Ρωσικής Πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη, να συναντηθεί με τον Καποδίστρια, αφού περάσει πρώτα από τον Αλή Πασά. Ο Αλή Πάσας ζήτησε τη στήριξη του Καποδίστρια και της Ρωσίας, για να προχωρήσει στην εξέγερση του, εναντίον του Σουλτάνου. Ο Ιωάννης Φιλήμων στο «Δοκίμιο Ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρείας» (1834), περιγράφει με λεπτομέρειες την εξέλιξη αυτής της διαμεσολάβησης Παπαρηγόπουλου, μεταξύ Καποδίστρια-Αλή Πασά.

Περιγράφει σαφώς και την ενημέρωση Σέκερη, (ψυχή και χρηματοδότη της Φιλικής Εταιρείας αυτήν την περίοδο), ενημέρωση στον προϊστάμενο του πρέσβη της Ρωσίας Στρογγάνωφ στην Κωνσταντινούπολη. Περιγράφει δηλ. την εξέλιξη αυτής της διαμεσολάβησης μέχρι και την τελική σύγκρουση του Αλή Πασά με τις δυνάμεις του Σουλτάνου και τον Θάνατο του. («Περί της αποστασίας και της πτώσεως του Αλή Πασά» του Φιλήμονος).

Όμως η προετοιμασία της συνάντησης Καποδίστρια οπλαρχηγών το ΠΑΣΧΑ του 1819 είναι αποκαλυπτική της αλήθειας ότι αυτό το Πάσχα είναι η καίρια στιγμή προετοιμασίας της εθνεγερσίας και όχι στιγμή καταστολής της. Κατ΄ εξοχήν αποκαλυπτικά γεγονότα αυτής της προετοιμασίας αποτελούν: α. Η μύηση του Βιάρου Καποδίστρια, από τον Αριστείδη Παπά, ως εφόρου της Φιλικής για τα Ιόνια Νησιά, β. η μύηση επίσης Σουλιωτών που βρίσκονται στα Ιόνια από τα 1803 αλλά και η χρηματοδότηση τους. (Κανδηλώρος Τ. Χ., Η Φιλική Εταιρεία 1814-1821, σελ. 242).

Κυριότερο συμβάν αυτής της προετοιμασίας αποτελεί η μύηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Ζάκυνθο, προκειμένου να έλθει και να συμμετέχει στην υπό τον Καποδίστρια σύναξη των οπλαρχηγών στην Κέρκυρα. Αξίζει η παράθεση του Επτανήσιου Ιστορικού Παν. Χιώτη για την μύηση του Κολοκοτρώνη:

«Ο Πάγκαλος λοιπόν εν τω Ναώ του Αγίου Γεωργίου των Λατίνων ανέγνωσε επιστολή του Αναγνωσταρά προς τον Κολοκοτρώνη και τους συνοπαδούς του, όπως ορκισθώσι πρότερον εις την εικόνα του Χριστού ενώπιον του πνευματικού Αργυρόπουλου και είτα ανοίξωσι τας επιστολάς μιάς Αρχής εργαζομένης υπέρ του Έθνους. Αφού ο όρκος περί της επιστολής και τα λοιπά επράχθησαν, εμυήθησαν άπαντες του μυστήριου και ορκίσθησαν τον μέγα και φρικτόν όρκον των φιλικών. Ο δε Κολοκοτρώνης κατήχησεν εν Ζακύνθου τον προηγούμενον του μεγάλου σπηλαίου Ίωνάν Κανελόπουλον και απέστειλαν αυτόν εις την Πελοπόννησον ως κατηχητήν. Αυτός δε συνεπηφέρων επιστολήν του Καποδιστρίου και τα άσματα του Ρήγα προς τον Ασημάκη Σκαλτσά και άλλους πολλούς Πελοπονησίους διέδωκεν αυτοίς το Μυστήριον» (Π. Χιώτης Ιστορία του Ιονίου Κράτους, τόμος Α σελ. 318).

Ο Χιώτης στην Ιστορία του Ιονίου Κράτους αναφέρει ότι μαζί με τον Κολοκοτρώνη μυήθηκαν ο Νικηταράς και ο Πετιμεζάς. (Χιώτης Π., Ιστορία του Ιονίου Κράτους από της συστάσεως αυτού μέχρι ενώσεως, τόμος Α' σελ. 317). Την ίδια περίοδο ο Καποδίστριας έχει συναντήσεις με την Επτανησιακή αντιπολίτευση του Αρμοστή Μέτλαντ και με τους εκπατρισμένους Παργίους, μετά από την πώληση της Πάργας στον Αλή Πασά από τον Μέτλαντ.

Αντί όλων αυτών που συμβαίνουν το Πάσχα του 1819 στην Κέρκυρα, κάποιοι «θεράποντες της ιστορικής αλήθειας» κυκλοφορούν την πληροφορία ότι ο Καποδίστριας έστειλε εγκύκλιο στους Έλληνες να μην επαναστατήσουν. Ο Καποδίστριας αυτήν την περίοδο έστειλε μια επιστολή γραμμένη στα γαλλικά, που βρέθηκε στο Άγιον Όρος.

Επιστολή προς Παιδιά της Αγίας Μητέρας μας Εκκλησίας, στην οποία ακολουθεί τον πάγιο τρόπο. Καλεί τα παιδιά της Μητέρας Εκκλησίας σε ομόνοια, σε αγάπη, σε σοβαρή οργάνωση γύρω από την εκκλησία, με φωτισμένους ιεράρχες, με οργάνωση της παιδείας, με ανάδειξη άξιας φωτισμένης λαϊκής ηγεσίας κλπ κλπ. Πέραν του γεγονότος ότι η εν λόγω επιστολή γραμμένη στο σύνηθες και σκόπιμο ύφος του Καποδίστρια δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως εγκύκλιος στους Έλληνες να μην επαναστατήσουν, προκύπτει αβίαστα το ερώτημα:

Όταν έχει μπροστά του όλους τους επιφανείς των αρμάτων, κάθε ικανόν προς επανάσταση, σε ποιον και γιατί να απευθύνει και μάλιστα στα γαλλικά επιστολή; Μήπως η χριστιανική επιστολή απευθύνεται στους λογοκριτές της Βρετανικής κατοχής των Ιονίων, που παρακολουθούν κάθε κίνηση και την αλληλογραφία του Καποδίστρια;

Κάποιοι «θεράποντες της ιστορικής αλήθειας», όπως τους ονομάζετε, ισχυρίζονται ότι η ξένη ανάμειξη στην δολοφονία του Καποδίστρια είναι κακόβουλος μύθος. Ποια η γνώμη σας;

Ο Κρίστοφερ Γούντ Χάουζ, βιογράφος του Καποδίστρια και υψηλότατο στέλεχος των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, στο έργο του «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ. Ο θεμελιωτής της Ελληνικής ανεξαρτησίας» (εκδ. ΜΙΝΩΑΣ. Αθήνα, 2020, σελ. 618), γράφει: «Ο Γουέλιγκτον έβαλε κάποτε τις φωνές στον Γάλλο Πρέσβη. Κάντε ό,τι θέλετε την Ελλάδα, αρκεί να ξεφορτωθείτε τον Καποδίστρια». Αυτή και μόνον αν ήταν η μαρτυρία, κατά την γνώμη μου θα ήταν αρκετή, ως επιβεβαίωση της ξένης ανάμειξης.

Ο Αυγουστίνος Καποδίστριας, αδελφός του Κυβερνήτη, δηλώνει στον Φρειδερίκο Τιρς, απεσταλμένο του πατέρα του μετέπειτα βασιλέα των Ελλήνων Όθωνα: «Ναι κύριε η Γαλλία και η Αγγλία είναι που δολοφόνησαν τον αδελφό μου». (Φρειδερίκου Τίρς: «Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ» τόμ. Α, σελ 105). Κατά τον Τιρς, ο Αυγουστίνος επέμεινε στην δήλωση του και του ζήτησε επίμονα να μεταβιβάσει στην αυλή του αυτήν την δήλωση.

Ο Επτανήσιος Ιστορικός Παναγιώτης Χιώτης, αγγλόφιλος κατά δήλωση του, στον Ά τόμο της Ιστορίας του Ιονίου Κράτους σελ. 788, γράφει: «Τας συμπράξεις και ραδιουργίας των συμπρακτόρων Άγγλων και Γάλλων, μετ’ανταρτών του Καποδιστρίου ιδίοις οφθαλμοίς βλέποντες, οι Επτανήσιοι κατεβόων. Εν Κερκύρα δε τοσούτον εξήφθησαν κατά των κολάκων του Αρμοστού Άδαμ, όστις εκ του φανερού συνεκοινώνει με τους αντικαποδιστριακούς, ώστε τινάς αυτών ελιθοβόλησεν και το φαρμακείον όπου συνηθροίζοντο ηθέλησαν να καύσωσι. Τον δε Ζαίμην, Μπενιζέλον Ρούφον και Μαυρομιχάλην εκ Πελοποννήσου ελθόντας εις Ζάκυνθον, ο κοινός Λαός ελιθοβόλισεν και ηνάγκασεν αυτούς ν’αναχωρήσωσι ταχύτερον και σωθωσιν εις Ύδραν. Την πανταχού της Ελλάδος εξέγερσιν καθ΄ εαυτών, ιδόντες οι Αντικαποδιστριακοί και την υπερίσχυσιν του Κυβερνήτο, κατά την συγκαλουμένην συνέλευσιν γνωρίσαντες, εσχεδίασαν να τον δολοφονήσωσι».

Κατά μαρτυρία του Βλαχογιάννη στην ιστορική του ανθολογία, που την παραθέτει και ο Δημήτρης Φωτιάδης, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης σε διάλογο του με τον Ιατροφιλόσοφο Πύρρο, που κατηγορούσε τον Καποδίστρια, δηλώνει: «Δεν μετράς καλά φιλόσοφε! Ανάθεμα στους Αγγλογάλλους, που ήταν η αιτία και εγώ έχασα τους δικούς μου και το Έθνος έναν άνθρωπο που δεν θα τον ξαναβρεί, και το αίμα του με παιδεύει ως τώρα».

Ο Δ. Φωτιάδης στο περίφημο έργο του «ΚΑΝΑΡΗΣ» γράφει με λεπτομέρειες ότι ο Λάζαρος Κουντουριώτης (δηλαδή ο διαχειριστής των Αγγλικών δανείων, χωρίς να έχει κυβερνητικό αξίωμα!!!!) προπλήρωσε 1000 φλωριά για την δολοφονία. Τα χρήματα παρέλαβε ο Πατρινός Δημογέροντας Καλομογδάρτης, ο οποίος κατακράτησε τα 750, δίνοντας στους Μαυρομιχαλέους μόνον 250, με την υπόσχεση ότι, μετά την δολοφονία θα πάρουν τα υπόλοιπα. Και σημειώνει ο Φωτιάδης ότι σχεδόν τα ίδια παραθέτει και ο Σπηλιάδης αλλά και ο Κολοκοτρώνης, όταν γράφει: «Τους εγύρισαν τα μυαλά, τάζοντας τους χιλιάδες τάλλαρα και άλλα, και αν δεν επαρακινούντο αυτοί από μεγάλας υποσχέσεις και να είναι βέβαιοι ότι θα γλιτώσουν, δεν θα το αποφάσιζαν ποτέ».

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν και άλλες σχετικές μαρτυρίες ο χώρος επιβάλλει να κλείσουμε. Ας κλείσουμε λοιπόν με την αποκαλυπτικότατη γραπτή μαρτυρία της Εφημερίδας «ΑΠΟΛΛΩΝ», εφημερίδα της Υδραίϊκης ανταρσίας, που εκδίδεται στην Ύδρα, υπό την σκέπη, προστασία και στήριξη του Κουντουριώτη, δηλ. του διαχειριστή των Αγγλικών δανείων!! Την επομένη της δολοφονίας η εφημερίδα κυκλοφορεί με τη δήλωση: «Ο σκοπός επετεύχθη. Η έκδοση μας σταματά».

Είναι πασιφανές ότι η δολοφονία είχε προ πολλού σχεδιαστεί. Η δολοφονία δεν ήταν καρπός Βεντέτας. Ο Καποδίστριας και ο οδηγούμενος από αυτόν Ελληνισμός απειλούσε πολύ περισσότερο ισχυρά, πολύ ευρύτερα, και σημαντικότερα, από τα Συμφέροντα των Μαυρομιχαλέων.

Υποστηρίζεται η άποψη ότι ο Καποδίστριας έδιωξε «κακήν κακώς» τον εκ των ιδρυτών της Φιλικής Εταιρείας Εμμανουήλ Ξάνθο, όταν τον συνάντησε για να του προσφέρει την ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας. Όπως επίσης ότι ο Καποδίστριας υβρίζει τους Φιλικούς, στο υπόμνημα που καταθέτει στον Τσάρο Νικόλαο, το αποκαλούμενο αυτοβιογραφία του Καποδίστρια.

Πριν απαντήσω στο ερώτημά σας, επιτρέψτε μου μια ύψιστης σημασίας ερώτηση, την οποία αποφεύγουν να απαντήσουν -όπως ο διάβολος το λιβάνι- οι «θεράποντες της ιστορικής αλήθειας».

Γιατί η Φιλική Εταιρεία δεν έστειλε τον Ξάνθο στην Κέρκυρα το Πάσχα του 1819, να συναντήσει τον Καποδίστρια; Τι πιο ευκολότερο και επισημότερο; Γιατί να αποσταλεί ο Ξάνθος, που σημειωτέον δεν γνώριζε και Ρώσικα, στην Ρωσία; Δεν θα μπορούσε την πρόταση να την κάνει ο Αριστείδης Παπάς, που μύησε και τον Αδελφό του Ιωάννη Καποδίστρια, αλλά και τον Ρώμα; Δεν θα μπορούσε να την κάνει ο Χριστόφορος Περραιβός, πρωταπόστολος της Φιλικής Εταιρείας, συνεργάτης και στενός φίλος-σκιά του Καποδίστρια τουλάχιστον από τα 1805;

Ας μείνει το κρίσιμο αυτό ερώτημα ως τροφή προβληματισμού. Συνεχίζω την απάντηση στο ερώτημά σας, το οποίο έχει δυο πολύ σημαντικά σκέλη άρρηκτα συνδεδεμένα με τα «κατά συνείδηση» ψεύδη εναντίον του Καποδίστρια.

Το σκέλος που αναφέρεται ότι ο Καποδίστριας έδιωξε τον Ξάνθο αποτελεί ιστορικό ψεύδος, που το παραθέτει ο Σπυρίδων Τρικούπης, ο πέραν πάσης αμφιβολίας αγγλόφιλος πολιτικός και ιστορικός. (Τρικούπης, Σ., 1853, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, Έκδοσις Τρίτη, Τόμος Α’, Κεφάλαιο Β σελ 33). Όμως απέναντι στην περιγραφή της συνάντησης Καποδίστρια-Ξάνθου έχουμε τουλάχιστον άλλες ΕΞΙ αντίθετες ιστορικές περιγραφές. Έχουμε περιγραφές από τον Ιωάννη Φιλήμονα, τον Νικόλαο Σπηλιάδη, από τον Α. Δεσποτοπουλο, τον Τακη Κανδηλώρο, τον Διονύσιο Κόκκινο, τον Κωστή Παπαγιώργη. Να επισημάνω για την αξιοπιστία του ανδρός ότι στις αμέσως επόμενες σελίδες της ιστορίας του, χαρακτηρίζει τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, καταχραστή της εξουσίας της Φιλικής Εταιρείας.

Πέραν όμως από τις καταγραφές, που μόνον «κακήν κακώς» διώξιμο δεν αναφέρουν, υπάρχει ολόκληρο πλαίσιο σημαντικών ιστορικής σημασίας γεγονότων που προηγούνται της επίσκεψης του Ξάνθου στον Καποδίστρια στη Ρωσία και αποδεικνύουν την επίσκεψη, ως «εκτός τόπου και χρόνου» και αποκαλύπτουν τον Ξάνθο ως μη ενημερωμένο για τα όσα συνέβησαν στην Κέρκυρα. Γεγονός που επιβεβαιώνεται από το Αρχείο του Ε.Ξάνθου.

Επίλογος: Ας κλείσουμε προς το παρόν με την επισήμανση ότι ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΓΝΩΣΤΟΣ.

Διαβάστε ακόμη

Η προφητεία για τις 26/2 που τρομάζει τους Ρώσους - Τι έχει προβλέψει ο άνθρωπος που τάραξε τον Χίτλερ και φοβόταν ο Στάλιν

Ο Τραμπ φτιάχνει «δικό του ΟΗΕ» - Πώς επηρεάζονται Ελλάδα και Κύπρος

Φωτιά στο Πέραμα: Ολονύχτια μάχη με τις φλόγες στα Καζάνια - «Αν δεν προλαβαίναμε θα είχαμε ολοκαύτωμα»

Το FBI συνέλαβε έναν από τους Top 10 καταζητούμενούς του - Ποιος είναι ο Αλεχάντρο Καστίγιο